នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

បន្ទុកដ៏មានន័យ

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​ក្រោក​ដើរ​ពើម​ៗ ក្នុង​ភាព​ងងឹត។ ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​គេង ឲ្យ​លើស​កន្លះ​ម៉ោង​ផង ហើយ​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិនងាយ​គេង​លក់​វិញ​ទេ។ ស្វាមី​របស់​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​កំពុង​តែ​សម្រាក​ព្យាបាល​នៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ បន្ទាប់​ពី​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា “ជម្ងឺ​មហារីក​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ នៅ​ក្នុង​ខួរ​ក្បាល និង​ឆ្អឹង​ខ្នង​របស់​គាត់”។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺ​ចាប់ ជួស​គាត់។ នេះ​​ជា​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់​ណាស់! តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ វិញ្ញាណ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ទទួល​ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត តាម​រយៈ​ការ​អធិស្ឋាន​ដ៏​ខ្ជាប់​ខ្ជួន។ អ្នក​អាច​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ជួយ​រំលែក​បន្ទុក ដ៏​មាន​ន័យ សម្រាប់​ពួក​គេ។ តើ​វា​មាន​ន័យ ​ដោយ​របៀប​ណា?

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ម៉ាថាយ ១១:២៨-៣០ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​សន្យា​ប្រទាន​ការ​សម្រាក​ដល់​វិញ្ញាណ​ដែល​នឿយ​ព្រួយ។ អ្វី​ដែល​ចម្លែកនោះ​គឺ យើង​អាច​ទទួល​ការ​សម្រាក​នោះ​បាន នៅ​ពេល​ដែល​យើង​បន្ទន់​ខ្លួន​ទទួល​នឹម​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ឱប​ក្រសោប​យក​បន្ទុក​របស់​ទ្រង់។ ទ្រង់​បាន​បញ្ជាក់​នៅ​ក្នុង​ខ.៣០​ថា “នឹម​ខ្ញុំ​ងាយ​ទេ ហើយ​បន្ទុក​ខ្ញុំ​ក៏​ស្រាល”។ ពេល​ណា​យើង​អនុញ្ញាត​ព្រះយេស៊ូវ ឲ្យ​លើក​បន្ទុក​ចេញ​ពី​ខ្នង​យើង ហើយ​យើង​ទទួល​នឹម​របស់​ទ្រង់ នោះ​យើង​នឹង​បាន​នៅ​ជាប់​នឹង​ទ្រង់ បោះ​ជំហាន​ទៅ​មុខ​ទន្ទឹម​នឹងទ្រង់ តាម​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ទ្រង់។​ ពេល​យើង​បន្ទន់​ខ្លួន​ទទួល​បន្ទុក​ទ្រង់ យើង​មាន​ចំណែក​នៅ​ក្នុង​ការ​រង​ទុក្ខ​របស់​ទ្រង់ ដែល​នាំឲ្យ​យើង​មាន​ចំណែក នៅ​ក្នុង​ការកម្សាន្ត​ចិត្ត​របស់​ទ្រង់​ផង​ដែរ​(២កូរិនថូស ១:៥)។

ក្តី​កង្វល់​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ចំពោះ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ គឺ​ជា​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់។ តែ​ខ្ញុំ​អរគុណ​ព្រះ​អង្គ ដែល​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ជួយ​រំលែក​បន្ទុក​គាត់ ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន ធ្វើ​ឲ្យ​បន្ទុក​នោះ​មាន​ន័យ។ បន្តិច​ម្តង​ៗ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​គេង​លក់​វិញ ហើយ​ក៏​បាន​ភ្ញាក់​ឡើង​នៅ​ពេល​ព្រឹក។ ខ្ញុំ​នៅបន្ត​ជួយ​រំលែក​បន្ទុក​ដ៏​មាន​ន័យ​នោះ គឺ​ជា​នឹម​ដែល​ងាយ និង​បន្ទុក​ដ៏​ស្រាល ​នៅ​ក្នុង​ការ​ដើរ​ជា​មួយ​ព្រះ​យេស៊ូវ។ —ELISA MORGAN

បង្កើតផលផ្លែដល់ទីបញ្ចប់

ទោះ​បី​ជា​អ្នក​ស្រី លេន័រ ឌុនឡប(Lenore Dunlop) មាន​អាយុ​៩៤​ឆ្នាំ​ក៏​ដោយ ក៏​គំនិត​របស់​គាត់​នៅ​តែ​មុត​ស្រួច ស្នាម​ញញឹម​របស់​គាត់​នៅ​តែ​ភ្លឺ​ថ្លា ហើយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ​ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ព្រះ​យេស៊ូវ បាន​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​មនុស្ស​ជា​ច្រើន។ តាម​ធម្មតា គេ​ឃើញ​គាត់ នៅ​ក្នុង​ចំណោម​យុវជន នៅ​ព្រះ​វិហារ ដោយ​វត្ត​មាន និង​ការ​ចូល​រួម​របស់​គាត់ បាន​នាំ​មក​នូវ​ក្តី​អំណរ និង​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត ដល់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន។ ការ​រស់​នៅ​របស់​អ្នក​ស្រី​លេន័រ មាន​ភាព​រស់​រវើក​ណាស់ បាន​ជា​យើង​មាន​ការ​តក់​ស្លត់​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ដែល​បាន​ទទួល​ដំណឹង​មរណៈ​ភាព​របស់​គាត់។ គាត់​បាន​រត់​ប្រណាំង​ខាង​វិញ្ញាណ ទៅ​ដល់​ទី នៃ​ជីវិត​គាត់ ប្រៀប​ដូច​ជា​កីឡាករ​រត់​ប្រណាំង​ដ៏​ក្លាំង​ពូកែ។ រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុន​ពេល​គាត់​លាចាក​លោក ថាម​ពល និង​ភាព​ឧស្សហ៍​ព្យាយាម​របស់​គាត់​បាន​នាំ​ឲ្យ​គាត់​បញ្ចប់​វគ្គ​សិក្សា​១៦​សប្តាហ៍ ដែល​ផ្តោត​ទៅ​លើ​ការ​នាំ​ព្រះ​រាជ​សារ​ព្រះ​យេស៊ូវ ទៅ​ដល់​មនុស្ស នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក។​

ជីវិត​របស់​អ្នក​ស្រី​លេន័រ បាន​បង្កើត​ផល​ផ្លែ និង​ថ្វាយ​ព្រះ​កិត្តិនាម​ដល់​ព្រះ គឺ​ស្រប​តាម​សេចក្តី​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ ទំនុក​ដំកើង ៩២:១២-១៥។ បទ​ទំនុក​ដំកើង​នេះ​ពិពណ៌នា អំពី​ជីវិត​ដែល​ចេញ​ពន្លក ចេញ​ផ្កា​រីក​ស្គុះ​ស្គាយ និង​ចេញ​ផ្លែ ដោយ​សារ​អ្នកនោះ​បាន​ចាក់​ឫស​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ជា​មួយ​ព្រះ​(ខ.១២-១៣)។ ដើម​ឈើ​នោះ​មាន​តម្លៃ គឺ​ដោយសារ​ផល​ផ្លែ និង​ឈើ​របស់​វា ដែល​ឆ្លុះ​បញ្ចំាង​អំ​ពី​ភាព​រស់​រវើក ភាព​សម្បូរ​សប្បាយ និង​ភាព​មាន​ប្រយោជន៍។ យើង​គួរ​តែ​អរ​សប្បាយ​ ពេល​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​ជីវិត​របស់​យើង ចេញ​ពន្លក និង​ផ្លែ​ផ្កា​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ការ​ចែក​រំលែក ការ​ជួយ និង​នាំ​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ។

ដរាប​ណា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​នៅ​មាន​ជីវិត ពួក​គេ​នៅ​តែ​មិន​យឺត​ពេល នៅ​ក្នុង​ការ​ចាក់​ឫស និង​បង្កើត​ផល​ផ្លែ…

ក្តីប្រាថ្នាពិតប្រាកដក្នុងជម្រៅចិត្ត

រីពីឈីព(Reepicheep) ជា​តួអង្គ​សត្វ​កណ្តុរ​ដែល​មាន​សម្លេង​ស្រួយ ហើយ​ប្រហែល​ជា​តួអង្គ​ដែល​ក្លាហាន​បំផុត នៅ​ក្នុង​រឿង​ពង្សាវតា​នៃ​ពិភព​ណានា។ វា​បាន​សម្រុក​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សមរភូមិ ដោយ​គ្រវីដាវ​ដ៏​តូច​របស់​វា។ វា​មិន​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ទាល់​តែ​សោះ​ ខណៈ​ពេល​ដែល​វា​ជិះ​សំពៅ ដន ទ្រីដឺ ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​កោះ​នៃ​ភាព​ងងឹត។ តើ​សេចក្តី​ក្លាហាន​របស់​រីពីឈីព មាន​អាថ៌​កំបាំង​អ្វី? តាម​ពិត ក្នុង​ជម្រៅ​ចិត្ត​របស់​វា គឺ​វា​មាន​ក្តី​ប្រាថ្នា​ចង់​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ប្រទេស​របស់​សត្វ​តោ​អាស្លាន(Aslan)។ វា​ថា នោះ​ជា​អ្វី​ដែល​វាប្រាថ្នា​ខ្លាំង​បំផុត។ រីពីឈីព​ដឹង​ថា វា​ចង់​បាន​អ្វី​ពិត​ប្រាកដ ហើយ​ការ​តាំង​ចិត្ត​នេះ បាន​នាំ​វា​ទៅ​រក​ស្តេច​របស់​វា​មែន។

រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចំា​អំពី​លោក​បារទីមេ​ ដែល​ជា​ជន​ពិការ​ភ្នែក នៅ​ក្រុង​យេរីខូ។ ពេល​ដែល​គាត់​កំពុង​អង្គុយ​សុំ​ទាន នៅ​តាម​ផ្លូវ​ដូច​សព្វ​មួយ​ដង គាត់​ក៏​បាន​ឮ​សម្លេង​ព្រះ​យេស៊ូវ និង​ហ្វូង​មនុស្ស​ដើរ​នៅ​ក្បែរ​នោះ។ គាត់​ក៏​បាន​ស្រែក​ឡើង​ថា “ឱ​ព្រះយេស៊ូវ ជា​ព្រះវង្ស​ហ្លួង​ដាវីឌ​អើយ សូម​អាណិត​មេត្តា​ដល់​ទូលបង្គំ​ផង” (ម៉ាកុស ១០:៤៧)។ ពួក​បណ្តា​ជន​ក៏​បាន​ព្យាយាម​ឃាត់​គាត់ តែ​គាត់​មិន​អាច​ឈប់​ស្រែក​ហៅ​ទ្រង់​ឡើយ។

កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដំណឹង​ល្អ​បាន​ចែង​ថា នៅ​ពេល​នោះ​ ព្រះ​យេស៊ូវ​ក៏​បាន​ឈប់(ខ.៤៩)។ ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​នឹង​ស្តាប់​លោក​បារទីមេទូល​សូម​ទ្រង់ នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ហ្វូង​មនុស្ស។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​សួរ​គាត់​ថា “តើ​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​អ្នក?”(ខ.៥១)។

ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ព្រះ​យេស៊ូវ​ជ្រាប​ច្បាស់​ថា គាត់​ចង់​ឲ្យ​ទ្រង់​ធ្វើ​អ្វី​ សម្រាប់​គាត់។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​លោក​បារទីមេ បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​បំណង​ចិត្ត​របស់​គាត់ ចេញ​ពី​ជម្រៅ​ចិត្ត​គាត់។ លោក​បារទីមេ​ក៏​បាន​ទូល​ទ្រង់​ថា “លោក​គ្រូ​អើយ សូម​ប្រោស​ភ្នែក​ទូលបង្គំ​ឲ្យ​បាន​ភ្លឺ​ឡើង”(ខ.៥១)។ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​បាន​ប្រោស​ភ្នែក​គាត់​ឲ្យ​ជា បាន​ជា​គាត់​អាច​មើល​ឃើញ​ពណ៌ សម្រស់​ធម្មជាតិ និង​មុខ​របស់​មិត្ត​សំឡាញ់​គាត់​ជា​លើក​ដំបូង​ក្នុង​ជីវិត។

យើង​មិន​តែង​តែ​អាច​សម្រេច​ក្តី​ប្រាថ្នា​ភ្លាម​ៗ​នោះ​ឡើយ(ហើយ​ក្តី​ប្រាថ្នា​នីមួយ​ៗ…

អំពីអង្គការនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៣៨ ព័ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើ​ង​ខ្ញុំ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ដោយ​មាន​តែ​ក​ម្មវិ​ធីវិ​ទ្យុប៉ុ​ណ្ណោះ ដែល​មានចំ​ណ​ង​ជើ​ង​ថា ថ្នាក់​​ព្រះ​គម្ពីរ​ក្រុង​ដេត្រយ (Detroit Bible Class)។ ចាប់​តាំង​​ពីពេ​លនោះម​ក ​ចំនួន​អ្នក​ស្តាប់ក​ម្មវិ​ធី​វិទ្យុ​រ​បស់យើង ក៏​មាន​ការ​កើ​ន​ឡើង ចាប់​ពី​ក្រុម​ដ៏​តូច នៃអ្ន​កស្តា​ប់​វិទ្យុ​ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ ក្លាយ​ទៅ​ជាមាន​​អ្នក​ស្តាប់​រាប់​​លាននាក់ នៅជុំ​វិ​ញ​ពិ​ភ​ពលោ​ក ដែល​ប្រើ​ប្រាប់​ធ​នធា​ន ដែ​លយើ​ង​ខ្ញុំ​បា​នផ​លិ​ត ដោយ​ផ្អែ​ក​ទៅ​លើព្រះ​គ​ម្ពីរ។

ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោ​យ​មក ឈ្មោះព័​ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើង​​ខ្ញុំក៏​មា​ន​ការ​ផ្លា​ស់​ប្តូ​រ ដើម្បី​ឲ្យ​គេកា​ន់​តែ​ងា​យ​ស្រួល​ស្គា​ល់ធនធាន​ជា​ច្រើ​ន​ប្រ​ភេទ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បា​ន​ផ្តល់​ឲ្យ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ មនុ​ស្ស​ភាគ​ច្រើ​ន​ដឹ​ង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ជា​នរណា ដោយ​សារ សៀវ​ភៅ​នំម៉ា​ណាប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ​ដែលជា​សៀ​វភៅ​ស​ម្រាប់ប្រ​កប​ជា​មួ​យព្រះ​​បន្ទូល​ជា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ។ ដូច​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ព័ន្ធ​កិច្ច​ទៅ​ជា​ អង្គការ​នំ​ម៉ាណា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យ​គេ​កា​ន់​តែងា​យ​ស្រួ​ល​ដឹង​ថា​ តើយើ​ងខ្ញុំ​ជា​ន​រណា។ ទោះ​បី​ជាឈ្មោះ​ព័​ន្ធ​កិច្ច​រប​ស់​យើ​ងបា​ន​ផ្លា​ស់ប្តូ​រ​មែ​នក៏​ដោ​យ ​ក៏​យើ​ងខ្ញុំ​នៅ​​តែ​​ផ្តោ​ត​ទៅ​លើ​កិ​ច្ច​ការ​​ដដែល គឺ​ផ្តោ​តទៅ​លើ​កា​រ​ឈោង​ចា​ប់​ម​នុស្ស នៅ​ទូ​ទាំ​ងពិ​ភ​ព​លោក​ ដោយ​ព្រះ​រា​ជ​សា​រ​នៃ​សេច​ក្តី​ស្រ​ឡា​ញ់របស់​ព្រះ។​

អង្គ​ការ​យើ​ង​ ខ្ញុំ ជា​​អង្គកា​រអ​ន្ត​រនិ​កា​យ និង​មិន​រក​ប្រាក់ចំ​ណេញ ដែល​មាន​បុ​គ្គ​លិក និង​អ្នក​ស្ម័​គ្រចិ​ត្ត កំពុង​បម្រើការនៅ​​ក្នុង​កា​រិ​យ៉ាល័យ​ជា​ង​៣​៥ក​ន្លែង ដោយ​ធ្វើ​កា​រ​រួម​គ្នា​ ដើម្បីចែ​ក​ចា​យស​ម្ភារៈ​ជាង​៦​០​លា​ន ​នៅក្នុ​​ង​១៥០ប្រទេស។ ទោះ​បី​ជា​សម្ភារៈ​រប​ស់​​យើង​ខ្ញុំ​ ជា​​​​កា​រ​ផ្សា​យ​តា​មវិ​ទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ជា DVD សម្លេង សៀវ​ភៅ app សម្រាប់ឧប​ករណ៍…

ចក្ខុវិស័យ

ចក្ខុវិស័យ​រប​ស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស នៅ​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​មាន​ទំនាក់​ទំន​ងផ្ទាល់​ខ្លួន​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ ដោយ​ការ​លូត​លាស់ ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​កាន់​តែ​ដូច​ទ្រង់ ហើយ​បម្រើ​ទ្រង់ នៅ​ក្នុ​ង​មហា​គ្រួ​សាររបស់​ទ្រង់ នៅ​តាម​តំបន់​នីមួយ​ៗ ។​

បេសកកម្ម

ការងារ​បេសក​កម្ម​របស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​មាន​ឱកាស​ទទួល និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពីប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្រែ ។​