តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Evan Morgan

បរាជ័យដែលមានប្រយោជន៍

តាំង​ពី​ក្មេង​មក ជែក​សិន(Jackson) បាន​ស្រមៃ​ថា គាត់​នឹង​ក្លាយ​ជា​កង​ទ័ព​ពិសេស នេវិ សៀល របស់​អាមេរិក គឺ​ជា​ក្តី​ប្រាថ្នា​ធំ​មួយ ដែល​បាន​នាំ​ឲ្យ​គាត់​មាន​ការ​លត់​ដុំ​ផ្លូវ​កាយ និង​ការ​លះ​បង់​ផ្ទាល់​ខ្លួន អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ។ ទី​បំផុត​ គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លង​កាត់​ការ​ប្រឡង​កម្លាំង និង​ការ​សូទ្រាំ ដែល​ពិបាក និង​ហត់​នឿយ​យ៉ាង​ខ្លាំង បាន​ជា​អ្នក​ហ្វឹក​ហាត់​ទាំង​ឡាយ បាន​ដាក់​រហ័ស​នាម ឲ្យ​ការ​ប្រឡង​នោះ​ថា “សប្តាហ៍​នរក”។

ជេកសិន​មិន​មាន​សមត្ថ​ភាព​ផ្លូវ​កាយ​គ្រប់​គ្រាន់ ដើម្បី​បញ្ចប់​ការ​ហ្វឹក​ហាត់​ដ៏​ហត់​នឿយ​នេះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​បាន​ចុច​កណ្តឹង ដោយ​ការ​ស្ទាក់​ស្ទើរ ឲ្យ​មេ​បញ្ជា​ការ និង​អ្នក​ហ្វឹក​ហាត់​ដទៃ​ទៀត​ដឹង​ថា គាត់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចាក​ចេញ​ពី​កម្ម​វិធី​នេះ​ហើយ។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​ប្រហែល​ជា​គិត​ថា នេះ​ជា​បរា​ជ័យ​របស់​គាត់។ ជែក​សិន​មាន​ការ​ខក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ពេល​នោះ តែ​ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ហ្វឹក​ហាត់​ធ្វើ​ទាហាន​នេះ ​បាន​រៀប​ចំ​ខ្លួន​គាត់ សម្រាប់​ការងារ​ប្រចាំ​ជីវិត​របស់​គាត់។

សាវ័ក​ពេត្រុស​ក៏​ធ្លាប់​ឆ្លង​កាត់​បរាជ័យ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។ គាត់​បាន​ប្រកាស់ ដោយ​ចិត្ត​ក្លាហាន​ថា គាត់​នឹង​នៅ​តែស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ជា​និច្ច ទោះ​គាត់​ត្រូវ​ជាប់​គុក ឬ​ស្លាប់​ក៏​ដោយ​(លូកា ២២:៣៣)។ តែ​ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​ទួញ​យំ ដោយ​ចិត្ត​ល្វីង​ជូរ​ចត់​យ៉ាង​ខ្លាំង បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​បដិសេធ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​គេ​ថា គាត់​មិន​ស្គាល់​ព្រះ​យេស៊ូវ(ខ.៦០-៦២)។ ប៉ុន្តែ ព្រះជា​ម្ចាស់​មាន​ផែន​ការ​សម្រាប់​គាត់ គឺ​មិន​គ្រាន់​តែ​បាន​ឲ្យ​គាត់​ឆ្លង​កាត់​បរាជ័យ​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ​ឡើយ។ មុន​ពេល​លោក​ពេត្រុស​បដិសេធ​ព្រះ​យេស៊ូវ ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រាប់​គាត់​ថា “អ្នក​ឈ្មោះ​ពេត្រុស ខ្ញុំ​នឹងតាំង​ពួក​ជំនុំ​ខ្ញុំ​នៅ​លើ​ថ្ម​ដា​នេះ ហើយ​ទ្វារ​ស្ថាន​ឃុំ​ព្រលឹង​មនុស្ស​ស្លាប់​នឹង​មិន​ដែល​ឈ្នះ​ពួក​ជំនុំ​ឡើយ​”(ម៉ាថាយ ១៦:១៨ និង លូកា ២២:៣១-៣២)។

តើ​អ្នក​កំពុង​តែ​ជួប​បរាជ័យ…

សម្លេងរបស់អ្នកជាអំណោយទាន

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ការ​អញ្ជើញ​ឲ្យ​ជួប​អ្នក​លេង​ព្យាណូ​ម្នាក់ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ជា​អន្តរ​ជាតិ។ ពេល​នោះ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្តរំភើប​រីក​រាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ដែល​មាន​ឱកាស​ជួប​គាត់ ដោយសារ​ខ្ញុំ​បាន​ចម្រើន​វ័យ​ធំ​ឡើង ដោយ​ការ​ប្រឡូក​នៅ​ក្នុង​សិល្បៈ​តន្រ្តី ដែល​មាន​ការ​លេង​វីយូឡុង និង​ព្យាណូ និង​ការប្រគំ​តន្រ្តី​ទោល ក្នុង​កម្ម​វិធី​ព្រះ​វិហារ និង​កម្ម​វិធី​ផ្សេង​ទៀត។​

ពេល​ខ្ញុំ​បាន​មក​ដល់​កន្លែង​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជួប​គ្នា ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា គាត់​ចេះ​និយាយ​ភាសា​អង់​គ្លេស​តែ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ ហើយ​ខ្ញុំមាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ដែល​គាត់​ឲ្យ​វីយូឡុង​ធំ​មួយ​គ្រឿង ឲ្យ​ខ្ញុំ​លេង។ វា​ជា​ឧបករណ៍​តន្រ្តី​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បាន​ប៉ះ​ពីមុន​មក​សោះ។ គាត់​បាន​ទទូច​ឲ្យ​ខ្ញុំ​លេង​វា ហើយ​គាត់​នឹង​លេង​ព្យ៉ាណូ​អម​ជា​មួយ។ ខ្ញុំ​ក៏​កូត​វីយូឡុង​ធំ​នោះ​បាន​ពីរ​បី​ណោត តាម​គំរូ​នៃ​ការ​លេង​វីយូឡុង​តូច​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ហ្វឹក​ហាត់​។ ទី​បំផុត ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​បាន​លេង​ខុស​ភ្លេង ដោយ​យើង​បែរ​ជា​លេងបទ​ផ្សេង​ពី​គ្នា​ទៅ​វិញ។

ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ភ្ញាក់​ដឹង​ខ្លួន ហើយ​ដឹង​ថា​ តាម​ពិត​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​យល់​សប្តិ​ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ ដោយ​សារ​ទំនុក​ភ្លេង​នៅ​ក្នុង​ការ​យល់​សប្តិនោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រគំ​យ៉ាង​ពិរោះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​គិត​ថា បើ​សិន​ជា​ខ្ញុំ​អាច​ច្រៀង នៅ​ក្នុង​ការ​យល់​សប្តិ​នោះ​វិញ មិន​ដឹង​ជា​ល្អ​យ៉ាង​ណា​ទេ។​

ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ឲ្យ​យើង​មាន​ឱកាស​អភិវឌ្ឍន៍​ទេពកោសល្យ​ពី​កំណើត និង​អំណោយ​ទាន​ខាង​វិញ្ញាណ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​(១កូរិនថូស ១២:៧)។ តាម​រយៈ​ការ​អាន​ព្រះគម្ពីរ ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​ប្រឹក្សា​យោបល​ពី​អ្នក​ដទៃ យើង​អាច​មាន​ការ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្បាស់ អំពី​អំណោយ​ទាន​ខាង​វិញ្ញាណ ដែល​យើង​មាន​រៀង​ៗ​ខ្លួន និង​ពិសេស​ខុស​ៗ​គ្នា។

សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​រំឭក​យើង​ថា ទោះ​យើង​មាន​អំណោយ​ទាន​ខាង​វិញាណ​មួយ​ណា​ក៏ដោយ យើង​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​ស្វែង​រក​វា ហើយ​ប្រើ​វា ដោយ​ដឹង​ថា ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​បាន​ប្រទាន​អំណោយ​ទាន​ទំាង​នោះ​រៀង​ៗ​ខ្លួន តាម​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ទ្រង់​(ខ.១១)។

ចូរ​យើង​ប្រើ “សម្លេង” ដែល​ជា​អំណោយ​មក​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ ដើម្បី​ថ្វាយ​ព្រះ​កិត្តនាម​ដល់​ព្រះ និង​បម្រើ​អ្នក​ជឿ​ដទៃ​ទៀត…

ការចាំយាមពេលយប់

កាលខ្ញុំរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ខ្ញុំបានចំណាយពេលធ្វើការ ក្នុងពេលវិស្សមកាលរដូវក្តៅ ក្នុងផ្ទះសំណាក់មួយ នៅតំបន់ជួរភ្នំដ៏ស្រស់ស្អាត ក្នុងរដ្ឋខូឡូរ៉ាដូ។ គេបានឲ្យបុគ្គលិកដាក់វេណគ្នា “យាមពេលយប់” ដើម្បីរកមើលភ្លើងឆេះព្រៃ ដើម្បីការពារភ្ញៀវដែលកំពុងគេងនៅទីនោះ។ ពីដំបូង ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា កិច្ចការនេះហាក់ដូចជាហត់នឿយ ហើយក៏គួរឲ្យធុញទ្រាន់ តែក្រោយមក វាក៏បានក្លាយជាឱកាស ដ៏ពិសេស សម្រាប់ឲ្យខ្ញុំនៅស្ងៀម ជញ្ជឹងគិត និងរកឃើញការកម្សាន្តចិត្ត នៅក្នុងភាពធំឧត្តម្ភនៃព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ស្តេចដាវីឌបានស្វែងរក និងស្រេកឃ្លានរកព្រះវត្តមានព្រះជាម្ចាស់ អស់ពីចិត្ត(ទំនុកដំកើង ៦៣:១) សូម្បីតែនៅក្នុងដំណេក និងនៅពេលយាម ពេលយប់ក៏ដោយ(ខ.៦)។ បទគម្ពីរទំនុកដំកើងនេះ បានបញ្ជាក់ច្បាស់ថា កាលនោះ ស្តេចដាវីឌកំពុងតែមានបញ្ហា។ ពាក្យពេចន៍ដែលទ្រង់បានពិពណ៌នា ប្រហែលជាបានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីទុក្ខព្រួយជាទម្ងន់របស់ទ្រង់ ដោយសារការបះបោររបស់អាប់សាឡំ ដែលជាបុត្រាទ្រង់។ តែនៅពេលយប់ឡើង ទ្រង់បានរកឃើញជំនួយ និងការស្អាងឡើងវិញ “នៅក្រោមម្លប់ស្លាបព្រះជាម្ចាស់”(ខ.៧) ក្នុងអំណាចចេស្តា និងព្រះវត្តមានព្រះអង្គ។

អ្នកប្រហែលជាកំពុងតែជួបវិបត្តិ ឬទុក្ខលំបាកក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ពេលយប់ឡើង អ្នកមិនមានការកម្សាន្តចិត្តសោះ។ អ្នកប្រហែលជាមានបន្ទុកដ៏ធ្ងន់សង្កត់មកលើចិត្ត និងវិញ្ញាណរបស់អ្នក។ ពុំនោះទេ បន្ទុកគ្រួសារ ការងារ ឬបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ បានរំខានពេលសម្រាករបស់អ្នក។ បើសិនជាដូច្នោះមែន សូមចាត់ទុកពេលដែលគេងមិនលក់នោះ ជាឱកាសស្រែករកព្រះជាម្ចាស់ និងតោងទ្រង់ឲ្យជាប់ ដោយអនុញ្ញាតឲ្យព្រះហស្តនៃក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ទ្រយើង(ខ.៨)។ Evan Morgan,…