តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Our Daily Bread Ministries

ការប្រឈមមុខដាក់ភាពងងឹត

នៅ​ពាក់​កណ្តាល​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៦០ មាន​មនុស្ស​ពីរ​នាក់ បាន​ចូល​រួម នៅ​ក្នុង​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​ អំពី​ឥទ្ធិ​ពល​របស់​ភាព​ងងឹត មក​លើ​សតិ​អារម្មណ៍​របស់​មនុស្ស។ អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រូង​ភ្នំ​ផ្សេង​ពី​គ្នា ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​ធ្វើ​ការ​សង្កេតមើល​ទម្លាប់​នៃ​ការ​បរិភោគ និង​ការ​គេង​របស់​ពួក​គេ។ ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ មាន​ម្នាក់​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត​អស់​៨៨​ថ្ងៃ ហើយ​ម្នាក់ទៀត ១២៦​ថ្ងៃ។ ពួក​គេ​ម្នាក់​ៗ​ក៏​បាន​គិត​ស្មាន អំពី​រយៈ​ពេល​ដែល​ខ្លួន​អាច​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត ហើយ​បាន​ស្មាន​ខុស​ចំនួន​ជា​ច្រើន​ខែ។ មាន​ម្នាក់​គិត​ថា គាត់​គ្រាន់​តែ​គេង​ថ្ងៃ​មួយ​ស្របក់ តែ​ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា តាម​ពិត​គាត់​បាន​គេង​អស់​៣០ម៉ោង​។ ដូច​នេះ ភាព​ងងឹត​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​វង្វេង​ស្មារតី។

នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​បាន​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត នៃ​ការ​និរទេស​ដែល​ជិត​មក​ដល់។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​រង់​ចំា ដោយ​មិន​ដឹង​ថា នឹង​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ទេ។ ហោរា​អេសាយ​ក៏​បាន​និយាយ អំពី​ភាព​ងងឹត ដើម្បី​ប្រៀប​ប្រដូច អំពី​ការ​វង្វេង​ស្មារតី​របស់​ពួក និង​ដើម្បី​និយាយ អំពី​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​ព្រះ​(អេសាយ ៨:២២)។ កាល​ពី​មុន សាសន៍​អេស៊ីព្ទ​ក៏​ធ្លាប់​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​គ្រោះ​កាច​ទាំង​១០​(និក្ខមនំ ១០:២១-២៩)។ តែ​នៅ​សម័យ​ហោរា​អេសាយ ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ក៏​បាន​ស្គាល់​ភាព​ងងឹត​ផង​ដែរ។

ប៉ុន្តែ ពន្លឺ​ក៏​បាន​មកដល់។ ​គឺ​ដូច​មាន​សេចក្តី​ចែង​ថា “ឯ​បណ្តាជន​ដែល​ដើរ​ក្នុង​សេចក្តី​ងងឹត គេ​បាន​ឃើញ​ពន្លឺ​យ៉ាង​ធំ ពួក​អ្នក​ដែល​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នៃ​ម្លប់​សេចក្តី​ស្លាប់ គេ​មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​មក​លើ​គេ​ហើយ”(អេសាយ ៩:២)។ ការ​សង្កត់​សង្កិន និង​ការ​វង្វេង​នឹង​បញ្ចប់។ គាត់​ក៏​បាន​ថ្លែង​ទំនាយ​ថា ព្រះ​រាជ​បុត្រា​នៃ​ព្រះ​ក៏​បាន​យាង​មក​ប្រសូត​ជា​មនុស្ស ដើម្បី​កែ​ប្រែ​អ្វី​ៗ​ទាំង​អស់ ហើយ​ប្រទាន​យុគ​សម័យ​ថ្មី​មួយ គឺ​យុគ​សម័យ​នៃ​ការ​អត់​ទោស និង​សេរីភាព​(ខ.៦)។

ព្រះ​យេស៊ូវ​ក៏​បាន​យាង​មក​មែន។ ហើយ​ទោះ​ភាព​ងងឹត​នៃ​ពិភព​លោក​នេះ​…

ការស្តាប់តាមយោបល់ប្រកបដោយប្រាជ្ញា

ក្នុង​អំឡុង​សម័យ​សង្រ្គាម​ស៊ីវិល អាមេរិក លោក​ប្រធានាធិបតី អ័ប្រាហាំ លីនខិន(Abraham Lincoln) ចង់​ផ្គាប់​ចិត្ត​អ្នក​នយោបាយ​ម្នាក់ ដូច​នេះ គាត់​ក៏​បាន​បង្គាប់​ឲ្យ​កង​ទ័ព​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទី​តាំង ទៅ​កន្លែង​ផ្សេង។ ពេល​ដែល​លោក អេដវីន ស្តាតុន(Edwin Stanton)  ដែល​ជា​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ការពារ​ជាតិ បាន​ទទួល​បញ្ជា​នេះ គាត់​ក៏​បាន​បដិសេធ​មិន​ព្រម​អនុវត្ត​តាម។ គាត់​ថា លោក​ប្រធានាធិបតី​ជា​មនុស្ស​ភ្លីភ្លើ។ គេ​ក៏​បាន​ជម្រាប​លោក​លីនខិន អំពី​អ្វី​ដែល​លោក​ស្តាតុន​បាន​និយាយ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប​ថា “បើ​លោក​ស្តាតុន​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ភ្លីភ្លើ នោះ​ខ្ញុំ​ប្រាកដ​ជា​ភ្លី​ភ្លើ​មែន​ហើយ ព្រោះ​គាត់​និយាយ​ត្រូវ​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ពេល។ ខ្ញុំ​យល់​ហើយ”។ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ពិភាក្សា​គ្នា លោក​ប្រធានាធិបតី​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន គឺ​ជា​កំហុស​ដ៏​ធ្ងន់​ធ្ងរ​មួយ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ដក​បទ​បញ្ជា​នោះ​ចេញ​វិញ ដោយ​គ្មាន​ការ​ស្ទាក់​ស្ទើរ។ លោក​ស្តាតុន បាន​ហៅ​លោក​លីនខិន​ថា ជា​ជា​មនុស្ស​ភ្លីភ្លើ​មែន តែ​លោក​លីនខិន​ក៏​បាន​ធ្វើ​នូវ​រឿង​ដ៏​ឆ្លាត​វ័យ ដោយ​មិន​បាន​ប្រកាន់​យក​ចិត្ត​មានៈ ពេល​ដែល​លោក​ស្តាតុន​មិន​យល់​ស្រប​នឹង​គំនិត​គាត់។  ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ គាត់​បាន​ស្តាប់​យោបល់​របស់​លោក​ស្តាតុន ហើយ​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​គំនិត។​

តើ​អ្នក​ធ្លាប់​ជួប​នរណា​ម្នាក់ ដែល​មិន​ព្រម​ស្តាប់​យោបល់​គេ​ទេ?(មើល ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១២:១-១១)។ រឿង​នេះ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ខឹង តើ​មែន​ទេ? ពុំ​នោះ​ទេ តើ​អ្នក​ធ្លាប់​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ស្តាប់​យោបល់​របស់​គេ​ទេ? គឺ​ដូច​ដែល​បទ​គម្ពីរ​សុភាសិត ១២:១៥ បាន​ចែង​ថា “មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ រមែង​ឃើញ​ផ្លូវ​របស់​ខ្លួន​ជា​ត្រឹមត្រូវ​ហើយ តែ​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា នោះ​តែង​ស្តាប់​សេចក្តី​ដំបូន្មាន​វិញ”។ មនុស្ស​មិន​តែង​តែ​ត្រូវ​រហូត​ទេ។ មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ដឹង​ថា នរណា​ក៏​ចេះ​ធ្វើ​ខុស​ដែរ…

រៀនសូត្រពីទង្វើដ៏ល្ងង់ខ្លៅ

មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ហាង​លក់​ទំនិញ​មួយ នៅ​ទីក្រុង​វ៉ូឡុន​ហ្គុង ប្រទេស​អូស្រ្តាលី គាត់​បាន​ដាក់​ក្រដាស់​ប្រាក់ ២០​ដុល្លា មួយ​សន្លឹក​នៅ​លើ​តុ​គិត​លុយ ដើម្បី​សុំ​ដូរ​លុយ។ ពេល​ដែល​អ្នក​គិត​លុយ​បើក​ថត​តុ បុរស​នោះ​ក៏​បាន​ដក​កំា​ភ្លើង​ចេញ​មក ហើយ​ក៏​បាន​បង្គាប់​ឲ្យ​គាត់​ប្រគល់​លុយ​ទំាង​អស់ ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ថត​តុ។ អ្នក​គិត​លុយ​ក៏​ព្រម​ប្រគល់​ឲ្យ។ បុរសនោះ​ក៏​បាន​យក​លុយ​ពី​អ្នក​គិត​លុយ ហើយ​រត់​គេច​ខ្លួន​បាត់ ដោយ​បន្សល់​ទុក​នូវ​ក្រដាស់​ប្រាក់​២០​ដុល្លា នៅ​លើតុ។ តាម​ពិត លុយ​ក្នុង​ថត​តុ​ទាំង​អស់ ដែល​គាត់​ប្លន់​បាន មាន​តែ១៥​ដុល្លា ប៉ុណ្ណោះ។

ពេល​ខ្លះ យើង​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នូវ​ទង្វើរ​ដ៏​ល្ងង់​ខ្មៅ តែ​ខុស​ពី​ចោរ​នោះ នៅ​ត្រង់​ថា យើង​បាន​ព្យាយាម​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ។ អ្វី​ដែលសំខាន់​នោះ​គឺ តើ​យើង​បាន​រៀន​សូត្រ​អ្វី​ខ្លះ ពី​ទង្វើរ​ដ៏​ល្ងង់​ខ្លៅ​នោះ​។ បើ​គ្មាន​ការ​កែ​តម្រង់​ទេ ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ដែល​ខ្វះ​ប្រាជ្ញានេះ អាច​ក្លាយ​ជា​ទម្លាប់ ដែល​នឹង​ក្លាយ​ជា​ចរិត​លក្ខណៈ​អវិជ្ជ​មាន​របស់​យើង។ និយាយ​រួម យើង​នឹង​ក្លាយ​ជា “មនុស្ស​ល្ងី​ល្ងើ ដែល​ខ្វះ​ប្រាជ្ញា”(សាស្តា ១០:៣)។

ជួន​កាល យើង​ពិបាក​ទទួល​ស្គាល់​ភាព​ល្ងង់​ខ្លៅ​របស់​យើង ដោយ​សារ​យើង​មិន​ចង់​គិត​អំពី​វា​ច្រើន។ យើង​ប្រហែល​ជា​ចាំ​បាច់ត្រូវ​គិត​ពិចារណា អំពី​ភាព​ខ្វះ​ចន្លោះ នៅ​ក្នុង​ចរិត​លក្ខណៈ​របស់​យើង ទោះ​វា​មាន​ការ​ពិបាក​ក៏​ដោយ។ ពុំ​នោះ​ទេ យើង​ចាំ​បាច់ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ពេល​នោះ​ យើង​បាន​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​លឿន​ពេក ហើយ​ពេល​ក្រោយ យើង​នឹង​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន។ ទោះ​យើង​ធ្វើ​វា ដោយ​សារ​មូល​ហេតុ​អ្វី​ក៏​ដោយ ទង្វើរ​ល្ងង់​ខ្លៅ​មិន​ដែល​ឲ្យ​យើង​ចំណេញ​ឡើយ។

តែ​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ ដែល​ទ្រង់​អាច​ប្រើ​ភាព​ល្ងង់​ល្ងើ​របស់​យើង ដើម្បី​លត់​ដំ និង​កែ​ប្រែ​យើង។ យើង​ប្រហែល​មិន​ចូល​ចិត្ត​ការលត់​ដំ​ទេ តែ​ការ​ហ្វឹក​ហាត់ នៅ​ក្នុង​ការ​លត់​ដំ…

រស់នៅក្នុងពន្លឺ

ពេល​ណា​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​ហោះ ឆ្លង​កាត់​ទ្វីប ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​ប្រើ​វិធី​សាស្រ្ត​ផ្សេង​ៗ ដើម្បី​ជៀស​វាង​ការ​ពិបាក​សម្របខ្លួន នៅ​ក្នុង​ការ​គេង និង​ញាំ​អាហារ ដោយ​សារ​ប្រទេស​ផ្សេង​គ្នា​មាន​ម៉ោង​ខុស​គ្នា។ ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​បាន​សាក​ល្បង​វិធី​សាស្រ្ត​ទាំង​អស់​នោះ​ហើយ។ មាន​ពេល​មួយ​នោះ ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​សម្រប​ពេល​ញាំ​អាហារ​ក្នុង​យន្ត​ហោះ ទៅ​តាម​ពេល​វេលា​របស់​ប្រទេស​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ។ ខ្ញុំ​មិន​បាន​ញាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ក្នុង​យន្ត​ហោះ​ឡើយ តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ខ្ញុំ​បានមើល​ខ្សែ​ភាព​យន្ត ហើយ​ក៏​បាន​ព្យាយាម​គេង​ឲ្យ​លក់។ ការ​អត់​ទ្រាំ​មិន​ញំា​អាហារ​អស់​ជា​ច្រើន​ម៉ោង មាន​ការ​ពិបាក ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ស្តាយ​មិន​បាន​ញាំ​អាហារ​ពេល​ព្រឹក ដែល​គេ​បាន​ចែក​ឲ្យ មុន​ពេល​យន្ត​ហោះ​ចុះ​ចត។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​មាន​ការសប្បាយ​ចិត្ត ដែល​ខ្ញុំ​អាច​គេង និង​ញាំ​អាហារ តាម​ម៉ោង​ពេល​របស់​ប្រទេស​គេ។

សាវ័ក​ប៉ុល​ដឹង​ថា បើ​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ​ចង់​រស់​នៅ ដោយ​នាំ​ឲ្យ​គេ​ស្គាល់​ព្រះ​អង្គ ពួក​គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​រស់​នៅ ខុស​ពី​លោកិយ។ កាល​ពី​មុន ពួក​គេ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត តែ​បន្ទាប់​ពី​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​អង្គ​ហើយ ពួក​គេ​ត្រូវ​រស់​នៅ​ជា “កូន​នៃ​ពន្លឺ”(អេភេសូរ ៥:៨)។ ហើយ​តើ​ការ​រស់​នៅ​ជា​កូន​ពន្លឺ មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? ត្រង់​ចំណុច​នេះ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បក​ស្រាយ​ថា “ដ្បិត​ផល​ផ្លែ​នៃ​ពន្លឺ នោះ​មាន​នៅ​ក្នុង​គ្រប់​ទាំង​កិរិយា​ល្អ សេចក្តី​សុចរិត និង​សេចក្តី​ពិត”(ខ.៩)។

ការ​ដែល​ខ្ញុំ​គេង​នៅ​លើ​យន្ត​ហោះ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ទៀត នៅ​លើ​យន្ត​ហោះ កំពុង​ញាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​គេគិត​ថា ខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើ​រឿង​ដ៏​ល្ងង់​ខ្លៅ ប៉ុន្តែ ទោះ​ពិភព​លោក​កំពុង​តែ​មាន​ភាព​ងងឹត​ដូច​ពេល​ពាក់​កណ្តាល​អាធ្រាត​ក៏​ដោយ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នក​ជឿ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ត្រាស់​ហៅ​យើង ឲ្យ​រស់​នៅ​ក្នុង​ពន្លឺ ដូច​នៅ​ពេល​ព្រឹក។ ការ​នេះ​អាច​នាំ​ឲ្យ​គេ​ស្អប់​ខ្ពើម…

បម្រើអ្នកតូចបំផុត

គាត់​ឈ្មោះ​ស្ពេនស័រ(Spencer) តែ​គេ​រាល់​គ្នា​ហៅ​គាត់​ថា “ស្ពេន(Spence)”។ គាត់​ជា​ជើង​ឯក​រត់​ប្រណាំង​កំរិត​វិទ្យាល័យ ប្រចំា​រដ្ឋ​របស់​គាត់ ហើយ​បន្ទាប់​មក គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​រៀន​នៅ​សកល​វិទ្យាល័យ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​មួយ ដោយ​មាន​អាហា​រូប​ករណ៍​ពេញ​។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ គាត់​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​មួយ ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ទីក្រុង​ធំ​បំផុត នៅ​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក ហើយ​បាន​ទទួល​ការ​គោរព​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់ នៅ​ក្នុង​មុខ​ជំនាញ​វិស្វករ​ផ្នែក​គីមី ។ ប៉ុន្តែ បើ​អ្នក​សួរ​លោក​ស្ពេន អំពី​ជោគ​ជ័យ​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត​ដែលគាត់​សម្រេច​បាន គាត់​នឹង​មិន​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក អំពី​រឿង​ទាំង​អស់​នេះ​ទេ។ គាត់​នឹង​ប្រាប់​អ្នក ដោយ​ចិត្ត​រំភើប​រីករាយ​ អំពី​ការធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​នីការខាហ្គ័រ រៀង​រាល់​ពីរបី​ខែ​ម្តង ដើម្បី​ទៅ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ក្មេង​ៗ និង​គ្រូ​បង្រៀន ក្នុង​កម្ម​វិធី​បង្រៀនមួយ ដែល​គាត់​បាន​ជួយ​បង្កើត ក្នុង​តំបន់​ដែល​ក្រីក្រ​បំផុត ក្នុង​ប្រទេស​នេះ។ ហើយ​គាត់​នឹង​ប្រាប់​អ្នក​ថា ជីវិត​គាត់​បាន​ចម្រើនឡើង ប៉ុណ្ណា តាម​រយៈការ​បម្រើ​ពួក​គេ។

មនុស្ស​បាន​ប្រើ​ពាក្យ “អ្នក​តូច​បំផុត” តាម​របៀប​ផ្សេង​ៗ​គ្នា តែ​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ ដើម្បី​ពិពណ៌​នា ​អំពី​អ្នក​ដែល​មានលទ្ធ​ភាព​តិច​តួច ឬ​គ្មាន​លទ្ធ​ភាព​ផ្តល់​អ្វី​មួយ​ឲ្យ​យើង ដើម្បី​បង់​ថ្លៃ​សម្រាប់​ការ​បម្រើ​របស់​យើង។ ពួក​គេ​ជា​បុរស​ស្រ្តី និង​កុមារ ដែល​លោកិយ​ច្រើន​តែ​មើល​រំលង  ​ឬ​បំភ្លេច​ចោល​ទាំង​ស្រុង​តែ​ម្តង។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​លើក​កម្ពស់​ជីវិត​ពួក​គេ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ស្រស់​ថ្លា​ឡើង គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ធ្វើ​ការ​ទាំង​នោះ ដល់​អ្នក​តូច​បំផុត​ក្នុង​ពួក​បង​ប្អូន​យើង​នេះ នោះ​ឈ្មោះ​ថា បាន​ធ្វើ​ដល់​យើង​ដែរ”(ម៉ាថាយ ២៥:៤០)។ ដូចនេះ​ការ​បម្រើ “អ្នក​តូច​បំផុត” ​ជា​ការ​បម្រើ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ផង​ដែរ​។ អ្នក​មិន​ចំា​បាច់​ត្រូវ​មាន​សញ្ញា​ប័ត្រ​ពី​សកល​វិទ្យា​ល័យ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ណា​មួយ ដើម្បី​យល់​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ​ត្រង់​ចំណុច​នេះ​ឡើយ។ ដែល​សំខាន់​នោះ…

បងប្អូនក្នុងព្រះគ្រីស្ទ

ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​នៃ​សកល​វិទ្យាល័យ​ហាវើត អំពី​ការ​លូត​លាស់​របស់​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ គឺ​ជា​គម្រោង​ដែល​មាន​ដំណើរ​ការ​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍ ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​យល់​ដឹងកាន់​តែ​ច្បាស់ អំពី​សារៈ​សំខាន់​នៃ​ទំនាក់​ទំនង​ដែល​ល្អ។ ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​បាន​ចាប់​ផ្តើម ដោយ​មាន​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទីពីរ​មួយ​ក្រុម មាន​គ្នា​៤៥៦​នាក់ នៅ​សកល​វិទ្យាល័យ​ហាវើត ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៣០ ហើយ​ក្រោយមក ក៏​បាន​ពង្រីក ដោយ​មាន​ការ​ចូល​រួម​ជា​បន្ថែម​ទៀត ពី​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​៤៥៦​នាក់ ក្នុង​ទីក្រុង​បូស្តុន។ អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​បាន​ធ្វើ​ការសម្ភាស​អ្នក​ចូល​រួម ហើយ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​មក​លើ​កំណត់​ត្រា​វេជ្ជសាស្រ្ត​របស់​ពួក​គេ​ រៀង​រាល់​ពីរ​បី​ឆ្នាំ​ម្តង។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ថា ទំនាក់​ទំនង​ដ៏​ជិត​ស្និទ្ធ​ទាំង​នោះ គឺ​ជា​កត្តា​ចម្បង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​សុភមង្គល និង​សុខ​ភាព​ល្អ។ ដូច​នេះ បើ​យើង​នៅ​ក្បែរ​មនុស្ស​ដែល​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ នោះ​យើង​ក៏​ទំនង​ជា​នឹង​មាន​ក្តី​អំណរ​កាន់​តែ​ជ្រាល​ជ្រៅ​ផង​ដែរ។​

រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចំា អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពិពណ៌នា ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ភីលីព ជំពូក​១។ កាល​នោះ គាត់​បាន​សរសេរសំបុត្រ​ផ្ញើ​រពី​ក្នុង​ពន្ធ​ធនាគា​មក ដោយ​ប្រាប់​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​ថា រៀង​រាល់​ពេល​ដែល​គាត់​នឹក​ចាំ​អំពី​ពួក​គេ គាត់​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ សម្រាប់​ទំនាក់​ទំនង​ដែល​គាត់​មាន​ជា​មួយ​ពួក​គេ  ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​ពួក​គេ “ដោយ​អំណរ”​(ខ.៤)។ ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​មិន​គ្រាន់​តែ​ជា​មិត្ត​ភក្តិ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ក៏​ជា​បង​ប្អូន​ប្រុស​ស្រី ក្នុង​ព្រះ​យេស៊ូវ ដែល “មាន​សេចក្តី​ប្រកប​ក្នុង​ព្រះ​គុណ​ជា​មួយ​គាត់” និងជា​គូកន​ក្នុង​ដំណឹង​ល្អ ជា​មួយ​គាត់​(ខ.៧)។ ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួក​គេ គឺ​មាន​ការ​ចែក​រំលែក និង​យក​អាសារ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ជាការ​ប្រកប​ដ៏​ពិត ដែល​បង្កើត​ឡើង ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ដំណឹង​ល្អ​របស់​ព្រះ។

ជា​ការ​ពិត​ណាស់ មិត្ត​ភក្តិ មាន​សារៈ​សំខាន់ តែ​បង​ប្អួន​រួម​ជំនឿ​ដែល​មាន​ការ​ប្រកប​ដ៏​ពិត ជា​កត្តា​ដែល​នាំ​មក​នូវ​ក្តី​អំណរ ដ៏​ពិត និង​ជ្រាល​ជ្រៅ។ ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អាច​ចងភ្ជាប់​យើង…

កន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុត

គ្រាប់​បែក​បាន​ផ្ទុះឡើង នៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ​មួយ​ខ្នង នៅ​ប្រទេស​ស្រី​លង្កា ខណៈ​ពេល​ដែល​លោក​ស៊ូរី វីល្លាម(Suri Williams) ដែលជា​បេសកជន​វ័យ​ក្មេង និង​ក្រុម​គ្រួសារ កំពុង​តែ​ជ្រក​ក្នុង​បន្ទប់​ដាក់​ឡាន ដើម្បី​សុវត្ថិ​ភាព។ អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ដ៏​ក្មេង​វ័យ​នេះ បានលះ​បង់​ជីវិត​ដ៏​សុខ​ស្រួល ក្នុង​ទីក្រុង​កូឡំបូ ដើម្បី​បម្រើ​ព្រះ ក្នុង​តំបន់​ខាង​ជើង នៃ​ប្រទេស​ស្រី​លង្កា ដែល​កំពុង​តែ​មាន​សង្រ្គាម​ស៊ីវិល​។ អ្នក​ដឹក​នាំ​អង្គការ​របស់​គាត់ បាន​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ត្រឡប់​មក​ទីក្រុង​កូឡំបូ​វិញ ដើម្បី​សុវត្ថិ​ភាព តែ​លោក​ស៊ូរី​ឆ្លើយ​តប​ថា “កន្លែងដែល​សុវត្ថិ​ភាព​បំផុត គឺ​ជា​កន្លែង​ដែល​យើង​ធ្វើ​តាម​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ព្រះ”។ នេះ​ជា​ពាក្យ​ដែល​គាត់​បាន​ដក​ស្រង់​ពី​អ្នក​ស្រី ខូរី ធែន ប៊ូន(Corrie Ten Boom) ជា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ជន​ជាតិ​ហូឡង់ ដែល​គេ​បាន​ចាប់​ដាក់​គុក ដោយ​សារ​គាត់​បាន​ជួយ​ជន​ជាតិយូដា​រត់​គេច ពី​កង​ទ័ព​អាឡឺម៉ង់ ក្នុង​សម័យ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី២។

លោក​ស៊ូរី​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​រង​ទុក្ខ ដោយសារ​ការ​ផ្សាយ​ដំណឹង អំពី​សេចក្តី​សង្រ្គោះ ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ប្រទាន​ដល់អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ស៊ូទ្រាំ នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​នៃ​ប្រទេស​ស្រី​លង្កា អស់​រយៈ​ពេល​១​៥​ឆ្នាំ។ យុវ​ជន​ជា​ច្រើន​នាក់បាន​ក្លាយ​ជា​សិស្ស​គាត់ ហើយ​ក្រោយ​មក ពួក​គេ​ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ និង​គ្រូ​គង្វាល។ កូន​ស្រី​គាត់​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ពេលណា​គ្រាប់​បែក​ផ្ទុះ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ច្រៀង​សរសើរ​ព្រះ ហើយ​លេង​ល្បែង​កម្សាន្ត នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ដាក់​ឡាន​នោះ។

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ ១ពេត្រុស ៣:១៤-១៧ ពួក​សាវ័ក​បាន​ជំរុញ​យើង ឲ្យ​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​រង​ទុក្ខ​ថ្វាយ​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដោយ​កត់​សំគាល់​ថា យើង​នឹង​មាន​ពរ…

ធ្វើដូចម្តេច ឲ្យយើងអាចដឹងថា យើងមានជំនឿពិតប្រាកដ?

ថ្ងៃទី​៧

អាន យ៉ាកុប​​ ២:១៨-២៦

មាន​ពេល​មួយ​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​លាន់​មាត់​ថា “ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​អញ្ចឹ​ងដាក់​អ្នក​សោះ។ ពួក​គេ​ជា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ ​ពួក​គេ​គួរ​តែ​ដឹង​ច្បាស់​ នេះ​មិន​មែន​ជា​ទង្វើរ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទេ។

ខ្ញុំ​បាន​ឮ​គេ​និយាយ​ជា​ញឹក​ញាប់​ថា​ ថា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ឈឺ​ចាប់​ ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ធ្លាក់​ចុះ​ ឬ​និយាយ​នូវ​ពាក្យ​អាក្រក់ៗ​ដាក់​ពួក​គេ។​​ អ្នក​ប្រហែល​ជា​ធ្លាប់​ឮ​រឿង​នេះ​ ហើយ​ក៏​ប្រហែល​ជា​ធ្លាប់​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ខ្លួន​ឯង​ផង​ដែរ។

លោកិយ​មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​មនុស្ស​ដែល​មិន​ទាន់​ជឿ​ព្រះ​ ដូចនេះ គេ​មាន​ការ​រំពឹង​គិត​ដ៏​ខ្ពស់​ថា ​ថា គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​គួរ​រស់​នៅ​…

ស្វែងរកប្រាជ្ញា សម្រាប់ពេលជួបសេចក្តីល្បួងល្បង

ថ្ងៃទី២

ស្វែង​រក​ប្រា​ជ្ញា សម្រាប់​ពេល​ជួប​សេច​ក្តី​ល្បួង​ល្បង

អាន យ៉ាកុប ១:-

កាល​ពី​ខែ​តុ​លា​ ឆ្នាំមុន ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​បញ្ឈប់​ពី​ការ​ងារ ដោយ​គ្មាន​ការ​ព្រ​មាន​ទុក​មុន​ បន្ទាប់​ពី​បាន​ធ្វើ​ការ​ងារ​នៅ​ទីនោះ​រយៈ​ពេល​ប្រ​ហែល​២​ឆ្នាំ។ នៅ​ខែ​បន្ទាប់ ឳ​ពុក​មិត្ត​ស្រីរបស់ខ្ញុំ ដែល​គាត់​មាន​ជំងឺ​ប្រព័ន្ធ​ប្រសាទ ត្រូវ​ចូល​មន្ទីរ​ពេទ្យ។ រួច​ពីរ​ខែ​ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​ទទួល​មរណ​ភាព។

ទោះ​បី​ជា​ខ្ញុំ​ខំ​រំឭក​ខ្លួន​ឯង​ជានិច្ច​ថា​ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ខ្ញុំ​នៅ​តែចង់​សារភាព​ថា រយពេល​ប៉ុន្មាន​ខែ​នោះ…

អំណរក្នុងពេលមានទុក្ខលំបាក

ថ្ងៃ​ទី១

អំណរ​ក្នុង​ពេល​មាន​ទុក្ខ​លំបាក

អាន យ៉ាកុប ១:១-៤

សាក​ឧបមា​ថា អ្នក​ទើបតែ​បាន​ឆ្លង​ការ​ការលំបាក​មួយ​ហើយ​មួយទៀត ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដ៏​យូរ​កន្លង​មក​នេះ។

អ្នក​ឆ្ងល់​ថា​ តើ​ហេតុ​អ្វី​ការ​ទាំង​នោះ ចេះ​តែ​ពិបាក​ឡើង​ៗ​អញ្ចឹង។ ហើយ​បន្ទាប់​មក នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​បាន​អង្គុយ​ក្បែរ​មិត្ត​ល្អ​ម្នាក់ ដើម្បី​ទទួល​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត ​ គាត់​ក៏​បាន​និយាយ​ថា “អស្ចារ្យ! ល្អ​ហើយ​! អ្នក​គួរ​តែ​ចាត់ទុក​ខ្លួន​ឯង​ជា​មនុស្ស​មាន​ពរ​ណាស់!” តើ​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​បែប​នោះ​សម​ដែរ​ទេ? តើ​អ្នក​គិត​ចង់​ស្តី​ឲ្យ​គាត់​ទេ​?…