នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

តុសម្រាប់ជជែកគ្នា

ភាព​ឯកោ​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ការ​គំរាម​កំហែង​ខ្លាំង​បំផុត មក​លើ​ការ​រស់​នៅ​របស់​យើង ដែល​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​មកលើ​សុខ​ភាព​របស់​យើង តាម​រយៈ​អាកប្ប​កិរិយា ដែល​យើង​មាន​ចំពោះ​ពត៌​មាន​សង្គម ការ​បរិភោគ​អាហារ ។ល។ ការ​សិក្សា​មួយ​បាន​រក​ឃើញ​ថា ២​ភាគ​៣ នៃ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែន​ដី គ្រប់​វ័យ និង​ភេទ​ ធ្លាប់​មាន​អារម្មណ៍​ឯកោ យ៉ាង​ហោច​ណាស់ ក្នុង​ពេល​ណា​មួយ​នៃ​ជីវិត។ ផ្សារ​ទំនើប​មួយ​នៅ​ប្រទេស​អង់​គ្លេស បាន​បង្កើត “តុ​សម្រាប់ជជែក​គ្នា” ក្នុង​តូប​កាហ្វេ​របស់​ខ្លួន ដើម្បី​ជំរុញ​ឲ្យ​មនុស្ស​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​គ្នា។ អ្នក​ដែល​ចង់​បាន​មនុស្សអង្គុយ​និយាយ​គ្នា​លេង​ ​គឺគ្រាន់​តែ​អង្គុយ​នៅ​តុ​នោះ ដោយ​ចូល​រួម​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ ឬ​បង្ហាញ​ឲ្យ​គេ​ដឹង​ថា ខ្លួន​ចង់​មាន​អ្នក​និយាយ​ជា​មួយ។​ ពេល​នោះ ការ​សន្ទនា​ក៏​បាន​កើត​មាន ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​បាន​តភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ ឬ​មានទំ​នាក់​ទំនង​ជា​សហគមន៍។

ពួក​ជំនុំ​ដំបូង ក៏​មាន​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកប​ទាក់​ទង​គ្នា​ផង​ដែរ។ បើ​គ្មាន​ការ​ប្រកប​គ្នា​ទេ ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ឯកោ​ខ្លាំង​ណាស់ នៅ​ក្នុង​ការ​អនុវត្តន៍​នូវ​ជំនឿ​របស់​ខ្លួន ដែល​នៅ​មាន​ភាព​ថ្មី​ស្រឡាង សម្រាប់​លោកិយ នៅ​សម័យ​នោះ។​ ពួក​គេ​មិន​គ្រាន់​តែ​មាន​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត ចំពោះ​ការ​បង្រៀន​របស់​ពួក​សាវ័ក ដើម្បី​ស្វែងយល់​អំពី​អត្ថ​ន័យ​នៃ​ការ​ដើរ​តាម​ព្រះ​យេស៊ូវ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ថែម​ទាំង​បាន​ជួប​ជុំ​គ្នា ក្នុង​ទី​ធ្លា​ព្រះ​វិហារ និង​កាច់​នំប៉័ង​នៅ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក និង​ប្រកប​គ្នា​(កិច្ចការ ២:៤២,៤៦)។

យើង​ត្រូវ​ការ​ការ​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ ព្រោះ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​បង្កើត​យើង​មក ឲ្យ​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​គ្នា។ យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​មាន​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់​ទង និង​រួប​រួម​គ្នា​ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ការ​លូត​លាស់​ខាង​វិញ្ញាណ គឺ​មិន​ខុសពី​ពួក​ជំនុំ​ដំបូង​នោះ​ឡើយ។—Kirsten Holmberg

អ្នកបញ្ចាំងពន្លឺ

នៅ​លើ​ឆក​នៃ​កោះ​ហាតេរ៉ាស ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្បែរ​តំបន់​ឆ្នេរ​នៃ​រដ្ឋ​ឃែរ៉ូឡៃណា​ខាង​ជើង សហរដ្ឋ​អាមេរិក មាន​ប៉ម​បញ្ចាំង​ពន្លឺ​មួយ ដែល​ជា​ទី​រំឭក​ដល់​អ្នក​ដែល​បាន​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ស្ថានីយ​បញ្ចាំង​ពន្លឺ តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៨០៣។ គេ​បាន​ហៅអ្នក​ទាំង​នោះ​ថា “អ្នក​បញ្ចាំង​ពន្លឺ”។ គេ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីតាំង​របស់​សំណង់​អគារ​នោះ ឲ្យ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​សមុទ្រ ដោយ​សារ​ខ្សែ​បន្ទាត់​ឆ្នេរ​មាន​ការ​សឹក​រីក​រិល ហើយ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន គេ​ក៏​បាន​ឆ្លាក់​ឈ្មោះ​របស់​អ្នក​បញ្ចាំង​ពន្លឺ​ទាំង​នោះ នៅ​លើ​ថ្ម​របស់​គ្រឹះ​ចាស់ ដោយ​រៀប​ចំ​ផ្លាក​ឈ្មោះ​នោះ​ ឲ្យ​បែរ​មុខ​ទៅ​រក​ទីតាំង​ថ្មី។​ នៅ​លើ​ផ្លាក​នោះ គេ​ក៏​បាន​ឆ្លាក់អក្សរ​ដើម្បី​ពន្យល់​ថា ការ​រៀប​ចំ​ដូច​នេះ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ទស្សនា​ក្នុង​ពេល​សព្វ​ថ្ងៃ អាច​ដើរ​តាម​គំរូ​របស់​អ្នក​បញ្ចាំង​ពន្លឺ​ទាំង​នោះ ហើយ​ “ថែរក្សា” ប៉ម​បញ្ចាំង​ពន្លឺ​ផង​ដែរ។​

ព្រះយេស៊ូវ​ជា​អ្នក​ប្រទាន​ពន្លឺ។ ព្រះ​អង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “ខ្ញុំ​ជា​ពន្លឺ​លោកីយ៍ អ្នក​ណា​ដែល​តាម​ខ្ញុំ នោះ​មិន​ដែល​ដើរ​ក្នុង​សេចក្តី​ងងឹត​ឡើយ គឺ​នឹង​មាន​ពន្លឺ​នៃ​ជីវិត​វិញ”(យ៉ូហាន ៨:១២)។ ការ​អះ​អាង​របស់​ព្រះ​អង្គ​ត្រង់​ចំណុច​នេះ បាន​នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​​យេស៊ូវ​បាន​មាន​បន្ទូល​ដូច​នេះ ដើម្បី​បញ្ជាក់​ អំពី​ទំនាក់​ទំនង​ដែល​ព្រះ​អង្គ​មាន​ជា​មួយ​ព្រះ​វរបិតា​ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ដែល​ជា​អ្នក​បង្កើត​ពន្លឺ និង​ជីវិត និង​ជា​អ្នក​ចាត់ព្រះ​អង្គ​ឲ្យ​យាង​ចុះ​មក។

ពេល​ណា​យើង​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ​ពី​ព្រះ​យេស៊ូវ ហើយ​ដើរ​តាម​ការ​បង្រៀន​របស់​ព្រះ​អង្គ គឺ​មាន​ន័យ​ថា យើង​ចាប់​ផ្តើម​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​ឲ្យ​យើង​មាន​អំណាច និង​គោល​បំណង​ថ្មី។ ព្រះ​ជន្ម និង​ក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​អង្គ មាន​អំណាច​កែ​ប្រែ​ជីវិត​មនុស្ស និង​ជា “ពន្លឺ​សម្រាប់​មនុស្ស​ទាំង​អស់”(១:៤) ដែលបាន​ចែង​ចាំង​ក្នុង​យើង និង​តាម​រយៈ​យើង ចូល​ទៅ​ក្នុង​លោកិយ​ដែល​ងងឹត ហើយ​ពេល​ខ្លះ មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​គ្រោះ​ថ្នាក់។​

ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នក​ដើរ​តាម​ព្រះ​យេស៊ូវ យើង​ក្លាយ​ជា “អ្នក​បញ្ចាំង​ពន្លឺ” ដល់​លោកិយ។…

ថ្វាយទឹកភ្នែកអ្នកទៅព្រះជាម្ចាស់

កាល​ពី​រដូវ​ក្តៅ​ឆ្នាំ​មុន សត្វ​ត្រី​បាឡែន​ពិឃាត​មួយ​ក្បាល​ទៀត ឈ្មោះ តាលេខ្វះ(Talequah)បាន​បង្កើត​កូន។ ហ្វូងរបស់​ត្រី​បាឡែន​ពិឃាត តាលេខ្វះ ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​សត្វ​ដែល​ជិត​ផុត​ពូជ ហើយ​កូន​របស់​វា ដែល​ទើប​តែ​កើតថ្មី​នោះ គឺ​ជា​ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​ពួក​គេ សម្រាប់​ពេល​អនា​គត។ ប៉ុន្តែ កូន​របស់​វា​ក៏​បាន​ស្លាប់ បន្ទាប់​ពី​កើត​បាន​រយៈពេល​មិន​ដល់​១​ម៉ោង។ ​មេត្រី​បាឡែន​មួយ​ក្បាល​នេះបាន​រុញ​សាក​សព​របស់​កូន​វា កាត់​តាម​តំបន់​ទឹក​ត្រជាក់ ក្នុង​មហាសមុទ្រ​បាស៊ីភិច អស់​រយៈ​ពេល​៧០​ថ្ងៃ ទំរាំ​តែ​វា​អាច​ព្រលែង​សាក​សព​របស់​កូន​វា។ គេ​ក៏​បាន​ថតព្រឹត្តិការណ៍ដ៏​សោក​សៅ​នេះ ហើយ​ចាក់​ផ្សាយ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទូទាំង​ពិភព​លោក​ទស្សនា។

ជួន​កាល អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ក៏​មាន​ការ​ពិបាក នៅ​ក្នុង​ការ​ជម្នះ​ភាព​សោក​សង្រេង​ផង​ដែរ។ ជួន​កាល យើង​ខ្លាច​គេគិត​ថា ភាព​សោក​សង្រេង​របស់​យើង គឺ​ជា​សញ្ញា​បង្ហាញ​ថា យើង​កំពុង​តែ​ខ្វះ​សេចក្តី​សង្ឃឹម។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​គម្ពីរ​បានចែង​អំពី​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ដែល​បាន​ស្រែក​រក​ព្រះ  ពេល​ដែល​ពួក​គេ​សោក​សង្រេង។ ការ​ពោល​ទំនួញ និង​ក្តី​សង្ឃឹម អាច​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ឆ្លើយ​តប ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់។

កណ្ឌ​គម្ពីរ​បរិទេវ ជា​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដែល​មាន​បទ​កំណាព្យ​៥​បទ ដែល​បង្ហាញ​ភាព​សោក​សង្រេង​របស់​អ្នក​ដែល​បានបាត់​បង់​ផ្ទះ​សម្បែង ត្រូវ​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ​តាម​សម្លាប់ ហើយ​ក៏​ស្ទើរ​តែ​បាត់​បង់​ជីវិត(៣:៥២-៥៤) ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​បានទួញ​យំ និង​ទូល​អង្វរ​ឲ្យ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ប្រទាន​ភាព​យុត្តិ​ធម៌​(ខ.៦៤)។ ពួក​គេ​ស្រែក​រក​ព្រះ មិន​មែន​ដោយ​សារ​ពួក​គេអស់​សង្ឃឹម​នោះ​ទេ តែ​គឺ​ដោយ​សារ​ពួក​គេ​ជឿ​ថា​ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​កំពុង​តែ​ស្តាប់​ពួក​គេ។ ហើយ​ពេល​ដែល​ពួក​គេស្រែក​រក​ព្រះ​អង្គ ព្រះជា​ម្ចាស់​ក៏​បាន​យាង​មក​ជិត​ពួក​គេ​(ខ.៥៧)។

ការ​សោក​សង្រេង​អំពី​រឿង​ដ៏​សោក​សៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក ឬ​ក្នុង​ជីវិត​យើង គឺ​មិន​មែន​ជា​ទង្វើរ​ខុស​ឆ្គង​ទេ។ ព្រះ​ជាម្ចាស់​តែង​តែ​ស្តាប់​យើង​អធិស្ឋាន​ជា​និច្ច ហើយ​យើង​អាច​ដឹង​ច្បាស់​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ប្រាកដ​ជា​នឹង​ទត​មើល​យើង ពីស្ថាន​សួគ៌​មក​មិន​ខាន។—Amy Peterson

អំពីអង្គការនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៣៨ ព័ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើ​ង​ខ្ញុំ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ដោយ​មាន​តែ​ក​ម្មវិ​ធីវិ​ទ្យុប៉ុ​ណ្ណោះ ដែល​មានចំ​ណ​ង​ជើ​ង​ថា ថ្នាក់​​ព្រះ​គម្ពីរ​ក្រុង​ដេត្រយ (Detroit Bible Class)។ ចាប់​តាំង​​ពីពេ​លនោះម​ក ​ចំនួន​អ្នក​ស្តាប់ក​ម្មវិ​ធី​វិទ្យុ​រ​បស់យើង ក៏​មាន​ការ​កើ​ន​ឡើង ចាប់​ពី​ក្រុម​ដ៏​តូច នៃអ្ន​កស្តា​ប់​វិទ្យុ​ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ ក្លាយ​ទៅ​ជាមាន​​អ្នក​ស្តាប់​រាប់​​លាននាក់ នៅជុំ​វិ​ញ​ពិ​ភ​ពលោ​ក ដែល​ប្រើ​ប្រាប់​ធ​នធា​ន ដែ​លយើ​ង​ខ្ញុំ​បា​នផ​លិ​ត ដោយ​ផ្អែ​ក​ទៅ​លើព្រះ​គ​ម្ពីរ។

ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោ​យ​មក ឈ្មោះព័​ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើង​​ខ្ញុំក៏​មា​ន​ការ​ផ្លា​ស់​ប្តូ​រ ដើម្បី​ឲ្យ​គេកា​ន់​តែ​ងា​យ​ស្រួល​ស្គា​ល់ធនធាន​ជា​ច្រើ​ន​ប្រ​ភេទ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បា​ន​ផ្តល់​ឲ្យ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ មនុ​ស្ស​ភាគ​ច្រើ​ន​ដឹ​ង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ជា​នរណា ដោយ​សារ សៀវ​ភៅ​នំម៉ា​ណាប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ​ដែលជា​សៀ​វភៅ​ស​ម្រាប់ប្រ​កប​ជា​មួ​យព្រះ​​បន្ទូល​ជា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ។ ដូច​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ព័ន្ធ​កិច្ច​ទៅ​ជា​ អង្គការ​នំ​ម៉ាណា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យ​គេ​កា​ន់​តែងា​យ​ស្រួ​ល​ដឹង​ថា​ តើយើ​ងខ្ញុំ​ជា​ន​រណា។ ទោះ​បី​ជាឈ្មោះ​ព័​ន្ធ​កិច្ច​រប​ស់​យើ​ងបា​ន​ផ្លា​ស់ប្តូ​រ​មែ​នក៏​ដោ​យ ​ក៏​យើ​ងខ្ញុំ​នៅ​​តែ​​ផ្តោ​ត​ទៅ​លើ​កិ​ច្ច​ការ​​ដដែល គឺ​ផ្តោ​តទៅ​លើ​កា​រ​ឈោង​ចា​ប់​ម​នុស្ស នៅ​ទូ​ទាំ​ងពិ​ភ​ព​លោក​ ដោយ​ព្រះ​រា​ជ​សា​រ​នៃ​សេច​ក្តី​ស្រ​ឡា​ញ់របស់​ព្រះ។​

អង្គ​ការ​យើ​ង​ ខ្ញុំ ជា​​អង្គកា​រអ​ន្ត​រនិ​កា​យ និង​មិន​រក​ប្រាក់ចំ​ណេញ ដែល​មាន​បុ​គ្គ​លិក និង​អ្នក​ស្ម័​គ្រចិ​ត្ត កំពុង​បម្រើការនៅ​​ក្នុង​កា​រិ​យ៉ាល័យ​ជា​ង​៣​៥ក​ន្លែង ដោយ​ធ្វើ​កា​រ​រួម​គ្នា​ ដើម្បីចែ​ក​ចា​យស​ម្ភារៈ​ជាង​៦​០​លា​ន ​នៅក្នុ​​ង​១៥០ប្រទេស។ ទោះ​បី​ជា​សម្ភារៈ​រប​ស់​​យើង​ខ្ញុំ​ ជា​​​​កា​រ​ផ្សា​យ​តា​មវិ​ទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ជា DVD សម្លេង សៀវ​ភៅ app សម្រាប់ឧប​ករណ៍…

សូមប្រើ app នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ ជាភាសាខ្មែរ

សូមប្រើapp នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

សូមអានអត្ថបទនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ តាមរយៈ app នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ ជាភាសាខ្មែរ។ លោកអ្នកអាចទាញយក និងប្រើប្រាស់ ដោយឥតគិតថ្លៃ។

Start every day refreshed with the Our Daily Bread app in Khmer!

Download it FREE today:
Google Play: bit.ly/ODBAppGooglePlay
iTunes: bit.ly/ODBAppITunes

បន្ទាប់ពីបានដំឡើងហើយ លោកអ្នកអាចចូលទៅក្នុង setting ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរភាសា ទៅជាភាសាខ្មែរ។ សូមព្រះប្រទានពរ

បេសកកម្ម

ការងារ​បេសក​កម្ម​របស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​មាន​ឱកាស​ទទួល និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពីប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្រែ ។​