តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Kirsten Holmberg

ការទុកចិត្តលើការរៀបចំរបស់ព្រះ

ថ្មី​ៗ​នេះ មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​មួយ ស្ថិត​នៅច​ម្ងាយ​ជាង១៦០០គីឡូម៉ែត្រ ពី​ទី​ក្រុងដែល​នាង​កំពុ​ងរស់​នៅ។ នាង និង​ស្វាមី​របស់​នាង​បាន​ចែក​ការ​ងារ​គ្នា​ ​នៅ​ក្នុង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ឥវ៉ាន់ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំណាយ​ពេល​វេលា។ ស្វាមី​របស់នា​ង ជា​អ្នក​រៀប​ចំ​កន្លែង​រស់​នៅថ្មី​ ហើយនា​ងជា​អ្នក​វេច​ខ្ចប់​ឥវ៉ាន់។ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា នាង​អាច​ចូល​ទៅ​រស់​នៅ ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​ពិនិត្យ​តំបន់​រស់​នៅ ឬ​ចូល​រួម​នៅ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រកផ្ទះ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​សួរ​នាង។ នាង​ក៏​បាន​ប្រាប់​ថា នាង​បាន​ទុក​ចិ​ត្តស្វាមីរ​បស់​នាង នៅ​ក្នុង​ការ​រៀប​ចំ​​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​ថ្មី ព្រោះ​គា​ត់​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត និង​តម្រូវ​ការ​របស់​នាង ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​ជាមួយ​គ្នា​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំកន្លង​មក​នេះ។

ពេល​ព្រះ​យេស៊ូវ​ជួប​ជុំ​ជា​មួយ​សាវ័ក​របស់​ទ្រង់ នៅ​បន្ទ​ប់ខា​ង​លើ ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ អំ​ពី​អំពើ​ក្បត់ និង​សេចក្តី​ស្លាប់ ​ដែល​នឹង​កើត​មាន​ចំពោះ​ទ្រង់ ក្នុ​ងពេល​ដ៏​ខ្លីខា​ងមុ​ខ។ ពេល​ដ៏​ខ្មៅង​ងឹត​បំផុត នៅ​ក្នុ​ង​ព្រះ​ជន្ម​របស់​ព្រះយេស៊ូវ នៅ​លើ​ផែនដី និង​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួក​សាវ័ក ជិត​ដល់​ពេល​កើត​ឡើង​ហើយ។ ទ្រង់​ក៏​បាន​កម្សាន្ត​ចិត្ត​ពួក​គេ ដោយ​ការ​ធានា​ថា ទ្រង់​នឹ​ងរៀ​បក​ន្លែង​សម្រាប់​ពួក​គេ នៅ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌ គឺ​មិន​ខុស​ពី​ការ​ដែល​ស្វាមី​របស់​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ ​បាន​រៀប​ចំ​ផ្ទះ​ថ្មី សម្រាប់​ក្រុម​គ្រួសា​របស់​ខ្លួន​នោះ​ឡើយ។ ពេលពួ​ក​សាវ័​កទូ​ល​សួរ​ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់​ក៏​បាន​រំឭក​ពួក​គេ អំពី​បទ​ពិសោធន៍​ដែល​ពួក​គេ​ធ្លាប់​មាន​ជា​មួយ​ទ្រង់ និង​ការ​អស្ចារ្យ​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ឃើញ​​ទ្រង់​​ធ្វើ។ ទោះ​ពួក​គេ​នឹ​ងកាន់​ទុក្ខ ដោយ​សារ​ការ​សុគត និង​អវត្ត​មាន​របស់​ទ្រង់​ក៏​ដោយ ក៏​ទ្រង់​បាន​រំឭក​ពួក​គេ​ថា ពួក​គេ​អាច​ទុក​ចិត្ត​ថា ទ្រង់​នឹង​ធ្វើ ​ដូច​ដែល​ទ្រង់​បាន​មាន​បន្ទូល។

សូម្បី​តែ​នៅ​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ខ្មៅ​ង​ងឹត​របស់​យើង ក៏​យើង​នៅ​តែ​អាច​ទុក​ចិត្ត​ថា ទ្រង់​កំពុង​ដឹក​នាំ​យើង ទៅ​រក​កន្លែង ដែល​មាន​សេចក្តី​ល្អ។ ពេល​យើង​ដើ​រ​ជា​មួយ​ទ្រង់…

មានអ្វីនៅខាងក្នុង?

មាន​ពេល​មួយ មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​សួរ​ខ្ញុំ​ថា “តើ​ឯង​ចង់​ឃើញ​វត្ថុ​ដែល​នៅ​ខាង​ក្នុង​អត់?” មុន​នេះ​បន្តិច ខ្ញុំ​ទើប​តែ​បាន​សរសើរ​តុក្កតា​សម័យ​ចាស់ រហែក​រយ៉េ​រយ៉ៃ ដែល​កូន​ស្រី​នាង​កំពុង​ឱប​ក្នុង​ដៃ​ដ៏​តូច​របស់​ខ្លួន​។ ភ្លាម​នោះ ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​ណាស់ បាន​ជា​ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​ថា ខ្ញុំ​ចង់​មើល។ នាង​ក៏​បាន​ផ្កាប់​មុខ​តុក្កតា​នោះ ហើយ​ក៏​បាន​បើក​ខ្សែ​រូត ដែល​បង្កប់​នៅ​ខ្នង​តុក្កតា។ អេមីលី(Emily) ក៏​បាន​ទាញ​កំណប់​ទ្រព្យ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​យឺត​ៗ ចេញ​ពី​សាច់​ក្រណាត់​របស់​តុក្កតា​កញ្ចាស់។ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ណាស់ ពេល​បាន​ដឹង​ថា នៅ​ក្នុង​តុក្កតា​របស់​កូន​នាង គឺ​មាន​បង្កប់​តុក្កតា​ចាស់​មួយ​ ដែល​នាង​បាន​ឱប ហើយ​ស្រឡាញ់ កាល​វ័យ​កុមារ ប្រហែល​ជាង​២​ទសវត្សរ៍​មុន។​ ត្រង់​ចំណុច​នេះ តុក្កតា​ដែល​នៅ​ខាង​ក្រៅ គ្រាន់​តែ​ជា​សម្បក ឬ​ស្រោម​តុក្កតា​ប៉ុណ្ណោះ បើ​សិន​ជា​គ្មាន​តុក្កតា​នៅ​ខាង​ក្នុង​ផ្តល់​កម្លាំង និង​រូប​រាង្គ​ឲ្យ​វា​ទេ​នោះ។

សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពិពណ៌នា​ថា សេចក្តី​ពិត​នៃ​ព្រះ​ជន្ម ការ​សុគត និង​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​ឡើង​វិញ នៃ​ព្រះយេស៊ូវ គឺ​ជា​កំណប់​ទ្រព្យ ដែល​បាន​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ជីវិត​នៃ​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ។ កំណប់​នោះ ជួយ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ទុក​ចិត្ត​ទ្រង់ អាច​អត់​ទ្រាំ ​ក្នុង​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​បម្រើ​ទ្រង់។ ពេល​ពួក​គេ​ទុក​ចិត្ត​ទ្រង់ ពន្លឺ  និង​ព្រះ​ជន្ម​ទ្រង់ ក៏​បាន​បញ្ចេញ​ពន្លឺ​ដ៏​ភ្លឺ​ចិញ្ចាច ពី​ស្នាម​បាក់​បែក នៃ​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង​រាល់​គ្នា កុំ​ឲ្យ “ណាយ​ចិត្ត” ឡើយ(២កូរិនថូស ៤:១៦) ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​ចម្រើន​កម្លាំង ឲ្យ​យើង​ធ្វើ​ការ​ថ្វាយ​ទ្រង់។

កំណប់​នៃ​ដំណឹង​ល្អ​នៅ​ក្នុង​យើង ផ្តល់​ឲ្យ​យើង​នូវ​គោល​បំណង និង​ភាព​អត់​ធ្មត់ ក្នុង​ជីវិត​យើង។…

ការចាប់ផ្តើមជាថ្មី

បន្ទាប់​ពី​រដូវ​កាល នៃ​ពិធី​បុណ្យ​ណូអែល​បាន​បញ្ចប់ នៅ​ចុង​ខែ​ធ្នូ គំនិត​របស់​ខ្ញុំ ច្រើន​តែ​បែរ​ទៅ​រក​ការ​មក​ដល់​នៃ​ឆ្នាំ​ថ្មី។ ខណៈ​ពេល​ដែល​កូន​ៗ​របស់​ខ្ញុំ​កំពុង​ឈប់​សម្រាក​ពី​ការ​សិក្សា ហើយ​សកម្ម​ភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃ មាន​ដំណើរ​យឺត​ៗ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ជញ្ជឹង​គិត អំពីអ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ពី​ឆ្នាំ​ចាស់ និង​អំពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​សម្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្មី។ ជួន​កាល ការ​ជញ្ជឹង​គិត​នេះ មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់ និង​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ ចំពោះ​កំហុស​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ។ ប៉ុន្តែ ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្មី បាន​បំពេញ​ខ្ញុំ ដោយ​សេចក្តី​សង្ឃឹម  និង​ការ​រំពឹង​ចង់​បាន។ ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​ចាប់​ផ្តើម​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ ទោះ​បី​ជា​ឆ្នាំ​ចាស់​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ក៏​ដោយ។

ខ្ញុំ​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ចាប់​ផ្តើម​ជា​ថ្មី ក្នុង​ឆ្នាំ​ថ្មី តែ​វា​មិន​អាច​ប្រៀប​ផ្ទឹម​បាន នឹង​ក្តី​សង្ឃឹម ដែល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​មាន ពេល​ដែល​ស្តេច​ស៊ីរូស នៃ​ចក្រ​ភព​ពើស៊ី បាន​រំដោះ​ពួក​គេ ឲ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​កំណើត​វិញ ក្នុង​ទឹក​ដី​យូដា បន្ទាប់​ពី​បាន​រស់នៅ​ជា​ឈ្លើយ​សឹក អស់​៧០​ឆ្នាំ ក្នុង​ទឹក​ដី​បាប៊ីឡូន។ ស្តេច​អង្គ​មុន ព្រះ​នាម​នេប៊ូក្នេសា បាន​និរទេស​ពួក​គេ​ពី​ស្រុក​កំណើត។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​ជំរុញ​ចិត្ត​ស្តេច​ស៊ីរូស ឲ្យ​បញ្ជូន​ពួក​ឈ្លើយ​សឹក​ទាំង​អស់ ឲ្យ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម​វិញ ដើម្បី​កសាង​ព្រះ​វិហារ​របស់​ព្រះ​ឡើង​វិញ(អែសរ៉ា ១:២-៣)។ ស្តេច​ស៊ីរូស​ក៏​បាន​ប្រគល់​រតន​វត្ថុ ដែល​គេ​បាន​ប្រមូល​ពី​ព្រះ​វិហារ ឲ្យ​ទៅ​ពួក​គេ​វិញ​ផង​ដែរ។​ ក្នុង​ការ​រស់​នៅ ជា​រាស្រ្ត​រើស​តាំង​របស់​ព្រះ ក្នុង​ទឹក​ដី​ដែល​ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ឲ្យ​ពួក​គេ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ចាប​ផ្តើម​ជីវិត​សារ​ជា​ថ្មី បន្ទាប់​ពី​រដូវ​កាល​ដ៏​យូរ នៃ​ទុក្ខ​លំបាក ក្នុង​ទឹក​ដី​បាប៊ីឡូន ដែល​បណ្តាល​មក​ពី​អំពើ​បាប​របស់​ពួក​គេ។

ទោះ​ជា​មាន​បញ្ហា​អ្វី​ក៏​ដោយ នៅ​ក្នុង​អតីត​កាល ព្រះ​ទ្រង់​នៅ​តែ​អត់​ទោស​បាប​ឲ្យ​យើង…