នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ថ្មីរៀងរាល់ពេលព្រឹក

ប្អូន​ប្រុស​ខ្ញុំ ឈ្មោះ ប៉ុល(Paul) បានចម្រើន​វ័យធំ​ឡើង ដោយ​តយុទ្ធ​នឹង​ជម្ងឺ​ឆ្កួត​ជ្រូក​ធ្ងន់​ធ្ងរ ហើយ​ពេល​ដែល​គាត់​ចូល​ដល់​វ័យ​ជំទង់ ជម្ងឺ​នេះ​កាន់​តែ​មាន​សភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ។ ពេល​យប់ ជា​ពេល​ដ៏​ចុក​ចាប់​បំផុត សម្រាប់​គាត់ និង​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ ពេល​ដែល​គាត់​ប្រកាច់​អស់​ពេល​ជា​ច្រើន​ម៉ោង ដែល​ជា​ញឹក​ញាប់ គាត់​ប្រកាច់​ម្តង​ៗ លើស​៦​ម៉ោង។ វេជ្ជ​បណ្ឌិត​មិន​អាច​រក​ឃើញ​ការព្យាបាល ដែល​នឹង​កាត់​បន្ថយ​រោគ​សញ្ញា​របស់​គាត់ទេ ហើយ​គាត់​គ្រាន់​តែ​អាច​ដឹង​ខ្លួន យ៉ាង​ហោច​ណាស់ នៅ​ពេល​ថ្ងៃ។ ឪពុកម្តាយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ស្រែក​រក​ព្រះ​ថា “ព្រះ​អង្គ ព្រះ​អង្គ​អើយ សូម​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ​ផង!”

ទោះ​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គាត់​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់ ហើយ​រូប​កាយ​មាន​ការ​ខ្សោះ​អស់​កម្លាំង​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ ប្អូន​ប្រុស​ខ្ញុំ និង​ឪពុកម្តាយ​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​កម្លាំង​គ្រប់​គ្រាន់​ពី​ព្រះ សម្រាប់​ការ​រស់​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ថ្មី។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ​ការកម្សាន្ត​ចិត្ត ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប ដែល​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​បរិទេវ​ផង​ដែរ។ ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​បរិទេវ លោក​យេរេមា​បាន​ពោលទំនួញ អំពី​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ទី​ក្រុង​យេរូសាឡិម ដោយ​ពួក​បាប៊ីឡូន ដោយ​គាត់​បាន​នឹក​ចាំ “​សេចក្តី​ទុក្ខ​លំបាក និង​ពី​សេចក្តី​វេទនា​”(៣:១៩)។​ ប៉ុន្តែ លោក​យេរេមា​មិន​អស់​សង្ឃឹម​ឡើយ។ គាត់​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះ ដែល​សេចក្តី​មេត្តារបស់​ទ្រង់ “នៅ​តែ​ថ្មី​ជា​រៀង​រាល់​ពេល​ព្រឹក”(ខ.២៣)។ ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះ​អង្គ​ផង​ដែរ។

ទោះ​អ្នក​កំពុង​តែ​ជួប​ប្រទះ​រឿង​អ្វី​ក៏ដោយ ចូរ​ដឹង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​តែង​តែ​ស្មោះ​ត្រង់​ជា​និច្ច។ ព្រះ​អង្គ​ចម្រើន​កម្លាំង​យើង​ឡើង ជារៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដោយ​ប្រទាន​យើង​នូវ​ក្តី​សង្ឃឹម។ ហើយ​ជួន​កាល ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​ភាព​ធូរ​ស្រាល ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​សម្រាលបន្ទុក​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ដែរ។ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក ថ្នាំ​ពេទ្យ​ប្រភេទ​ថ្មី​ក៏​មាន​ដាក់​លក់ ដែល​អាច​បញ្ឈប់​ការ​ប្រកាច់​របស់​ប្អូន​ប្រុស​ខ្ញុំ នៅពេល​យប់…

មិនមែនជាខ្លួនអ្នកទៀតទេ

នៅ​រដូវ​ក្តៅ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៨៥៩០ លោក ឆាល ប្លន់ឌីន(Charles Blondin) បាន​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ទី​មួយ ដែល​បាន​ឆ្លង​កាត់​ទឹកជ្រោះ​ណាយ​អាការ៉ា ដោយ​ប្រើ​ខ្សែ​ពួរ ​ទោះបី​​ជា​គេ​ឲ្យ​គាត់​ធ្វើ​ដូច​នេះ​រាប់​រយ​ដង​ទៀត ក៏​គាត់​ហ៊ាន​ធ្វើ​ដែរ។ មាន​ពេល​មួយ គាត់​បាន​ឆ្លង​កាត់​ទឹក​ជ្រោះ​នេះ ជា​មួយ​លោក​ហារី ខូលឃត(Harry Colcord)​ ដែល​ជា​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​របស់​គាត់ ដោយ​ឲ្យលោក​ហារី នៅពី​ក្រោយ​គាត់។ គាត់​ក៏​បាន​ប្រាប់​លោក​ហារីថា “ហារី ចូរ​មើល​ទៅ​ខាង​លើ ឥឡូវ​នេះ អ្នក​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​តាមចិត្ត​ទៀត​ឡើយ បើ​ខ្ញុំ​យោល​ខ្លួន ចូរ​យោល​ខ្លួន​ជា​មួយ​ខ្ញុំ។ កុំ​ព្យាយាមទប់​ខ្លួន​អី។ បើ​អ្នក​ទប់​ខ្លួន នោះ​យើង​នឹង​ធ្លាក់​ស្លាប់​ទាំងអស់​គ្នា​មិន​ខាន”។​

ការ​បង្រៀន​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល ដល់​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ក្រុង​កាឡាទី គឺ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ការ​និយាយ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា: អ្នក​មិន​អាច​ដើរ​តាម​ផ្លូវនៃ​ជីវិត ដែល​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ដល់​ព្រះ​បាន​ឡើយ បើ​អ្នក​មិន​មាន​ជំនឿ​លើ​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ទេ​នោះ។ ប៉ុន្តែ អ្នក​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ដើរ​ដោយគ្មាន​ជំនឿ​នោះ​ឡើយ។  យើង​មិន​អាច​ខំ​ធ្វើ​ការ​ល្អ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នោះ​ឡើយ។ ដូច​នេះ តើ​យើង​នឹង​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ ដោយ​មិន​ធ្វើ​អ្វី​សោះ​ឬ? ទេ! ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ត្រាស់​ហៅ​យើង ឲ្យ​តោង​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ឲ្យ​ជាប់។ ការ​តោង​ព្រះ​យេស៊ូវ​ឲ្យ​ជាប់ គឺ​មាន​ន័យ​ថា យើង​សម្លាប់​របៀប​នៃ​ការ​រស់​នៅ​ចាស់ ដែល​ចូល​ចិត្ត​ពឹង​ផ្អែក​លើ​សមត្ថ​ភាព​ខ្លួន​ឯង ពោល​គឺ​ជីវិត​ចាស់របស់​យើង​បាន​ស្លាប់​ហើយ។ ប៉ុន្តែ យើង​នៅ​តែ​ឲ្យ​វា​បន្ត​រស់​ទៀត។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “​ដែល​ខ្ញុំ​រស់​ក្នុង​សាច់​ឈាម​ឥឡូវ​នេះ នោះ​គឺ​រស់​ដោយ​សេចក្តី​ជំនឿ ជឿ​ដល់​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ ដែល​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​ខ្ញុំ ក៏​បាន​ប្រគល់​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ជំនួស​ខ្ញុំ​ហើយ”(កាឡាទី ២:២០)។…

ប្រឈមមុខដាក់ការភ័យខ្លាច

លោក​វររិន(Warren) បាន​ផ្លាស់​ទីលំ​នៅ ទៅ​ទីក្រុង​តូច​មួយ ដើម្បី​ដឹក​នំា​ព្រះ​វិហារ​មួយ​កន្លែង។ បន្ទាប់​ពី​ការងារ​របស់​គាត់ បាន​ជោគ​ជ័យ​ខ្លះ​ៗ​ពី​ដំបូង គាត់​ក៏​បាន​ទទួល​រង​ការ​បៀត​បៀន ពី​មនុស្ស​ម្នាក់ ដែល​រស់​នៅ​ទីនោះ។ អ្នក​នោះ​បាន​ប្រឌិត​រឿង ដើម្បី​ចោទ​ប្រកាន់​លោក​វររិន​ថា បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ស្មោក​គ្រោក ហើយ​ក៏​បាន​យក​រឿង​នេះ​ទៅ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ក្នុង​ការសែត​ប្រចាំ​តំបន់ ហើយ​ថែម​ទាំ​ងបោះ​ពុម្ភ​ផ្សាយ​ខិត​ប័ណ្ណ ស្តី​អំពី​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​របស់​ខ្លួន ហើយ​ផ្ញើ​ខិត​ប័ណ្ណ​ទាំង​នោះ​ទៅ​កាន់​ប្រអប់​សំបុត្រ​របស់​ពល​រដ្ឋ​ក្នុង​តំបន់​នោះ។ លោក​វររិន និង​ភរិយា​របស់​គាត់​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​អធិស្ឋាន​អស់​ពី​ចិត្ត។ បើ​គេ​ជឿ​ការ​ភូតកុហក​របស់​បុរស​នោះ ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​ក្រឡាប់​ចក្រ​មិន​ខាន។

ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏​ធ្លាប់​ជួប​ប្រទះ​រឿង​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ។ ទ្រង់​បាន​ទទួល​រង​ការ​មួល​បង្កាច់​របស់​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ។ ទ្រង់​មានបន្ទូល​ថា “គេ​មួលបង្កាច់​ពាក្យ​ទូលបង្គំ​វាល់​ព្រឹក​វាល់​ល្ងាច អស់​ទាំង​គំនិត​របស់​គេ​សុទ្ធ​តែ​ប៉ង​អាក្រក់​ដល់​ទូលបង្គំ”(ទំនុកដំកើង ៥៦:៥)។ ការ​វាយ​ប្រហារ​ឥត​ឈប់​ឈរ​នេះ បាន​នាំ​ឲ្យ​ទ្រង់​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច និង​ទឹក​ភ្នែក​(ខ.៨)។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ពេលសង្រ្គាម​នោះ ទ្រង់​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ថា “តែ​វេលា​ណា​ដែល​ទូលបង្គំ​ភ័យ នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​ទុក​ចិត្ត​ដល់ទ្រង់​… តើ​សាច់​ឈាម​នឹង​អាចធ្វើ​អ្វី​ដល់​ទូលបង្គំ​បាន?”(ខ.៣-៤)។

ការ​អធិស្ឋាន​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ អាច​ធ្វើ​ជា​គំរូ​សម្រាប់​យើង ក្នុង​ពេល​សព្វ​ថ្ងៃ​ផង​ដែរ។ ពេល​ណា​យើង​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច ក្នុងពេល​ដែល​មាន​ការ​គំរាម​កំហែង ឬ​ការ​ចោទ​ប្រកាន់ នោះ​យើង​អាច​ងាក​ទៅ​រក​ព្រះ។​ ចូរ​យើង​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ ដោយ​ថ្វាយ​សង្រ្គាមរបស់​យើង ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ។ តើ​មនុស្ស​អាច​ធ្វើ​អ្វី​មក​លើ​យើង​បាន? ចូរ​យើង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​បញ្ហា​របស់​យើង ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ ដោយ​នឹក​ចាំ​ថា អំណាច​ដែល​ទាស់​ប្រឆាំង​យើង មិន​អាច​ប្រៀប​ផ្ទឹម​នឹង​អំណាច​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ។

បន្ទាប់​ពី​លោក​វររិន និង​ភរិយា​គាត់​បាន​អធិស្ឋាន​អស់​ពី​ចិត្ត កាសែត​ក្នុង​តំបន់​មិន​បាន​យក​រឿង​នោះ​មក​ចុះ​ផ្សាយ​ទេ ហើយ​ខិតប័ណ្ណ​ទាំង​នោះ​ក៏​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្ញើ​ទៅ​ពល​រដ្ឋ​ក្នុង​តំបន់​នោះ​ដែរ។ តើ​អ្នក​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ចំពោះ​សង្រ្គាម​អ្វី នៅ​ថ្ងៃ​នេះ? ចូរនិយាយ​ទៅ​កាន់​ព្រះ។ ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នឹងជម្នះការ​ភ័យ​ខ្លាច​នោះ…

អំពីអង្គការនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៣៨ ព័ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើ​ង​ខ្ញុំ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ដោយ​មាន​តែ​ក​ម្មវិ​ធីវិ​ទ្យុប៉ុ​ណ្ណោះ ដែល​មានចំ​ណ​ង​ជើ​ង​ថា ថ្នាក់​​ព្រះ​គម្ពីរ​ក្រុង​ដេត្រយ (Detroit Bible Class)។ ចាប់​តាំង​​ពីពេ​លនោះម​ក ​ចំនួន​អ្នក​ស្តាប់ក​ម្មវិ​ធី​វិទ្យុ​រ​បស់យើង ក៏​មាន​ការ​កើ​ន​ឡើង ចាប់​ពី​ក្រុម​ដ៏​តូច នៃអ្ន​កស្តា​ប់​វិទ្យុ​ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ ក្លាយ​ទៅ​ជាមាន​​អ្នក​ស្តាប់​រាប់​​លាននាក់ នៅជុំ​វិ​ញ​ពិ​ភ​ពលោ​ក ដែល​ប្រើ​ប្រាប់​ធ​នធា​ន ដែ​លយើ​ង​ខ្ញុំ​បា​នផ​លិ​ត ដោយ​ផ្អែ​ក​ទៅ​លើព្រះ​គ​ម្ពីរ។

ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោ​យ​មក ឈ្មោះព័​ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើង​​ខ្ញុំក៏​មា​ន​ការ​ផ្លា​ស់​ប្តូ​រ ដើម្បី​ឲ្យ​គេកា​ន់​តែ​ងា​យ​ស្រួល​ស្គា​ល់ធនធាន​ជា​ច្រើ​ន​ប្រ​ភេទ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បា​ន​ផ្តល់​ឲ្យ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ មនុ​ស្ស​ភាគ​ច្រើ​ន​ដឹ​ង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ជា​នរណា ដោយ​សារ សៀវ​ភៅ​នំម៉ា​ណាប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ​ដែលជា​សៀ​វភៅ​ស​ម្រាប់ប្រ​កប​ជា​មួ​យព្រះ​​បន្ទូល​ជា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ។ ដូច​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ព័ន្ធ​កិច្ច​ទៅ​ជា​ អង្គការ​នំ​ម៉ាណា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យ​គេ​កា​ន់​តែងា​យ​ស្រួ​ល​ដឹង​ថា​ តើយើ​ងខ្ញុំ​ជា​ន​រណា។ ទោះ​បី​ជាឈ្មោះ​ព័​ន្ធ​កិច្ច​រប​ស់​យើ​ងបា​ន​ផ្លា​ស់ប្តូ​រ​មែ​នក៏​ដោ​យ ​ក៏​យើ​ងខ្ញុំ​នៅ​​តែ​​ផ្តោ​ត​ទៅ​លើ​កិ​ច្ច​ការ​​ដដែល គឺ​ផ្តោ​តទៅ​លើ​កា​រ​ឈោង​ចា​ប់​ម​នុស្ស នៅ​ទូ​ទាំ​ងពិ​ភ​ព​លោក​ ដោយ​ព្រះ​រា​ជ​សា​រ​នៃ​សេច​ក្តី​ស្រ​ឡា​ញ់របស់​ព្រះ។​

អង្គ​ការ​យើ​ង​ ខ្ញុំ ជា​​អង្គកា​រអ​ន្ត​រនិ​កា​យ និង​មិន​រក​ប្រាក់ចំ​ណេញ ដែល​មាន​បុ​គ្គ​លិក និង​អ្នក​ស្ម័​គ្រចិ​ត្ត កំពុង​បម្រើការនៅ​​ក្នុង​កា​រិ​យ៉ាល័យ​ជា​ង​៣​៥ក​ន្លែង ដោយ​ធ្វើ​កា​រ​រួម​គ្នា​ ដើម្បីចែ​ក​ចា​យស​ម្ភារៈ​ជាង​៦​០​លា​ន ​នៅក្នុ​​ង​១៥០ប្រទេស។ ទោះ​បី​ជា​សម្ភារៈ​រប​ស់​​យើង​ខ្ញុំ​ ជា​​​​កា​រ​ផ្សា​យ​តា​មវិ​ទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ជា DVD សម្លេង សៀវ​ភៅ app សម្រាប់ឧប​ករណ៍…

សូមប្រើ app នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ ជាភាសាខ្មែរ

សូមប្រើapp នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

សូមអានអត្ថបទនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ តាមរយៈ app នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ ជាភាសាខ្មែរ។ លោកអ្នកអាចទាញយក និងប្រើប្រាស់ ដោយឥតគិតថ្លៃ។

Start every day refreshed with the Our Daily Bread app in Khmer!

Download it FREE today:
Google Play: bit.ly/ODBAppGooglePlay
iTunes: bit.ly/ODBAppITunes

បន្ទាប់ពីបានដំឡើងហើយ លោកអ្នកអាចចូលទៅក្នុង setting ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរភាសា ទៅជាភាសាខ្មែរ។ សូមព្រះប្រទានពរ

បេសកកម្ម

ការងារ​បេសក​កម្ម​របស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​មាន​ឱកាស​ទទួល និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពីប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្រែ ។​