នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ពិសេសយ៉ាងអស្ចារ្យ

សួន​សត្វ​ទី​ក្រុង​ឡុង​ បាន​ប្រកាស់​ថា មនុស្ស​មិន​មាន​អ្វី​ដែល​ពិសេស​ទេ។​ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៥ សួន​សត្វ​នេះ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​តាំង​ពិពណ៌​ដែល​មាន​រយៈ​ពេល​បួន​ថ្ងៃ ក្រោម​ប្រធាន​បទ “មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​បរិស្ថាន​របស់​ពួក​គេ”។ គេ​បាន​ជ្រើស​រើស​មនុស្ស តាម​រយៈ​ការ​ប្រកួត​តាម​អ៊ីន​ធើណិត ឲ្យ​ចូល​មក​នៅ​ក្នុង​សួន​សត្វ។ ដើម្បី​ជួយ​ទស្សនិក​ជន ឲ្យ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​មនុស្ស បុគ្គលិក​សួន​សត្វ​ក៏​បាន​បង្កើត​ផ្លាក​សញ្ញា​មួយ ដែល​រៀប​រាប់​ជា​លម្អិត អំពី​អាហារ និងកន្លែង​រស់​នៅ​របស់​ពួក​គេ ព្រម​ទាំង​ការ​គំរាម​កំហែង​ដែល​ពួក​គេ​ជួប​ប្រទះ។ យោង​តាម​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​របស់​សួន​សត្វនេះ គោល​ដៅ​នៃ​ការ​តាំង​ពិពណ៌​នេះ គឺ​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ដឹង​ថា មនុស្ស​មិន​មាន​ភាព​ពិសេស ដូច​ជា​អ្វី​ដែល​គេ​បាន​គិតនោះ​ទេ។​ មាន​អ្នក​ចូល​រួម​ម្នាក់ ក្នុង​ការ​តាំង​ពិពណ៌​នោះ​ហាក់​ដូច​ជា​យល់​ស្រប​ថា “ពេល​ដែល​យើង​មើល​ឃើញមនុស្ស​រស់​នៅ​ដូច​សត្វ ក្នុង​កន្លែង​នេះ វា​បាន​រំឭក​យើង​ថា យើង​មិន​ពិសេស ដូច​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​គិត​នោះ​ទេ”។

ទស្សនៈ​ខាង​លើ​នេះ គឺ​ពិត​ជា​ផ្ទុយ​ពី​អ្វី​ដែល​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង អំពី​មនុស្ស។ គឺ​ដូច​មាន​សេចក្តី​ចែង​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់“បាន​បង្កើត” យើង​មក​យ៉ាង​គួរ​កោត គួរ​អស្ចារ្យ ឲ្យ​មាន “រូប​ភាព​ដូច​ទ្រង់”(ទំនុកដំកើង ១៣៩:១៤ និង លោកុប្បត្តិ ១:២៦-២៧)។

ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក​១៣៩ ដោយ​រៀប​រាប់​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ស្គាល់​ទ្រង់​ច្បាស់(ខ.១-៦) ហើយ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះ​វត្ត​មាន​គ្រប់​ទី​កន្លែង ដែល​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​ទ្រង់​ជា​និច្ច​(ខ.៧-១២)។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មិនគ្រាន់​តែ​បាន​បង្កើត​លក្ខណៈ​ដ៏​ពិសេស នៃ​ផ្នែក​ខាង​ក្នុង និង​ខាង​ក្រៅ​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ(ខ.១៣-១៤) តែព្រះ​អង្គ​ក៏​បាន​បង្កើត​ទ្រង់​ឲ្យ​មាន​វិញ្ញាណ​ដ៏​រស់ ដោយ​ប្រទាន​ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ និង​សមត្ថ​ភាព​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកបស្និទ្ធ​ស្នាល​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏​បាន​ជញ្ជឹង​គិត អំពី​ស្នា​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ដោយ​ឆ្លើយ​តប ដោយការ​ស្ញែង​ខ្លាច ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល និង​ការ​សរសើរ​ដំកើង​(ខ.១៤)។…

ផ្លូវសម្រាប់គេចចេញ

អ្នក​ស្រី​អាហ្កាថា គ្រីស្ទី(Agatha Christie)​ បាន​និពន្ធ​រឿង​ប្រឌិត​បែប​ស៊ើប​អង្កេត ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា នាឡិការ ។ រឿង​នេះ​និយាយ​អំពី​គូជំលោះ​ដែល​បាន​ឈាន​ដល់​ការ​សម្លាប់​មនុស្ស​ជា​បន្ត​បន្ទាប់។ ពី​ដំបូង​ពួក​គេ​មានផែន​ការ​សម្លាប់​មនុស្ស​តែ​ម្នាក់​ទេ តែ​ក្រោយ​មក ពួក​គេ​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​សម្លាប់​មនុស្ស​កាន់​តែ​ច្រើន ដើម្បី​លាក់​បាំង​បទ​ឧក្រិដ្ឋ​ដំបូង​របស់​ពួក​គេ។ ពេល​ដែល​អ្នក​ឃុប​ឃិត​ម្នាក់ បាន​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​លោក​ផយរ៉ត(Poirot) ដែល​ជាអ្នក​ស៊ើប​អង្កេត អ្នក​នោះ​ក៏​បាន​សារ​ភាព​ថា តាម​ពិត ពី​ដំបូង ពួក​គេ​ចង់​សម្លាប់​មនុស្ស​តែម្នាក់​ទេ។

រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​អំពី​ពួក​អ្នក​ដឹក​នាំ​សាសនា នៅ​សម័យ​ព្រះ​យេស៊ូវ ដែល​បាន​រៀប​គម្រោង​ធ្វើ​គុត​ទ្រង់។ បន្ទាប់​ពី​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​ឡាសា​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ(យ៉ូហាន ១១:៣៨-៤៤) ពួក​គេ​ក៏​បាន​ប្រជុំ​គ្នា​ជា​បន្ទាន់ ដើម្បី​រៀបគម្រោង​ធ្វើ​គុត​ទ្រង់(ខ.៤៥-៥៣)។ ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​មិន​ឈប់​តែ​ប៉ុណ្ណេះ​ឡើយ។ បន្ទាប់​ពី​ព្រះយេស៊ូវ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ ពួក​អ្នក​ដឹក​នាំ​សាសនា​ក៏​បាន​នាំ​គេ​និយាយ​កុហក់ អំពី​រឿង​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​ផ្នូរ​របស់​ទ្រង់​(ម៉ាថាយ ២៨:១២-១៥)។ បន្ទាប់​មក ពួក​គេ​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​យុទ្ធនា​ការ​បំបិទ​មាត់​អ្នក​ដើរ​តាម​ព្រះយេស៊ូវ​(កិច្ចការ ៧:៥៧ ៨:៣)។ ពី​ដំបូង​ពួក​គេ​បាន​រៀប​គម្រោង ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះយេស៊ូវ​តែ​មួយ​អង្គ​ទេ ដើម្បី​បុព្វហេតុ​ប្រទេស​ជាតិរបស់​ពួក​គេ តែ​គម្រោង​របស់​ពួក​គេ​ក៏​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ការ​កុហក បោក​ប្រាស់​ដែល​បាន​រីក​រាល​ដាល ហើយ​ក៏​បាន​នាំឲ្យ​មាន​ការ​សម្លាប់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន។​

អំពើ​បាប​រុញ​ច្រាន​យើង ឲ្យ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​ខុស ដោយ​មិន​ដឹង​ថា ត្រូវ​ឈប់​នៅ​កន្លែង​ណា ប៉ុន្តែ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់តែង​តែ​ប្រទាន​នូវ​ផ្លូវ​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​គេច​ចេញ​ពី​ផ្លូវ​ខុស​នោះ។ លោក​កៃផាស​ដែល​ជា​សម្តេច​សង្ឃ​បាន​និយាយ​ថា “បើ​មាន​មនុស្ស​ម្នាក់​ស្លាប់​ជំនួស​បណ្តាជន នោះ​មាន​ប្រយោជន៍ ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ជាង ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ជាតិ​យើង​នេះ​ត្រូវ​វិនាស​ទាំង​អស់​ឡើយ”(យ៉ូហាន ១១:៥០) តែ​ពេល​នោះ គាត់​មិន​ដឹង​អំពី​សេចក្តី​ពិត ដែល​មាន​ក្នុង​ពាក្យ​សម្តី​របស់​គាត់​ទេ។ ការ​ឃុប​ឃិត​របស់​អ្នក​ដឹកនាំ​សាសនា​នៅ​ពេល​នោះ បាន​នាំ​ឲ្យ​ព្រះយេស៊ូវ​សុគត តែ​ការ​សុគត​របស់​ទ្រង់​បាន​នាំ​មក​នូវ​ការ​ប្រោស​លោះ​មនុស្ស​ជាតិ​ឲ្យ​រួច​ពី​បាប។…

កំពូលស្រួចដែលវៀច

ពេល​ដែល​កំពូល​ស្រួច​របស់​ព្រះវិហារ​បាន​វៀច គេ​ក៏​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ។ កាល​យើង​ទៅ​លេង​មិត្ត​ភក្តិ​យើង ពួក​គេបាន​ចែក​ចាយ​ថា កំពូល​ស្រួច​របស់​ព្រះ​វិហារ​របស់​ពួក​គេ​បាន​វៀច ដោយ​សារ​ខ្យល់​ព្យុះ​ដ៏​កាច​សាហាវ​មួយ​បាន​បក់​មក ហើយ​គេ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ការ​ដាស់​តឿន​ខ្លះ​ៗ ឲ្យ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន។

ព្រះវិហារ​នោះ​ក៏​បាន​ប្រញាប់​ជួស​ជុល​កំពូល​ស្រួច​នោះ តែ​រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​គិត​ដល់​បញ្ហា​ខាង​វិញ្ញាណ​ដែល​យើង​ជួប​ប្រទះ​ជា​ញឹក​ញាប់។​ ជា​រឿយ​ៗ គេ​គិត​ថា ព្រះ​វិហារ​ជា​កន្លែង ដែល​អ្វី​ៗ​គួរ​តែ​មាន​ភាព​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ពោលគឺ​គេ​គិត​ថា ព្រះ​វិហារ​មិន​មែន​ជា​កន្លែង ដែល​យើង​អាច​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ភាព​វៀច​វេរ​របស់​យើង​ទេ។ តើ​ការ​គិត​ដូច​នេះ ត្រឹម​ត្រូវ​ឬ​ទេ?

ប៉ុន្តែ ក្នុង​លោកិយ​ដែល​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​អំពើ​បាប និង​ពេញ​ដោយ​ភាព​ប្រេះស្រាំ យើង​រាល់​គ្នាសុទ្ធ​តែ​មាន​ចិត្ត​វៀច​វេរ ​ដោយ​យើង​ម្នាក់​ៗ​មាន​ចំណុច​ខ្សោយ​ពី​កំណើត។ យើង​ប្រហែល​ជា​ចង់​លាក់​បាំង​ភាព​កម្សោយ​របស់​យើង ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង​ឲ្យ​ធ្វើ​ផ្ទុយ​ពី​នេះ។ ឧទាហរណ៍ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ ២កូរិនថូស ជំពូក​១២ សា​វ័ក​ប៉ុល​បាន​និយាយ​អំពី​បន្លា​នៅ​ក្នុង​សាច់ សំដៅ​ទៅ​លើ​បញ្ហា​របស់​គាត់ ដែល​គាត់​មិន​បាន​ប្រាប់​ថា ជា​បញ្ហា​អ្វី​ តែ​ជា​ភាព​កម្សោយ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ព្រះ​គ្រីស្ទ​បាន​ប្រើ ដើម្បី​បង្ហាញ​អំណាច​ចេស្តា​របស់​ទ្រង់។ ព្រះ​យេស៊ូវ​ក៏​បាន​ប្រាប់​សាវ័ក​ប៉ុល​ថា “អំណាច​របស់​ទ្រង់​បាន​ពេញ​ខ្នាត ក្នុង​សេចក្តី​កម្សោយ​របស់​គាត់”(ខ.៩)។ ដូច​នេះ​សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏​បាន​សន្និ​ដ្ឋាន​ថា “ហេតុ​នោះ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​អរ​សប្បាយ​ក្នុង​កាល​ដែល​មាន​សេចក្តី​កំសោយ ក្នុង​កាល​ដែល​គេ​ត្មះតិះដៀល ក្នុង​សេចក្តី​លំបាក កាល​គេ​ធ្វើ​ទុក្ខ​បៀត​បៀន  ហើយ​ក្នុង​សេចក្តី​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ចង្អៀតចង្អល់ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះគ្រីស្ទ ដ្បិត​កាល​ណា​ខ្ញុំ​ខ្សោយ នោះ​ខ្ញុំ​មាន​កំឡាំង​យ៉ាង​ចំណាន​វិញ”(ខ.១០)។

យើង​ប្រហែល​ជា​មិន​ចូល​ចិត្ត​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​របស់​យើង​ទេ ប៉ុន្តែ ការ​ព្យាយាម​លាក់​បាំង​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​របស់​យើង គឺមិន​ខុស​ពី​ការ​បដិសេធ​មិន​ឲ្យ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ភាព​កម្សោយ​របស់​យើង​នោះ​ឡើយ។ ពេល​ដែល​យើង​យាង​ព្រះយេស៊ូវ ចូល​មក​កែ​ប្រែ​ភាព​វៀច​វេរ​របស់​យើង ទ្រង់​នឹង​ជួស​ជុល ហើយ​ប្រោស​លោះ​យើង តាម​របៀប ដែល​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ…

អំពីអង្គការនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៣៨ ព័ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើ​ង​ខ្ញុំ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ដោយ​មាន​តែ​ក​ម្មវិ​ធីវិ​ទ្យុប៉ុ​ណ្ណោះ ដែល​មានចំ​ណ​ង​ជើ​ង​ថា ថ្នាក់​​ព្រះ​គម្ពីរ​ក្រុង​ដេត្រយ (Detroit Bible Class)។ ចាប់​តាំង​​ពីពេ​លនោះម​ក ​ចំនួន​អ្នក​ស្តាប់ក​ម្មវិ​ធី​វិទ្យុ​រ​បស់យើង ក៏​មាន​ការ​កើ​ន​ឡើង ចាប់​ពី​ក្រុម​ដ៏​តូច នៃអ្ន​កស្តា​ប់​វិទ្យុ​ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ ក្លាយ​ទៅ​ជាមាន​​អ្នក​ស្តាប់​រាប់​​លាននាក់ នៅជុំ​វិ​ញ​ពិ​ភ​ពលោ​ក ដែល​ប្រើ​ប្រាប់​ធ​នធា​ន ដែ​លយើ​ង​ខ្ញុំ​បា​នផ​លិ​ត ដោយ​ផ្អែ​ក​ទៅ​លើព្រះ​គ​ម្ពីរ។

ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោ​យ​មក ឈ្មោះព័​ន្ធ​កិច្ច​រ​បស់​យើង​​ខ្ញុំក៏​មា​ន​ការ​ផ្លា​ស់​ប្តូ​រ ដើម្បី​ឲ្យ​គេកា​ន់​តែ​ងា​យ​ស្រួល​ស្គា​ល់ធនធាន​ជា​ច្រើ​ន​ប្រ​ភេទ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បា​ន​ផ្តល់​ឲ្យ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ មនុ​ស្ស​ភាគ​ច្រើ​ន​ដឹ​ង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ជា​នរណា ដោយ​សារ សៀវ​ភៅ​នំម៉ា​ណាប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ​ដែលជា​សៀ​វភៅ​ស​ម្រាប់ប្រ​កប​ជា​មួ​យព្រះ​​បន្ទូល​ជា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ។ ដូច​នេះ យើង​ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ព័ន្ធ​កិច្ច​ទៅ​ជា​ អង្គការ​នំ​ម៉ាណា​ប្រ​ចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យ​គេ​កា​ន់​តែងា​យ​ស្រួ​ល​ដឹង​ថា​ តើយើ​ងខ្ញុំ​ជា​ន​រណា។ ទោះ​បី​ជាឈ្មោះ​ព័​ន្ធ​កិច្ច​រប​ស់​យើ​ងបា​ន​ផ្លា​ស់ប្តូ​រ​មែ​នក៏​ដោ​យ ​ក៏​យើ​ងខ្ញុំ​នៅ​​តែ​​ផ្តោ​ត​ទៅ​លើ​កិ​ច្ច​ការ​​ដដែល គឺ​ផ្តោ​តទៅ​លើ​កា​រ​ឈោង​ចា​ប់​ម​នុស្ស នៅ​ទូ​ទាំ​ងពិ​ភ​ព​លោក​ ដោយ​ព្រះ​រា​ជ​សា​រ​នៃ​សេច​ក្តី​ស្រ​ឡា​ញ់របស់​ព្រះ។​

អង្គ​ការ​យើ​ង​ ខ្ញុំ ជា​​អង្គកា​រអ​ន្ត​រនិ​កា​យ និង​មិន​រក​ប្រាក់ចំ​ណេញ ដែល​មាន​បុ​គ្គ​លិក និង​អ្នក​ស្ម័​គ្រចិ​ត្ត កំពុង​បម្រើការនៅ​​ក្នុង​កា​រិ​យ៉ាល័យ​ជា​ង​៣​៥ក​ន្លែង ដោយ​ធ្វើ​កា​រ​រួម​គ្នា​ ដើម្បីចែ​ក​ចា​យស​ម្ភារៈ​ជាង​៦​០​លា​ន ​នៅក្នុ​​ង​១៥០ប្រទេស។ ទោះ​បី​ជា​សម្ភារៈ​រប​ស់​​យើង​ខ្ញុំ​ ជា​​​​កា​រ​ផ្សា​យ​តា​មវិ​ទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ជា DVD សម្លេង សៀវ​ភៅ app សម្រាប់ឧប​ករណ៍…

ទស្សនៈ

ទស្សនៈ​រប​ស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស នៅ​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​មាន​ទំនាក់​ទំន​ងផ្ទាល់​ខ្លួន​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ ដោយ​ការ​លូត​លាស់ ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​កាន់​តែ​ដូច​ទ្រង់ ហើយ​បម្រើ​ទ្រង់ នៅ​ក្នុ​ង​មហា​គ្រួ​សាររបស់​ទ្រង់ នៅ​តាម​តំបន់​នីមួយ​ៗ ។​

បេសកកម្ម

ការងារ​បេសក​កម្ម​របស់​យើង​ខ្ញុំ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​មាន​ឱកាស​ទទួល និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពីប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្រែ ។​