នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

លាងស្អាតទាំងស្រុង

មាន​ពេល​មួយ​ប៊ិក​ពណ៌​ខៀវ​មួយ​ដើម បាន​បង្កប់​ខ្លួន នៅ​ក្នុង​ផ្នត់​កន្សែង​ពោះ​គោ​ពណ៌​សរ​របស់​ខ្ញុំ។ ពេល​ដែល​ម៉ាស៊ីន​បោក​ខោអាវ​កំពុង​តែ​បោក​គក់​កន្សែង​ពោះ​គោ ប៊ិក​នោះ​មិន​បាន​ខូច​ទេ តែ​វា​ក៏​បាន​ផ្ទុះ​ខ្ទេច ក្នុង​ម៉ាស៊ីន​សំងួតខោអាវ​។ ពេល​នោះ ទឹក​ប៊ិក​ពណ៌​ខៀវ​បាន​ប្រឡាក់​ពេញ​ក្នុង​ម៉ាស៊ីន​សំងួត។ កន្សែង​ពោះ​គោ​ពណ៌​សរ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ខូច​អស់។ ទោះ​ខ្ញុំ​ប្រើ​សាប៊ូ​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ នៅ​តែ​មិន​អាច​បោក​វា​ឲ្យ​ជ្រះ​ស្នាម​ប្រឡាក់​នោះ​បាន​ដដែល។

ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​យក​កន្សែង​ពោះ​គោ​នោះ ទៅ​ដាក់​នៅ​លើ​គំនរ​កន្ទប ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​លោក​យេរេមា ដែល​ជា​ហោរា​នៅ​សម័យ​សញ្ញា​ចាស់ ដែល​បាន​ពោល​ទំនួញ អំពី​ផល​វិបាក​ដ៏​ហិន​ហោច នៃ​អំពើ​បាប។ ដោយសារ​ពួក​បណ្តា​ជន​បាន​បដិសេធ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ហើយ​ងាក​មក​រក​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ(យេរេមា ២:១៣) លោក​យេរេមា ក៏​បាន​ប្រកាស់ថា ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ស្នាម​ប្រឡាក់ នៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ដ្បិត​ទោះ​បើ​ឯង​លាង​ខ្លួន​ដោយ​ក្បុង ហើយ​ប្រើ​សាប៊ូ​ជា​ច្រើន​ក៏​ដោយ គង់​តែ​ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​ឯង នៅ​មាន​កត់​ជាប់​ចំពោះ​អញ​នៅ​ឡើយ​ដែរ”(ខ.២២)។ ពួក​គេ​គ្មានអំណាច​អ្វី ដើម្បី​ជួស​ជុល​ការ​ខូច​ខាត ដែល​ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​នោះ​ឡើយ។

បើ​យើង​ពឹង​ផ្អែក​លើ​សមត្ថ​ភាព​ខ្លួន​ឯង នោះ​យើង​មិន​អាច​ដក​ស្នាម​ប្រឡាក់​នៃ​អំពើ​បាប​ចេញ​ពី​ខ្លួន​ឯង​បាន​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន។ តាម​រយៈ​អំណាច​នៃ​ការ​សុគត និង​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ទ្រង់ ទ្រង់​បាន “​សំអាត​យើង​រាល់​គ្នា ពី​គ្រប់​អំពើ​បាប​ទាំង​អស់”(១យ៉ូហាន ១:៧)។

គេ​ប្រហែល​ជា​ពិបាក​នឹង​ជឿ​ថា ទ្រង់​អាច​សម្អាត​បាប​របស់​យើង​បាន តែ​យើង​ត្រូវ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​សេចក្តី​ពិត​ដែល​ថា គ្មាន​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប​ណា ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​មិន​អាច​ដក​ចេញ​ទាំង​ស្រុង​នោះ​ទេ។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ និងត្រៀម​ជា​ស្រេច​ដើម្បី​លាង​សម្អាត​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ងាក​បែរ​មក​រក​ទ្រង់(ខ.៩)។ តាម​រយៈ​ព្រះ​គ្រីស្ទ យើង​អាច​រស់​នៅ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដោយ​សេរីភាព និង​ក្តី​សង្ឃឹម។—LISA SAMRA

ទោសដែលបានលើកលែង

ពេល​ដែល​បុរស​ម្នាក់​បាន​ដំឡើង​កាំមីរ៉ា​សុវត្ថិ​ភាព នៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ​របស់​គាត់ គាត់​បាន​ពិនិត្យ​មើល​លក្ខណៈ​របស់​វីដេអូ ដើម្បី​ឲ្យ​ប្រាកដ​ថា ប្រព័ន្ធ​កាំមីរ៉ា​សុវត្ថិ​ភាព​នោះ ពិត​ជា​ដំណើរ​ការ​មែន។ ពេល​នោះ គាត់​ក៏​បាន​ឃើញ​មនុស្ស​ដែលមាន​ស្មាធំ​ដែល​ពាក់​ខោអាវ​ពណ៌​ក្រមៅ កំពុង​តែ​ដើរ​ទៅ​មក​ក្នុង​ទីធ្លា​ក្រៅ​ផ្ទះ​គាត់។ គាត់​ក៏​បាន​តាម​ដាន​មើល តើ​បុរស​នោះ​បំរុង​ធ្វើ​អ្វី។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ គាត់​ដូច​ជា​ធ្លាប់​ស្គាល់​បុរស​ក្នុង​វីដេអូ​នោះ។ ​ទី​បំផុត គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា គាត់​មិន​មែន​កំពុង​តែ​មើល​ជន​ចម្លែក កំពុង​ដើរ​ទៅ​មក​ក្នុង​ទីធ្លា​ផ្ទះ​គាត់​ទេ តែ​តាម​ពិត គាត់​គឺ​ជា​បុរស​ក្នុង​វីដេអូនោះ ដែល​កាំមីរ៉ា​នោះ​បាន​ថត​ទុក​កាល​ពី​ពេល​កន្លង​ទៅ។

តើ​យើង​នឹង​មើល​ឃើញ​អ្វី បើ​សិន​ជា​យើង​អាច​ចេញ​ពី​ក្នុង​ខ្លួន​យើង ហើយ​សង្កេត​មើល​ខ្លួន​ឯង ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ណា​មួយ? ពេល​ដែល​ដាវីឌ​មាន​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត ហើយ​ទ្រង់​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទស្សនៈ​ជា​ថ្មី គឺ​ទស្សនៈ​ដែល​កោត​ខ្លាច​ព្រះ បន្ទាប់​ពី​ទ្រង់​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ផឹត​ក្បត់​ជា​មួយ​នាង​បាតសេបា ទ្រង់​ក៏​បាន​ឲ្យ​ណាថាន​ជួយ​(២សាំយ៉ូអែល ១២)។

ណាថាន​ក៏​បាន​និទាន​រឿង​មួយ​ឲ្យ​ដាវីឌ​ស្តាប់។ រឿង​នោះ​និយាយ​អំពី​បុរស​អ្នក​មាន​ម្នាក់ ដែល​បាន​ប្លន់​យក​ចៀម​តែមួយ របស់​បុរស​អ្នក​ក្រ​ម្នាក់។ ទោះ​អ្នក​មាន​នោះ​មាន​ចៀម​ទាំង​ហ្វូង​ក្តី គាត់​នៅ​តែ​យក​ចៀម​តែ​មួយ​របស់​អ្នក​ក្រ​នោះ ទៅ​សម្លាប់​ធ្វើ​ម្ហូប។​ ពេល​ដែល​ណាថាន​បាន​បង្ហាញ​ថា រឿង​នេះ​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ទង្វើរ​អាក្រក់​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ទ្រង់​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​អំពើ​ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​មក​លើ​អ៊ូរី។ ណាថាន​ក៏​បាន​ពន្យល់​អំពី​លទ្ធ​ផល​ដែល​ទ្រង់​ត្រូវ​ទទួល ប៉ុន្តែ ដែល​សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ គាត់​បាន​ធានា​ដល់​ដាវីឌ​ថា “ព្រះ​អម្ចាស់​លើក​លែង​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប​របស់​ទ្រង់​ហើយ”(ខ.១៣)។

បើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បើក​បង្ហាញ​អំពើ​បាប នៅ​ក្នុង​ជីវិត​យើង បំណង​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ទ្រង់ គឺ​មិន​មែន​ដើម្បី​ថ្កោល​ទោស​យើង​ឡើយ តែ​ដើម្បី​ស្អាង​យើង​ឡើង​វិញ ហើយ​ជួយ​យើង​ឲ្យ​ផ្សះផ្សា​ជា​មួយ​អ្នក​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ឈឺ​ចាប់។ ការ​ប្រែចិត្ត​បើក​ផ្លូវ​ឲ្យ​យើង​មាន​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ឡើង​វិញ តាម​រយៈ​អំណាច​នៃ​ការ​អត់​ទោស​បាប និង​ព្រះគុណ​ទ្រង់។—JENNIFER BENSON SCHULDT

វាំងននដែលបានរហែកជាពីរ

ថ្ងៃ​មួយ នៅ​ជាង​ក្រុង​យេរូសាឡិម ផ្ទៃ​មេឃ​បាន​ប្រែ​ជា​ងងឹត។ មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​ហ្វូងៗ ចង់​ដើរតាម​គាត់ កាល​ពី​បីរ​ឆ្នាំ​មុន។ តែ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​យក​ទៅ​ឆ្កាង ដោយ​ភាព​អាម៉ាស់ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​បំផុត។ ពេល​នោះ មាន​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ទួញ​យំ ដោយ​ទុក្ខ​សោក​ជា​ខ្លាំង។​ ពន្លឺ​ថ្ងៃ​មិន​បាន​បំភ្លឺ​ផ្ទៃ​មេឃ​នៅ​ពេល​រសៀល​នោះ​ទេ។ ហើយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដ៏​ខ្លាំង​របស់​បុរស​នោះ នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​បាន​បញ្ចប់ ពេល​ដែល​គាត់​ស្រែក​ឡើង ដោយ​សម្លេង​ឮ​ៗ​ថា “កិច្ចការ​បាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ”(ម៉ាថាយ ២៧:៥០ និង យ៉ូហាន ១៩:៣០)។

នៅ​ពេល​នោះ សម្លេង​មួយ​ទៀត បាន​បន្លឺ​ឡើង ចេញ​ពី​ព្រះវិហារ​ដ៏​ធំ នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង គឺ​សម្លេង​ក្រណាត់​រហែក។ ផ្ទាំង​ក្រណាត់​ដ៏​ក្រាស់​ដែល​បាន​ចែក​ខណ្ឌ​ទី​បរិសុទ្ធ ឲ្យ​ដាច់​ពី​ទី​ធ្លា​ខាង​ក្រៅ​ព្រះវិហារ ក៏​បាន​រហែក​ជា​ពីរ ពី​លើ​ចុះ​មកក្រោម ដោយ​ការ​អស្ចារ(ម៉ាថាយ ២៧:៥១)។

វាំង​នន​ដែល​បាន​រហែក​នោះ ជា​និមិត្ត​រូប​តំណាង​ឲ្យ​ភាព​ពិត​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង ដែល​មាន​ន័យ​ថា មាន​ផ្លូវ​ថ្មី​មួយ ដែល​បាន​បើក​ទៅ​រក​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ហើយ! ព្រះ​យេស៊ូវ គឺ​ជា​ព្រះ និង​ជា​បុរស​ដែល​បាន​ជាប់​ឆ្កាង និង​សុគត​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ។ ព្រះ​លោហិត​ទ្រង់​បាន​ហូរ ជា​យញ្ញ​បូជា​ចុង​ក្រោយ ជា​យញ្ញ​បូជា​ដ៏​ពិត និង​គ្រប់​គ្រាន់​(ហេព្រើរ ១០:១០) ដែល​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ជឿ​ទ្រង់ បាន​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​អត់​ទោស​បាប និង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​(រ៉ូម ៥:៦-១១)។

នៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​ដ៏​ប្រសើរ​នោះ យើង​បាន​ទទួល​នូវ​ដំណឹង​ល្អ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​មាន ដែល​បាន​ប្រកាស​ថា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បើក​ផ្លូវ​ឲ្យ​យើង បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ រួច​ពី​បាប…

អំពីអង្គការនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៣៨ ព័ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើ​ង​ខ្ញុំ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ដោយ​មាន​តែ​ក​ម្មវិ​ធីវិ​ទ្យុប៉ុ​ណ្ណោះ ដែល​មានចំ​ណ​ង​ជើ​ង​ថា ថ្នាក់​​ព្រះ​គម្ពីរ​ក្រុង​ដេត្រយ (Detroit Bible Class)។ ចាប់​តាំង​​ពីពេ​លនោះម​ក ​ចំនួន​អ្នក​ស្តាប់ក​ម្មវិ​ធី​វិទ្យុ​រ​បស់យើង ក៏​មាន​ការ​កើ​ន​ឡើង ចាប់​ពី​ក្រុម​ដ៏​តូច នៃអ្ន​កស្តា​ប់​វិទ្យុ​ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ ក្លាយ​ទៅ​ជាមាន​​អ្នក​ស្តាប់​រាប់​​លាននាក់ នៅជុំ​វិ​ញ​ពិ​ភ​ពលោ​ក ដែល​ប្រើ​ប្រាប់​ធ​នធា​ន ដែ​លយើ​ង​ខ្ញុំ​បា​នផ​លិ​ត ដោយ​ផ្អែ​ក​ទៅ​លើព្រះ​គ​ម្ពីរ។

ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោ​យ​មក ឈ្មោះព័​ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើង​​ខ្ញុំក៏​មា​ន​ការ​ផ្លា​ស់​ប្តូ​រ ដើម្បី​ឲ្យ​គេកា​ន់​តែ​ងា​យ​ស្រួល​ស្គា​ល់ធនធាន​ជា​ច្រើ​ន​ប្រ​ភេទ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បា​ន​ផ្តល់​ឲ្យ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ មនុ​ស្ស​ភាគ​ច្រើ​ន​ដឹ​ង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ជា​នរណា ដោយ​សារ សៀវ​ភៅ​នំម៉ា​ណាប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ​ដែលជា​សៀ​វភៅ​ស​ម្រាប់ប្រ​កប​ជា​មួ​យព្រះ​​បន្ទូល​ជា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ។ ដូច​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ព័ន្ធ​កិច្ច​ទៅ​ជា​ អង្គការ​នំ​ម៉ាណា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យ​គេ​កា​ន់​តែងា​យ​ស្រួ​ល​ដឹង​ថា​ តើយើ​ងខ្ញុំ​ជា​ន​រណា។ ទោះ​បី​ជាឈ្មោះ​ព័​ន្ធ​កិច្ច​រប​ស់​យើ​ងបា​ន​ផ្លា​ស់ប្តូ​រ​មែ​នក៏​ដោ​យ ​ក៏​យើ​ងខ្ញុំ​នៅ​​តែ​​ផ្តោ​ត​ទៅ​លើ​កិ​ច្ច​ការ​​ដដែល គឺ​ផ្តោ​តទៅ​លើ​កា​រ​ឈោង​ចា​ប់​ម​នុស្ស នៅ​ទូ​ទាំ​ងពិ​ភ​ព​លោក​ ដោយ​ព្រះ​រា​ជ​សា​រ​នៃ​សេច​ក្តី​ស្រ​ឡា​ញ់របស់​ព្រះ។​

អង្គ​ការ​យើ​ង​ ខ្ញុំ ជា​​អង្គកា​រអ​ន្ត​រនិ​កា​យ និង​មិន​រក​ប្រាក់ចំ​ណេញ ដែល​មាន​បុ​គ្គ​លិក និង​អ្នក​ស្ម័​គ្រចិ​ត្ត កំពុង​បម្រើការនៅ​​ក្នុង​កា​រិ​យ៉ាល័យ​ជា​ង​៣​៥ក​ន្លែង ដោយ​ធ្វើ​កា​រ​រួម​គ្នា​ ដើម្បីចែ​ក​ចា​យស​ម្ភារៈ​ជាង​៦​០​លា​ន ​នៅក្នុ​​ង​១៥០ប្រទេស។ ទោះ​បី​ជា​សម្ភារៈ​រប​ស់​​យើង​ខ្ញុំ​ ជា​​​​កា​រ​ផ្សា​យ​តា​មវិ​ទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ជា DVD សម្លេង សៀវ​ភៅ app សម្រាប់ឧប​ករណ៍…

ទស្សនៈ

ទស្សនៈ​រប​ស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស នៅ​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​មាន​ទំនាក់​ទំន​ងផ្ទាល់​ខ្លួន​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ ដោយ​ការ​លូត​លាស់ ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​កាន់​តែ​ដូច​ទ្រង់ ហើយ​បម្រើ​ទ្រង់ នៅ​ក្នុ​ង​មហា​គ្រួ​សាររបស់​ទ្រង់ នៅ​តាម​តំបន់​នីមួយ​ៗ ។​

បេសកកម្ម

ការងារ​បេសក​កម្ម​របស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​មាន​ឱកាស​ទទួល និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពីប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្រែ ។​