តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Our Daily Bread Ministries

បញ្ហាខាងក្នុង

ពីរ​បី​ឆ្នាំ​មុន សត្វ​ត្រសេះ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ចិក​ទំលុះ​ជញ្ចាំង នៅ​ចំហៀង​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ។ យើង​គិត​ថា បញ្ហា​មាន​តែ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ ថ្ងៃ​មួយ ខ្ញុំ និង​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដាក់​ជណ្តើរ​ឡើង ចូល​ទៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ក្នុង​ដំបូល​ផ្ទះ ហើយ​សត្វ​បក្សី​មួយ​ក្បាល​ក៏​បាន​ស្ទុះហើរ​ចេញ​កាត់​មុខ​យើង ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ភ្ញាក់​ព្រើត។ យើង​ក៏​បាន​ដឹង​ថា បញ្ហា​កំពុង​តែ​កើត​មាន​ក្នុង​ផ្ទះ​យើង គឺ​អាក្រក់​លើស​ការរំពឹង​គិត​របស់​យើងទៀត។

ពេល​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​មក​ដល់​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ហ្វូង​មនុស្ស​សង្ឃឹម​ថា ព្រះ​អង្គ​នឹង​ជួយ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ខាង​ក្រៅរបស់​ពួក​គេ ដែល​ជា​ការ​សង្កត់​សង្កិន​របស់​ចក្រ​ភព​រ៉ូម៉ាំង។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ស្រែក​ឡើង​ថា “ហូសាណា ដល់​ព្រះ​វង្ស​ហ្លួង​ដាវីឌ ព្រះ​អង្គ​ដែល​យាង​មក​ដោយ​នូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះ​អម្ចាស់ ទ្រង់​ប្រកប​ដោយ​ព្រះ​ពរ ហូសាណា នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត!(ម៉ាថាយ ២១:៩)។ នេះ​ជា​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​រង់​ចាំ។ ព្រះ​មហាក្សត្រ​ដែល​ព្រះ​បាន​ចាត់​តាំង បាន​យាង​មក​ហើយ។ បើ​សិន​ជា​ព្រះ​ដ៏ប្រោស​លោះ ត្រូវ​ចាប់​ផ្តើម​ធ្វើ​កំណែរ​ទម្រង់​ផ្នែក​នយោ​បាយ សម្រាប់​ពួក​គេ តើ​ព្រះ​អង្គនឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ខាង​ក្រៅទាំង​នោះ​ឬ​ទេ? ប៉ុន្តែ កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដំណឹង​ល្អ​ភាគ​ច្រើន​បាន​ចែង​ថា “ក្បួន​ដង្ហែរ​នៃ​ជ័យ​ជម្នះ ចូល​ទីក្រុង​យេរូសឡិម” គឺ​បាន​កើតឡើង មុន​ពេល​ព្រះ​យេស៊ូវ​បណ្តេញ​ពួក​អ្នក​រក​ស៊ី​ដូរ​លុយ ចេញ​ពី​ព្រះវិហារ(ខ.១២-១៣)។ ព្រះ​អង្គ​កំពុង​តែ​សម្អាត​ផ្ទះ​របស់ទ្រង់ ពី​ក្នុង​មក​ក្រៅ។

ពេល​ដែល​យើង​ស្វាគមន៍​ព្រះ​យេស៊ូវ ធ្វើ​ជា​ស្តេច នោះ​ព្រះ​អង្គ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្វី​ៗ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ពី​យើងទៅ។ ព្រះ​អង្គ​នាំ​យើង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​អាក្រក់ នៅ​ខាង​ក្នុង។ ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​ចូល​ទីក្រុង ដោយ​គង់​នៅ​លើ​ខ្នង​សត្វ​លា គឺបាន​ទទួល​ការ​ស្វាគមន៍ ជា​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​សន្តិ​ភាព ប៉ុន្តែ គោលដៅ​របស់​ព្រះ​អង្គ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ព្រះ​អង្គ​ចុះ​ចាញ់ ដោយគ្មាន​លក្ខ​ខណ្ឌ។ ព្រះ​យេស៊ូវ​ដែល​ជា​ព្រះ​មហាក្សត្រ​របស់​យើង ក៏​តម្រូវ​ឲ្យ​យើង​ចុះ​ចូល​ព្រះ​អង្គ​ផង​ដែរ។—Glenn Packiam

ព្រះបន្ទូលសន្យាទី ២ ផែន​ការ​ដែល​ព្រះ​មាន​សម្រាប់​អ្នក ជា​ផែន​ការ​ដែល​ល្អ​បំផុត​ជា​និច្ច

យើង​អាច​មាន​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត ពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​មិន​ឆ្លើយ​តប​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​យើង ឬ​ហាក់​ដូច​ជា​ស្ងាត់​ស្ងៀម ចំពោះ​ការ​ទូល​សូម​របស់​យើង។ ពេល​ណា​យើង​អធិស្ឋាន​ ដោយ​ចិត្ត​ឆេះ​ឆួល សូម​អ្វី​មួយ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ហាក់​ដូច​ជា​បង្ខាំង​របស់​នោះ​ពី​យើង ប៉ុន្តែ យើង​ច្រើន​តែ​អាច​ក្រឡេក​មក​ក្រោយ ហើយ​មើល​ឃើញ​ប្រាជ្ញា និង​ការពារ​របស់​ព្រះ តាម​រយៈ​រឿង​នោះ។

យើង​ប្រហែល​ជា​បាន​អធិស្ឋាន​សូម​ព្រះ​អង្គ​​បញ្ឈប់​ការ​រាត​ដ្បាត​នៃ​ជំងឺ​កូវីឌ​១៩ ហើយ​សូម​ឲ្យ​យើង​វិលត្រឡប់​ទៅ​រក​ការរស់​នៅ​ធម្មតា​វិញ តែ​ព្រះ​អង្គ​មិន​ទាន់​បាន​ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​ការ​ទូល​សូម​នេះ​ទេ។ ចុះ​បើសិន​ជា​រឿង​នេះ​ជា​ឱកាស​មួយ​ទៀត ដែល​ព្រះ​អង្គ​កំពុង​ប្រើ ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជីវិត​យើង ដើម្បី​ជាប្រយោជន៍​យើង​(រ៉ូម…

ជំនួយសម្រាប់ឪពុកម្តាយ ដែលកូនមានបញ្ហាក្នុងការសិក្សា

ដោយសារឪពុកម្តាយជំរុញឲ្យកូនខិតខំរៀនច្រើនពេក ក្មេង​ៗ​ជា​ច្រើន​មាន​ពេល​តិច​តួច សម្រាប់​លេង ឬ​សម្រាក។ ពួក​គេ​ក្រ​ចូល​គេង មាន​កិច្ច​ការ​សាលា​ច្រើន​ពេក និង​កិច្ច​ការ​បន្ថែម​ទៀត ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​ពួក​គេ​បាន​ដាក់​ឲ្យ​ធ្វើ។ ប៉ុន្តែ ឪពុក​ម្តាយ​ជា​ច្រើន​បាន​និយាយ​ថា ពួក​គេ​កំពុង​តែ​ឲ្យ​កូន​រៀន​ច្រើន​យ៉ាង​នេះ គឺ​ដោយ​សារ​កូន​របស់​ពួក​គេ កំពុង​តែ​ចម្រើន​វ័យ​ធំ​ឡើង ក្នុង​បរិយ៉ា​កាស​ប្រកួត​ប្រជែង​ខ្លាំង។ តើពួកគេត្រូវមានការខិតខំខ្លាំងយ៉ាងនេះឬ? ក្នុងនាមជាឪពុកម្តាយដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទ តើព្រះទ្រង់សព្វព្រះទ័យឲ្យយើងធ្វើដូចម្តេច ចំពោះការសិក្សារបស់កូន? ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែម សូមទាញយកសៀវភៅនេះ ដោយឥតគិតថ្លៃ។

ជាប់សាច់ឈាមនឹងសាសន៍សាំម៉ារី

នៅ​ក្នុង​ការ​ជជែក នៅ​ទីក្រុង​ហ្សាកាតា អំពី​ដើម​កំណើត​របស់​ជន​ជាតិ​ឥណ្ឌូនេស៊ី អ្នក​នយោបាយ​ម្នាក់​បាន​ចែក​ចាយ​ថា ការ​ធ្វើតេស្ត​DNA បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​លទ្ធ​ផល​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​មួយ​ថា គាត់​មាន​ជាប់​ខ្សែ​លោហិត​របស់​សាសន៍​សាំម៉ារី។ គាត់​ថា គាត់មាន​មោទន​ភាព​ចំពោះ​កេរដំណែល​នេះ ព្រោះ​សម្រាប់​ខ្លួន​គាត់​ផ្ទាល់ រឿង​សាសន៍​សាំម៉ារី​ចិត្ត​ល្អ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប គឺ​បាននិយាយ​អំពី​គំរូនៃ​អំពើ​សប្បុរស​ធម៌ ដែល​គ្មាន​លក្ខ​ខ័ណ្ឌ។​

ប៉ុន្តែ ក្រុម​មនុស្ស​ដំបូង​ដែល​បាន​ស្តាប់​រឿង​សាសន៍​សាំម៉ារី​ចិត្ត​ល្អ ប្រហែល​មិន​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​ដូច​គាត់​ទេ។ សាសន៍​យូដាបាន​រើសអើង​សាសន៍​សាំម៉ារី ដោយ​សារ​សាសន៍​សាំម៉ារី​ជាប់​សាច់​ឈាម​ជា​មួយ​សាសន៍​ដទៃ ហើយ​ទទួល​យក​សាសនាដែល​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ជា​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច ដើម្បី​ប្រាប់​គេ​ថា អ្នក​ជិត​ខាង​ជា​នរណា ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សាសន៍​សាំម៉ារី​នោះ​ក្លាយ​ជា​វីវរៈ​បុរស​(លូកា ១០:៣០-៣៧)។ ពេល​ដែល​ជន​ជាតិ​យូដា​ម្នាក់​ត្រូវ​ចោរ​ប្លន់​វាយធ្វើ​បាប ដេក​ដួល​នៅ​លើ​ដី ជន​រួម​ជាតិ​គាត់​ពីរ​នាក់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ដើរ​បង្ហួស​គាត់។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ មាន​សាសន៍សាំម៉ារី​ម្នាក់​បាន​ “ឃើញ​គាត់ ហើយក៏​មាន​ចិត្ត​អាណិត​គាត់”(ខ.៣៣)។ គាត់​ក៏​បាន​នាំ​បុរស​ដែល​រង​របួស​នោះ ទៅ​ព្យាបាល​របួស មុន​ពេល​គាត់​ចាក​ចេញ​ទៅ​បន្ត​ការងារ​របស់​គាត់។ ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ថា អ្នក​ជិត​ខាង​ល្អ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​មើល​ឃើញតម្រូវ​ការ​យើង ហើយ​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​នោះ។

ក្នុង​សង្គម​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ មនុស្ស​មាន​ការ​ជាប់​រវល់​ខ្លាំង​នឹង​កិច្ចការ​ផ្ទាល់​ខ្លួន ហើយ​ក៏​ងាយ​នឹង​ភ្លេច​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ចិត្ត​សប្បុរស​។ យើង​ប្រហែល​មិន​មាន​ជាប់​សាច់ឈាម​នឹង​សាសន៍​សាំម៉ារី​នោះ​ទេ តែ​ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះ ពេល​ខ្លះ​ យើង​អាច​ទុក​ការ​រវល់ចោល​សិន ដើម្បី​ជួយ​យក​អសារ​អ្នក​ជិត​ខាង​យើង ដែល​កំពុង​តែ​មាន​តម្រូវ​ការ​។​—Dwiyanto Fadjaray

មនុស្សដែលត្រូវនឹងព្រះទ័យព្រះ

ពេល​ដែល​គេ​សួរ​មន្រ្តី​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​បណ្តា​ធនាគារ នៅ​ទ្វីប​អាស៊ី អំពី​សំណួរ​ដែល​ពួក​គេ​ចូល​ចិត្ត​សួរ នៅ​ក្នុង​ការ​សម្ភាស មានពួក​គេ​ម្នាក់​បាន​ឆ្លើយ​ថា គាត់​ចូល​ចិត្ត​សំណួរ​ដែល​សួរ​ថា​ “តើ​អ្នក​យល់​ថា ជោគ​ជ័យ​គឺ​ជា​អ្វី ហើយ​តើ​អ្នក​សម្រេច​ជោគ​ជ័យ ដោយ​របៀប​ណា?” នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​ធនាគា ស៊ីធីប៊ែង របស់​ប្រទេស​សឹង្ហ​បូរី​ក៏​បាន​ពន្យល់​ថា គាត់​ចង់​សួរ​គេ អំពី​កត្តា​អ្វី​ខ្លះ ដែល​ជំរុញ​ចិត្ត​គេ​ឲ្យ​មាន​ជោគ​ជ័យ។ គាត់​ថា សំណួរ​នេះ​ជួយ​ឲ្យ​គាត់​ដឹង​ អំពី​ចំណុច​ខ្លាំង និង​គោល​តម្លៃ​របស់​អ្នក​ដែល​គាត់កំពុង​សម្ភាស

ចុះ​ចំណែក​ឯ​ព្រះ​វិញ? តើ​ព្រះ​អង្គ​រក​មើល​អ្វី នៅ​ក្នុង​យើង? យើង​ឃើញ​ថា បទ​គម្ពីរ ១សាំយ៉ូអែល ១៦:១-១៣ គឺ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ការ​សម្ភាស​មួយ។ ហោរា​សាំយ៉ូអែល​បាន​ទទួល​ការ​បង្គាប់​ពី​ព្រះ ឲ្យ​ស្វែង​រក និង​ជ្រើស​តាំង​ស្តេច​សម្រាប់​រាស្រ្ត​អ៊ីស្រាអែល  ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ប្រាប់​លោក​សាំយ៉ូអែលអំ​ពី​របៀប​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ជ្រើស​រើស​មនុស្ស​ យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា “​ឯ​មនុស្ស​លោក តែង​មើល​តែ​ឫកពា​ខាង​ក្រៅ​ប៉ុណ្ណោះ តែ​ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​ទត​ចំពោះ​ក្នុង​ចិត្ត​វិញ”(១សាំយ៉ូអែល ១៦:៧)។ បេកជន​៧​នាក់​ត្រូវបាន​សម្ភាស ហើយ​ក៏​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​(ខ.៨-១០)។  បេកជន​ទី​៨ គឺ​ដាវីឌ ដែល​ជា​កូន​ពៅ​របស់​លោក​អ៊ីសាយ មាន​ចំណុចដែល​សក្តិ​សម​តិច​ជាង​គេ តែ​ត្រូវ​បាន​ជ្រើស​រើស។ ព្រោះ​គាត់​មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​ដ៏​សំខាន់​មួយ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ស្វែង​រក គឺដូច​ដែល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “អញ​រក​បាន​ដាវីឌ កូន​អ៊ីសាយ ជា​ទី​គាប់​ចិត្ត​ដល់​អញ ដែល​នឹង​ធ្វើ​តាម​ចិត្ត​អញ​គ្រប់​ជំពូក”(កិច្ចការ ១៣:២២)។

ការ​គិត​ដល់​ជំនាញ និង​សមត្ថ​ភាព​របស់​មនុស្ស គឺ​ជា​រឿង​សំខាន់ ប៉ុន្តែ ចូរ​យើង​កុំ​មើល​រំលង​ចរិយា​សម្បត្តិ ដែល​ជា​រឿង​សំខាន់ជាង ​មាន​ដូចជា ភាព​ស្មោះ​ត្រង់…

មើលឲ្យខ្ពស់ឡើង

ពពក​នៅ​ពេល​ព្រឹក​បាន​ចុះ​មក​នៅ​ទាប​នឹង​ដី​ណាស់ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មិន​អាច​មើល​ទៅ​ឆ្ងាយ​ឃើញ​ច្បាស់ ហើយ​អាច​មើល​បាន​តែ​ពីរ​បីរយ​ម៉ែត្រ​ប៉ុណ្ណោះ។​ ប៉ុន្តែ ពេល​រសៀល​មក​ដល់ ពពក​ក៏​បាន​រសាត់​ទៅ​ឆ្ងាយ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​មើល​ឃើញ​កំពូល​ភ្នំ​ផាយ ភីក ដែល​អម​សង្ខាង ដោយ​ជួរ​ភ្នំ។ កំពូល​ភ្នំ​នេះ​​ជា​ចំណុច​សំគាល់ ដែល​គេ​បាន​ស្គាល់​ជាង​គេ ក្នុង​ទីក្រុង​របស់​ខ្ញុំ។ ស្នាម​ញញឹម​ក៏​បាន​លេច​ឡើង នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មុខ​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា ភាព​ស្រស់​ស្អាត​ដែល​យើង​មើល​ឃើញ​នឹង​ភ្នែក ក៏​អាច​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​មក​លើ​ការ​មើល​ឃើញ​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ផង​ដែរ។​ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ ​អំពី​អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ដែលបាន​បន្លឺ​សម្លេង​ច្រៀង​ថា “ខ្ញុំ​នឹង​ងើប​ភ្នែក​មើល​ទៅ​ឯ​ភ្នំ តែ​សេចក្តី​ជំនួយ​ជួយ​ដល់​ខ្ញុំ​មក​ពី​ណា?”(ទំនុកដំកើង ១២១:១)។ ជួនកាល យើង​គ្រាន់​តែ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​មើល​ឲ្យ​ខ្ពស់​បន្តិច។​

អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​ជញ្ជឹង​គិត​ថា ជំនួយ​គាត់​មក​ពី​ណា ប្រហែល​មកពី​កាល​នោះ នៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ​នៅ​ជុំវិញ​ទឹក​ដីអ៊ីស្រាអែល​មាន​អាសនា​របស់​ព្រះ​ដទៃ​ជា​ច្រើន ហើយ​ច្រើន​តែ​មាន​ចោរ​ព្រៃ​នៅ​ទីនោះ​ផង​ដែរ។ ពុំ​នោះ​ទេ គាត់​ប្រហែល​ជាមើល​ទៅភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ដែល​មាន​ព្រះ​វិហារ​របស់​ព្រះ​នៅ​ទីនោះ ហើយ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែន​ដី  ដែល​ជា​ព្រះ​នៃ​សេចក្តី​សញ្ញា​របស់​គាត់​(ខ.២)។  ទោះជា​យ៉ាង​ណាក៏​ដោយ ពេល​យើង​ថ្វាយ​បង្គំ ភ្នែក​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើងត្រូវ​តែ​មើល​ទៅ​ព្រះ។ ភ្នែក​យើង​ត្រូវ​មើល​ឲ្យ​ខ្ពស់​ជាង​កាលៈទេសៈ​របស់​យើង ខ្ពស់​ជាង​ទុក្ខ​លំបាក និង​បញ្ហា​របស់​យើង ក៏ខ្ពស់​ជាង​ពាក្យ​សន្យា​ខ្យល់ របស់​ព្រះ​ក្លែង​ក្លាយ ក្នុង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន។ នោះ​យើង​អាច​មើល​ឃើញ​ព្រះ​អាទិករ និង​ព្រះ​ដ៏​ប្រោសលោះ ដែល​បាន​ហៅ​ចំ​ឈ្មោះ​យើង។ ព្រះ​អង្គ​នឹង​ថែរក្សា​យើង “ក្នុង​ដំណើរ​ដែល​យើង​ចេញ​ចូល​ទៅ​មក ចាប់​តាំង​ពី​ឥឡូវ​នេះ​រៀង​ត​ទៅ”(ខ.៨)។—Glenn Packiam

ជំនួយ សម្រាប់ឪពុកម្តាយ ដែលមានកូនញៀនទូរស័ព្ទ ឬធែប្លែត

ឪពុកម្តាយជាច្រើន មានការថប់បារម្ភ ពេលដែលកូនៗចំណាយពេលច្រើនពេក នៅពីមុខអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ឬធែប្លែត។ ពួកគេក៏បានចោទជាសំណួរថា "តើខ្ញុំគួរតែឲ្យកូនខ្ញុំមានទូរស័ព្ទផ្ទាល់ខ្លួនប្រើ នៅអាយុប៉ុន្មាន? តើខ្ញុំត្រូវដាក់ច្បាប់ ឬវិន័យអ្វីខ្លះ សម្រាប់ឲ្យពួកគេប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ទាំងនោះ?" តើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច នៅពេលដែលពួកគេញៀនអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ឬធែបប្លែត? នៅមានសំណួរជាច្រើនទៀត ដែលឪពុកម្តាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទមាន។ ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែម សូមទាញយកសៀវភៅនេះ ដោយឥតគិតថ្លៃ។

 

 

បទចម្រៀងនៅពេលយប់ងងឹត

មាន​ពេល​មួយ ចរន្ត​អគ្គីសនី​នៅ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​ស្រាប់​តែ​ដាច់ ហើយ​ថ្ងៃ​ក៏​បាន​លិច​អស់​ជា​ច្រើន​ម៉ោង​ហើយ​ដែរ។ កាល​នោះ ខ្ញុំ​នៅ​ផ្ទះជា​មួយ​ក្មេង​តូច​ៗ​២​នាក់ ហើយ​នេះ​ជា​លើក​ទី​មួយ​ហើយ ដែល​ពួក​គេ​បាន​ជួប​បញ្ហា​ដាច់​ភ្លើង។ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ ក្រុមហ៊ុន​អគ្គី​សនី​បាន​ដឹង អំពី​ការ​ដាច់​ចរន្ត​អគ្គី​សនី​នោះ​ហើយ ខ្ញុំក៏​យក​ទាន​មក​ដុត​បំភ្លឺ​ផ្ទះ​ រួច​ខ្ញុំ និង​ក្មេង​ៗក៏​បាន​អង្គុយ​ផ្តុំ​គ្នា​ នៅ​ជុំវិញ​ភ្លើង​ទៀន។ ពួក​គេ​ហាក់​ដូច​ជា​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ និង​រសាប់រសល់ ដូច​នេះ យើង​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ច្រៀង​ចម្រៀង​មួយ​បទ។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ការព្រួយ​បារម្ភ​ដែល​មាន​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មុខ​របស់​ពួក​គេ ក៏​ត្រូវ​បាន​ជំនួស​ដោយ​ស្នាម​ញញឹម​វិញ។ ជួន​កាល​ ក្នុង​ពេល​ដែល​ងងឹត​បំផុត យើង​ត្រូវ​ការ​បទ​ចម្រៀង​មួយ​បទ។

បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក​១០៣ គឺ​ជា​សេចក្តី​អធិស្ឋាន ឬ​បទ​ចម្រៀង​ដែល​ត្រូវ​បាន​និពន្ធ​ឡើង បន្ទាប់​ពី​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​បានវិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ការ​និរទេស។ ស្រុក​កំណើត​របស់​ពួក​គេ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​បាក់​បែក។ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​វិបត្តិ​នោះ ពួក​គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ច្រៀង។ តែ​មិន​មែន​ចេះ​តែ​ច្រៀង​នោះ​ទេ។ ពួក​គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ច្រៀង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​នរណា ហើយ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ។ បទ​គម្ពីរទំនុក​ដំកើង ជំពូក១០៤ ក៏​បាន​ជួយ​រំឭក​យើង​ថា ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះ​ទ័យ​អាណិត សេចក្តី​មេត្តា​ ភាព​អត់​ធ្មត់ និង​មាន​ពេញ​ដោយសេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​(ខ.៨)។ ហើយ​ក្នុង​ករណី ដែល​យើង​ឆ្ងល់​ថា តើ​ព្រះ​ទ្រង់​នៅ​តែ​ប្រកាន់​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប​របស់យើង​ឬ​ទេ នោះ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​ប្រកាស់​ថា ព្រះ​អង្គ​មិន​ខឹង​នឹង​យើង​ទេ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​យើង ហើយ​ព្រះអង្គ​អាណិត​យើង​ណាស់។

យើង​គួរ​តែ​ច្រៀង​អំពី​រឿង​នេះ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​យប់​ងងឹត នៃ​ជីវិត​យើង។

ស្ថិត​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ងងឹត និង​ពិបាក​នោះ អ្នក​ប្រហែល​ជា​ឆ្ងល់​ថា តើ​ព្រះ​ទ្រង់​ពិត​ជា​ល្អ​មែន​ឬ តើ​ព្រះ​អង្គ​ពិត​ជា​ស្រឡាញ់​អ្នក​ឬ? បើ​អ្នក​ពិត​ជា​មាន​ការ​សង្ស័យ​ដូច​នេះ​មែន នោះ​ចូរ​អធិស្ឋាន…

ត្រូវបានបង្កើតមក ដើម្បីថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះអង្គ

បន្ទាប់​ពី​យើង​បាន​ញាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ជុំ​គ្នា នៅ​ថ្ងៃ​ណូអែល កូន​ប្រសារ​ស្រី​របស់​ខ្ញុំ ឈ្មោះ ​អ៊ែនណា(Ana) បាន​យក​បង្អែម ​ដាង វ័ន មក​ឲ្យ​យើង​ញំា។ វា​ជា​ប្រភេទ​នំបាញ់​ជនឿក ដែល​ជន​ជាតិ​ចិន​ចូល​ចិត្ត​បរិភោគ នៅ​រដូវ​រងា ចំ​ពេល​ព្រះ​អាទិត្យ​ស្ថិត​ក្នុង​គន្លង​ឆ្ងាយ​បំផុត​ពី​ផែនដី ដែល​ការ​នេះ​តែង​តែ​កើត​ឡើង ក្នុង​អំឡុង​ពេល​រដូវ​កាល​នៃ​បុណ្យ​ណូអែល។ កូន​ប្រុស​របស់​នាង អាយុ​៣ឆ្នាំ ឈ្មោះ ភីត(Pete) ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​ដោយ​មោទនៈ​ភាព​ថា គាត់​បាន​ធ្វើ​នំ​មួយ​នេះ និង​មួយ​នោះ​ទៀត។ ខ្ញុំ​ក៏បាន​សើច​តិច​ៗ។ ទោះ​នំ​បាញ់​ជនឿក​ដែល​គាត់​បាន​ធ្វើ​នោះ មាន​រូប​រាង្គ​ចម្លែក មិន​មូល​ស្អាត​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់​នៅ​តែ​ចាត់​ទុកពួក​វា​ជា​ស្នា​ដៃ​ពិសេស​របស់​គាត់។​

ការ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ទត​មើល​មក​យើង។ ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បង្កើត​មនុស្ស​ជាតិ ក្នុង​ដំណាក់កាល​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ការ​បង្កើត​ពិភព​លោក ​ព្រះ​អង្គ “​ទត​គ្រប់​ទាំង​របស់​ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​នោះ ក៏​ឃើញ​ថា ទាំង​អស់​ជា​ការ​ល្អ​ប្រពៃ”(លោកុប្បត្តិ ១:៣១)។​ ទោះ​ក្រោយ​មក មនុស្ស​ជាតិ​បាន​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​អំពើ​បាប​ក៏​ដោយ ក៏​អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា “ទ្រង់​បាន​បង្កើត​មនុស្ស​មក​យ៉ាង​គួរ​កោត គួរ​អស្ចារ្យ”(ទំនុកដំកើង ១៣៩:១៤) យើង​នៅ​តែ​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ត​ឯក ទោះ​ប្រលាក់​ទៅ​ដោយ​អំពើ​បាប​ក៏​ដោយ។ ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​មិន​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​យើង​ជាប់​ក្នុង​អំពើ​បាប​ជា​រៀង​រហូត​ឡើយ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​លោះ​យើង​ឲ្យ​រួច​ពី​បាប ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដើម្បី​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ស្នា​ព្រះ​ហស្ត សម្រាប់​ធ្វើ​ការ​ល្អ ដើម្បី​ថ្វាយ​សិរី​ល្អដល់​ព្រះ​អង្គ​(អេភេសូរ ២:១០)។

ជួន​កាល ខ្ញុំ​ភ្លេច​ថា​ ព្រះ​ទ្រង់​មិន​គ្រាន់​តែ​បាន​បង្កើត​ខ្ញុំ ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ឲ្យ​ខ្ញុំ​កើត​ជា​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ផង​ដែរ។ ការ​ភ្លេច​សេចក្តី​ពិត​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មិន​ឲ្យ​តម្លៃ​ខ្លួន​ឯង …

បានឆ្អែតស្កប់ស្កល់

គ្រួសារ​ជន​ជាតិ​ភីលីពីន​ជា​ច្រើន ចូល​ចិត្ត​ប្រារព្ធ​ពិធី​ពិសេសេ​ៗ ដូច​ជា ពិធី​ខួប​កំណើត មង្គល​ការ ពិធី​បុណ្យ​ទីក្រុង និង​បុណ្យណូអែល​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំ។ ក្នុង​ឱកាស​ពេល​នោះ សមាជិក​គ្រួសារ​ក៏​បាន​អង្គុយ​នៅ​ជុំវិញ​តុ ដែល​មាន​ម្ហូប​អាហារ​ហូរ​ហៀរ។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​និយាយ​រឿង ឲ្យ​គ្នា​ស្តាប់​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយ​សើច​ក្អាក​ៗ នឹង​រឿង​កំប្លែង​ចាស់​ៗ ហើយ​បន្ទាប់​ពី​ម្នាក់​ៗ​បាន​បរិភោគ​ឆ្អែត ពួក​គេ​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ច្រៀង​ការ៉ា​អូខេ។ សម្រាប់​ជន​ជាតិ​ភីលីពីន​ជា​ច្រើន ការ​បរិភោគ​អាហារ និង​ច្រៀង​បទ​ចម្រៀង​ពិរោះ​ៗ អាច​នាំ​មក​នូវ​ការ​ពេញ​ចិត្ត​ក្រៃ​លែង។​

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក ៦៣ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​សរសេរ​ថា ទ្រង់​បាន​ឆ្អែត នឹង​អាហារ​ដ៏​បរិបូរ។ សូម​យើង​ស្រមៃ​ថា តើ​គេ​បាន​យក​អាហារ​អ្វី​ខ្លះ​មក​បម្រើ​ស្តេច​ដាវីឌ រៀង​រាល់​ពេល​ញាំ​អាហារ! ប៉ុន្តែ កាល​ស្តេច​ដាវីឌ​និពន្ធ​បទ​ទំនុក​ដំកើង​នេះ ទ្រង់​មិន​បាន​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​រាជ​វាំង​ដ៏​សុខ​ស្រួល​នោះ​ទេ​។ តាម​ពិត ទ្រង់​កំពុង​នៅ​វាល​រហោ​ស្ថាន លាក់​ខ្លួន​ពី​ការ​តាម​ប្រម៉ាញ់​របស់​អាប់សាឡំ​ដែល​ជា​បុត្រា​ទ្រង់។ ស្តេច​ដាវីឌ​ឃ្លាន​អាហារ ស្រេក​ទឹក ហើយ​ក៏​មាន​ការ​ហត់​នឿយ​ផង។ ទ្រង់​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់ពេល​អនាគត​ដែល​មិន​ច្បាស់​លាស់ ​ទ្រង់​អាច​បាត់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ អំណាច និង​គ្រួសារ។​

យើង​អាច​ដឹង​ច្បាស់​ថា ស្ថិត​ក្នុង​បរិបទ​នេះ ​មាន​ការ​អ្វី​ខ្លះ​ដែល​ពិត​ជា​សំខាន់​ចំពោះ​ស្តេច​ដាវីឌ។ ទ្រង់​មិន​ស្រេក​ឃ្លាន​ស្រា​ទំពាំង​បាយ​ជូរ តែ​ស្រេក​ឃ្លាន​រក​ព្រះ​អម្ចាស់​(ខ.១)។ ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​អាហារ​របស់​ទ្រង់​ មិន​ខ្លាំង​ដូច​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ចង់​បាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់​នោះ​ទេ។ ទ្រង់​យល់​ឃើញ​ថា​ ការ​ស្រឡាញ់​ព្រះ គឺ​ប្រសើរ​លើស​ជីវិត​ទៅ​ទៀត​(ខ.៣)។​

តើ​អ្នក​កំពុង​តែ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​បញ្ហា ឬ​ការ​គំរាម​កំហែង​មក​លើ​សុខ​ភាព ហិរញ្ញ​វត្ថុ ឬ​ទំនាក់​ទំនង​របស់​អ្នក​ឬ​ទេ​? យើង​អាចទុក​ចិត្ត​ព្រះ តាម​គំរូ​ស្តេច​ដាវីឌ ទោះ​យើង​ស្ថិត​ក្នុង​កាលៈ​ទេសៈ​អ្វី​ក៏​ដោយ។…