តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Dave Branon

ការបញ្ចេញពន្លឺ

នៅ​ពេល​ព្រឹក​ដ៏​រងា ក្នុង​អំឡុង​ដើម​ឆ្នាំ​សិក្សា ស្ទីហ្វិន​ក៏​បាន​ជួប​គ្រោះ​ថ្នាក់​រថយន្ត​បុក​គ្នា ដែល​បាន​ឆក់​យក​ជីវិត​គាត់​យ៉ាង​សោកសៅ​បំផុត។ ក្រោយ​មក ម្តាយ និង​ឪពុក​របស់​គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​គាត់​ត្រូវ​ទៅ​សាលា​ពី​ព្រលឹម។ តាម​ពិត រៀង​រាល់ពេល​ព្រឹក គាត់​និង​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​មួយ​ចំនួន បាន​ជួប​ជុំ​គ្នា​នៅ​ក្លោង​ទ្វារ​សាលា ដើម្បី​ស្វាគមន៍​សិស្ស​ដទៃ​ទៀត ដោយ​ទឹក​មុខ​ញញឹម​ កាយ​វិការ និង​ពាក្យ​សម្តី​ដ៏​សប្បុរស។ ការ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សិស្ស​ទាំង​អស់ ក៏​ដូច​ជា​អ្នក​ដែល​គេ​មិន​សូវ​ស្គាល់ មាន​អារម្មណ៍​ថា បាន​ទទួល​ការ​ស្វាគមន៍ និង​រាប់​អាន​ដ៏​កក់​ក្តៅ ។

ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ស្ទីហ្វិន​ចង់​ចែក​រំលែក​ក្តី​អំណរ​របស់​គាត់ ជា​មួយ​អ្នក​ដែល​ស្រេក​ឃ្លាន​ក្តី​អំណរ។ គំរូ​ដ៏​ល្អ​របស់​គាត់ បាន​រំឭក​យើង​ថា កាយ​វិការ​ដ៏​សប្បុរស និង​ការ​ស្វាគមន៍​ដ៏​កក់​ក្តៅ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​វិធី​ដ៏​ល្អ​បំផុត ដែល​យើង​អាច​ប្រើ ដើម្បី​បញ្ចេញ​ពន្លឺ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ។

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ម៉ាថាយ ៥:១៤-១៦ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា នៅ​ក្នុង​ព្រះ​អង្គ យើង​ជា “ពន្លឺ​នៃ​លោកិយ” និង​ជា “ទីក្រុង​នៅ​លើ​ភ្នំ”(ខ.១៤)។  គេ​ច្រើន​តែ​សាង​សង់​ទីក្រុង​បុរាណ ដោយ​ប្រើ​ថ្ម​ម៉ាប​ពណ៌ស​ ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ភាព​លេច​ធ្លោ​ខ្លាំង ពេល​ដែល​ពន្លឺ​ថ្ងៃចែង​ចាំង​មក។ ចូរ​យើង​កុំ​លាក់​កំបាំង​ខ្លួន​ឡើយ តែ​ត្រូវ​បញ្ចេញ​ពន្លឺ “ដល់​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទាំង​អស់​គ្នា”(ខ.១៥)។

ហើយ​ពេល​ណា​យើង “ឲ្យ​ពន្លឺ​របស់​យើង បាន​ភ្លឺ​នៅ​ពី​មុខ​មនុស្ស​លោក”(ខ.១៦) សូម​ឲ្យ​ពួក​គេ​បាន​ពិសោធន៍​នឹង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដែល​តែង​តែ​ស្វាគមន៍​ពួក​គេ​ជានិច្ច។—DAVE BRANON

ស្រោមសំបុត្រដែលបានបាត់

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​នៅ​រដ្ឋ​មួយ ជា​មួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​ខ្ញុំ។ ពេល​យើង​ធ្វើ​ដំណើរ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ ខ្ញុំ​ក៏​រើស​បាន​របស់​មួយ។ កាល​នោះ​ ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ចុះ​ចាក់​សាំង​ឡាន ហើយ​ក៏​បាន​ឃើញ​ស្រោម​សំបុត្រ​ធំ​មួយ នៅ​លើ​ដី។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​រើស​ស្រោម​សំបុត្រ​ដែល​ប្រឡាក់​ដី​នោះ​ឡើង ហើយ​ក៏​បាន​បើក​មើល​ខាង​ក្នុង។ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ណាស់ ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​លុយ​១រយ​ដុល្លា​នៅ​ខាង​ក្នុង។

ខ្ញុំ​ក៏​បាន​គិត​ថា ម្ចាស់​លុយ​១​រយ​ដុល្លា​នេះ ប្រហែល​ជា​កំពុង​តែ​ដើរ​រក​វា យ៉ាង​វក់​វី​ហើយ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឲ្យ​លេខ​ទូរស័ព្ទ​ខ្ញុំ ទៅ​បុគ្គលិក​ចាក់​សាំង នៅ​ស្ថានីយ​ប្រេង​ឥន្ធនៈ ក្រែង​លោ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ត្រឡប់​មក​រក​វា។ ប៉ុន្តែ មិន​ឃើញ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ទូរស័ព្ទ​មក​ខ្ញុំ​សោះ។

មនុស្ស​ម្នាក់​មាន​លុយ​នោះ​ជា​កម្ម​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន តែ​គាត់​ក៏​បាន​បាត់​វា។ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ក្នុង​លោកិយ គឺ​ច្រើន​តែ​មាន​លក្ខណៈ​ដូចនេះ​ឯង។ វា​អាច​បាត់​បង់ ត្រូវ​គេ​លូច ឬ​ប្លន់ ឬ​ក៏​បំផ្លាញ។ វា​អាច​បាត់​បង់​នៅ​ក្នុង​ការ​វិនិយោគ​ដែលមិន​ល្អ ឬ​នៅ​ក្នុង​ការ​រក​ស៊ី ដែល​យើង​មិន​អាច​គ្រប់​គ្រង​បាន។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​សន្យា​ប្រទាន​ជីវិត​អស់​កល្ប គឺ​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ដែល​យើងមាន​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​មិន​ចេះ​បាត់​បង់​ឡើយ។​ យើង​មិន​អាច​ជ្រុះ​វា​បាត់ នៅ​កន្លែង​ចាក់​សាំង ឬ​នៅ​កន្លែង​ណា​មួយ​ឡើយ។

ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​យើង​ ឲ្យ “​ប្រមូល​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ទុក​សំរាប់​ខ្លួន នៅ​ឯ​ស្ថានសួគ៌​វិញ”(ម៉ាថាយ ៦:២០)។ យើង​អាច​ប្រមូល​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទុក​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ នៅ​ពេល​ដែល​យើង “បាន​ធ្វើ​ការ​ល្អ ជា​បរិបូរ”(ម៉ាថាយ ៦:២០) ឬ “មាន​ជំនឿ​ច្រើន” (យ៉ាកុប ២:៥) ដោយ​ជួយ​អ្នក​ដទៃ…

ពិតជាអស្ចារ្យណាស់!

ក្មេង​ស្រី​ថ្នាក់​ទី​៧​ម្នាក់​បាន​ចូល​រួម នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​រត់​ប្រណំាង​ថ្នាក់​ជាតិ​ជា​លើក​ទី​មួយ ប៉ុន្តែ នៅ​ពេល​ដែល​ការ​ប្រកួត​មក​ដល់ នាង​មិន​ចង់​ទៅ​រត់​មុខ​សោះ។ នាង​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច សម្រាប់​ការ​ប្រកួត​នេះ តែ​នាង​នៅ​តែ​ខ្លាច​រត់​មិន​ឈ្នះ​គេ។ ទោះ​ជាយ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ នាង​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ប្រកួត​ជា​មួយ​កីឡាករ​ដទៃ​ទៀត។ ក្រោយ​មក កីឡាករ​រត់​ប្រណាំង​ទាំង​ឡាយ​ក៏​បាន​បញ្ចប់​ការ​រត់​ចម្ងាយ​៣​គីឡូម៉ែត្រ ទៅ​ដល់​ទី​ម្តង​មួយ​ៗ លើក​លែង​តែ​កីឡាករ​ដ៏​ស្ទាក់​ស្ទើរ​ម្នាក់​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មិន​ឃើញ​រត់​នឹង​គេ។ ទី​បំផុត ម្តាយ​របស់​នាង​ដែល​កំពុង​មើល​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន​ប្រកួត ក៏​បាន​ឃើញ​នាង​ឈរ​នៅ​ម្នាក់​ឯង។ គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​ឈរ​នៅ​ទី ដោយ​ត្រៀម​កម្សាន្ត​ចិត្ត​អ្នក​ប្រកួត​ដែល​កំពុង​តែ​ពិបាក​ចិត្ត​ម្នាក់​នេះ។ ពេល​ដែល​អ្នក​រត់​ប្រណំាង​ដ៏​វ័យ​ក្មេង​នេះ​បាន​ឃើញ​ម្តាយ​របស់​នាង នាង​ក៏​បាន​បន្លឺ​សម្លេង​ឡើង​ថា “ពិត​ជា​ប្រសើរ​ណាស់!”

តើ​ការ​រត់​ទៅ​ដល់​ទី​ក្រោយ​គេ មាន​អ្វី​ដែល​ល្អ? គឺ​ល្អ​នៅ​ត្រង់​ការ​បញ្ចប់​ការ​រត់​ប្រណាំង​នោះ​ឯង!

ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​នេះ​បាន​ព្យាយាម​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​ពិបាក ហើយ​ក៏​បាន​សម្រេច​កិច្ចការ​នោះ។ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ឲ្យ​កិត្តិ​យស ដល់​អ្នកដែល​ខិត​ខំ​ធ្វើ​ការ ដោយ​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម។ ជា​ញឹក​ញាប់ យើង​ច្រើន​តែ​ឮ​គេ​និយាយ​អំពី​ការ​ខិត​ខំ និង​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម នៅ​ក្នុង​វិស័យ​កីឡា ឬ​តន្រ្តី ឬ​ក៏​ការ​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត ដែល​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ និង​ប្រឹង​ប្រែង។

បទ​គម្ពីរ​សុភាសិត ១២:២៤ បាន​ចែង​ថា “ដៃ​របស់​មនុស្ស​ព្យាយាម នឹង​បាន​ឡើង​គ្រប់​គ្រង តែ​មនុស្ស​ខ្ជិល​ច្រអូស​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​ការ​បំរើ​វិញ”។ ហើយ​ជំពូក​១៤ ខ.២៣ ក៏​បាន​ចែង​ផង​ដែរ​ថា “អស់​ទាំង​ការ​ដែល​ខំ​ធ្វើ សុទ្ធ​តែ​មាន​កំរៃ តែ​សំដី​ទទេៗ​នាំ​ឲ្យ​ក្រ​ខ្សត់​វិញ”។ គោលការណ៍​ទាំង​នេះ មិន​មែន​ជា​ការ​សន្យា​ទេ តែ​អាច​ជួយ​យើង​ឲ្យ​បម្រើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​បាន​ល្អ។

ផែនការ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​សម្រាប់​យើង តែង​តែ​រាប់​បញ្ចូល​ការ​ធ្វើ​ការ​ថ្វាយ​ទ្រង់។ សូម្បី​តែ​មុន​ពេល​អ័ដាម​ដែល​ជា​មនុស្ស​ដំបូង​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​អំពើ​បាប គាត់​ក៏​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​សួន​ច្បា​អេដែន​ជាអ្នក​ថែ​សួន​ផង​ដែរ​(លោកុប្បត្តិ ២:១៥)។ ហើយ​រាល់​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ…

សត្វចចកខាងវិញ្ញាណ

នៅ​លើក​ទីមួយ ដែល​សត្វ​ប្រជៀវ​មួយ​ក្បាល​ចូល​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ យើង​ក៏​បាន​គិត​ថា វា​បាន​ចូល​ផ្ទះ​យើង​ដោយ​ចៃដន្យ។ ប៉ុន្តែ​ បន្ទាប់​ពី​វា​បាន​ចូល​ផ្ទះ​យើង​ម្តង​ទៀត នៅ​យប់​ទីពីរ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​អាន​អត្ថ​បទ ដែល​និយាយ​អំពី​សត្វ​ដ៏​តូច​ទាំង​នោះ ហើយ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ពួក​វា​មិន​ត្រូវ​ការ​ច្រក​ចូល​ធំ ដើម្បី​ចូល​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​មនុស្ស​ឡើយ។ តាម​ពិត ឲ្យ​តែ​ពួក​វា​រក​ឃើញ​ប្រហោង ដែល​មាន​ទំហំ​តូច​ដូច​កាក់ ពួក​វា​នឹង​ចូល​តាម​រន្ធ​នោះ។

ដូច​នេះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​យក​កាវ​បិទ​កញ្ចក់ ទៅ​ដើរ​បិទ​រន្ធ​តូច​ៗ​ទាំង​អស់ ដែល​ខ្ញុំ​ឃើញ​មាន​នៅ​ជុំវិញ​ផ្ទះ។

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ បទ​ចម្រៀង​សាឡូម៉ូន ២:១៥ ស្តេច​សាឡូម៉ូន​បាន​លើក​ឡើង អំពី​​ថានិក​សត្វ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​រំខាន​មួយ​ទៀត​។ ទ្រង់​បាន​សរសេរ អំពី​គ្រោះ​ថ្នាក់​របស់ “សត្វ​ចចក​តូច​ៗ” ដែល​អាច “បំផ្លាញ​ចំការ​ទំពាំង​បាយ​ជូរ”។ ត្រង់ចំណុច​នេះ ទ្រង់​កំពុង​មាន​បន្ទូល​ក្នុង​ន័យ​ធៀប អំពី​ការ​គំរាម​កំហែង ដែល​អាច​ចូល​ទៅ​បំផ្លាញ​ទំនាក់​ទំនង ។ ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​នេះ គឺ​មិន​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​អាក់​អន់​ចិត្ត ដល់​អ្នក​ស្រឡាញ់​សត្វ​ប្រជៀវ ឬ​សត្វ​ចចក​ឡើយ ប៉ុន្តែ ការ​ការពារ​កុំឲ្យ​សត្វ​ប្រជៀវ​ចូល​ផ្ទះ និង​សត្វ​ចចក​ចូល​ចំការ​ទំពាំង​បាយ​ជូរ គឺ​មិន​ខុស​ពី​ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នៃ​អំពើ​បាប ក្នុង​ជីវិត​យើង​នោះ​ឡើយ(អេភេសូរ ៥:៣)។ ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ នោះ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​យើង បាន​ជា​យើង​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ “រស់​នៅ​តាម​និស្ស័យ​សាច់​ឈាម​ទៀត​ឡើយ តែ​តាម​ព្រះវិញ្ញាណ​វិញ”(រ៉ូម ៨:៤)។ ដោយ​អំណាច​នៃព្រះ​វិញ្ញាណ យើង​អាច​ជម្នះ​ការ​ល្បួង ដែល​នាំ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​បាប។

សូម​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដែល​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ នោះ​យើង​បាន​ក្លាយ​ជា “ពន្លឺ​ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់” ហើយ​អាច​រស់​នៅ តាម​របៀប​ដែល​ទ្រង់…

ល្អលើសពេលណាទាំងអស់

ព្រះ​វិហារ​ធំ​ណូត្រឺ ដេម នៅ​ទីក្រុង​ប៉ារីស គឺ​ជា​សំណង់​អគារ​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​គួរ​ជា​ទី​ទស្សនា។ ស្ថាបត្យ​កម្ម​របស់​វា គឺ​ពិត​ជា​អស្ចារ្យ ​ហើយ​បង្អួច​របស់​វា​ដែល​លម្អ​ដោយ​កញ្ចក់​ពណ៌ និង​ផ្ទៃ​ខាង​ក្នុង​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត ក៏​គួរ​ឲ្យ​គយ​គន់​ផង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់​ពី​អគារ​នេះបាន​ឈរ​យ៉ាង​ខ្ពស់​ត្រដែត នៅ​ក្នុង​ទេសភាព​នៃ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​អស់​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍ វា​កំពុង​តែ​មាន​ការ​ខូច​ខាត។ ពេល​វេលា និងការ​បំពុល​បរិយាកាស​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​មក​លើ​វា ហើយ​ពេល​នេះ​ជា​ពេល​ដែល​សំណង់​អគារ​ដ៏​រុង​រឿង​នេះ ត្រូវ​ការ​ការ​ជួស​ជុល។

អគារ​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​សាង​សង់​នៅ​សតវត្សរ៍​ទី​៨ និង​ជា​ទី​សំគាល់​នៃ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​។ អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​សំណង់​អគារ​នេះ​កំពុង​តែ​នាំ​គ្នា​ជួយ​សង្រ្គោះ​វា។ កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន រដ្ឋា​ភិបាល​បារាំង​បាន​ត្រៀម​លុយ​ជាង​៦​លាន​ដុល្លា ដើម្បី​ជួយ​ជួស​ជុល​ព្រះវិហារ​ធំ​នេះ ឲ្យ​ល្អ​ដូច​ដើម​វិញ។ ទម្រ​ដ៏​ខ្ពស់​ត្រដែត​របស់​វា​ត្រូវ​តែ​មាន​ការ​ទ្រទ្រង់​ឲ្យ​រឹង​មាំ​ឡើង​វិញ។​ សំណង់​ថ្ម​ជា​ច្រើន​ នៅផ្នែក​ខាង​ក្នុង​របស់​វា ចាំបាច់​ត្រូវ​សាង​សង់​ឡើង​វិញ ហើយ​ដំបូល​ទៀត​សោត ក៏​ត្រូវ​ការ​ការ​ជួស​ជុល​ផង​ដែរ។ គេ​នឹង​ចំណាយថវិការ​នោះ ដើម្បី​ជួស​ជុល​វា​ឡើង​វិញ ព្រោះ​សំណង់​ព្រះ​វិហារ​ធំ​មួយ​នេះ​បាន​ឈរ​នៅ ធ្វើ​ជា​និមិត្ត​រូប​នៃ​ក្តី​សង្ឃឹម សម្រាប់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន។

រូប​កាយ​របស់​យើង ក៏​មាន​លក្ខណៈ​មិន​ខុស​ពី​អគារ​ប៉ុន្មាន​ទេ។ រូប​កាយ​យើង​នឹង​មាន​សភាព​ចាស់ និង​ពុក​ផុយ​ជាង​មុន! ប៉ុន្តែ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពន្យល់​ថា យើង​មាន​ដំណឹង​ល្អ​មួយ គឺ​ថា : យើង​បាត់​បង់​សម្រស់​រូប​កាយ​របស់​យើង ដោយ​ជៀស​មិន​ផុត ប៉ុន្តែ ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង ដែល​ជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​យើង អាច​បន្ត​មាន​ភាព​ថ្មី​ឡើង​វិញ និង​លូត​លាស់​ទៅរក​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជា​និច្ច​(២កូរិនថូស ៤:១៦)។

ពេល​ដែល​យើង​បាន​ដាក់​គោល​ដៅ​ថា យើង​នឹង​រស់​នៅ ដើម្បី​បំពេញ​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់​(៥:៩) យើង​នឹង​នៅ​តែបន្ត​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ដើម្បី​បំពេញ និង​កែ​ប្រែ​យើង​(៣:១៨ អេភេសូរ…

លើសពីដំណោះស្រាយ

ថ្មី​ៗ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ “ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​ងាយ​ស្រួល​មួយ” ពេល​ដែល​ចៅ​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​យក​តុក្កតា​ទន្សាយ​របស់​នាង មកកម្តៅ​នៅ​ពី​លើ​កញ្ចក់ សម្រាប់​ការពារ​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ផ្ទះ នៅ​រដូវ​រងា។ កម្តៅ​នៅ​លើ​កញ្ចក់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​រោម​តុក្កតា​ទន្សាយ​របស់នាង​រលាយ​ជាប់​នឹង​កញ្ចក់ ធ្វើ​ឲ្យ​វា​លែង​ស្អាត​ដូច​មុខ​ទៀត ប៉ុន្តែ អ្នក​ឯកទេស​ផ្នែក​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ផ្ទះ បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ដំណោះស្រាយ​ដ៏​ងាយ​ស្រួល​មួយ ដើម្បី​សម្អាត​កញ្ចក់​នោះ​ឲ្យ​ស្អាត​ដូច​ថ្មី។ ដំណោះ​ស្រាយ​ពិត​ជា​មាន​ប្រយោជន៍​ណាស់ ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​ ខ្ញុំ​ឈប់​ឲ្យ​ក្មេង​ៗ​យក​តុក្កតា មក​ដាក់​នៅ​ក្បែរ​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៀត​ហើយ។

ខ្ញុំ​បាន​លើក​យក​ដំណោះ​ស្រាយ​នេះ​មក​និយាយ ព្រោះ​ជួន​កាល យើង​អាច​សង្កេត​ឃើញ​ថា ព្រះ​គម្ពីរ​ប្រជុំ​ទៅ​ដោយ​ដំណោះស្រាយ​ជា​ច្រើន ដែល​ជួយ​ឲ្យ​ជីវិត​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់​ ព្រះ​គម្ពីរ​មាន​ខគម្ពីរ​ជា​ច្រើន ដែល​ចែង​អំពី​របៀប​រស់​នៅ ក្នុង​ជីវិត​ដែល​ថ្វាយ​ព្រះ​កិត្តិ​នាម​ដល់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ ព្រះ​គម្ពីរ​មាន​គោល​បំណង​លើស​ពី​នេះ​ទៀត។ ព្រះគម្ពីរ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​យើង នូវ​ដំណោះ​ស្រាយ​មួយ សម្រាប់​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ដែល​ធំ​បំផុត គឺ​ការ​ត្រូវ​ការ​ការ​សង្រ្គោះ​ឲ្យ​រួច​ពី​បាប និង​រួច​ពី​ការ​ដាច់ចេញ​ពី​ព្រះ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច។

ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង​អំពី​រឿង​សំខាន់​ៗ​ជា​ច្រើន ដែល​រាប់​ចាប់​ពី​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា អំពី​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​(ក្នុង​លោកុប្បត្តិ​ ៣:១៥) និងផ្លូវ​ទៅ​រក​ក្តី​សង្ឃឹម​ដ៏​ពិត នៃ​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែន​ដី​ថ្មី​(វិវរណៈ ២១:១-២)។ ក្នុង​រឿង​ទាំង​នេះ​មាន​ខ្លឹមសារ​រួម​មួយ​ គឺ​ថា ព្រះ​ជាម្ចាស់​មាន​ផែនការ​ដ៏​អស់​កល្ប ដើម្បី​សង្រ្គោះ​យើង ឲ្យ​រួច​ពី​បាប និង​អនុញ្ញាត​យើង ឲ្យ​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​ប្រកប​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ។ ក្នុង​រឿង​នីមួយ​ៗ និង​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​ទាំង​អស់ អំពី​របៀប​រស់​នៅ ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ ​គឺ​សុទ្ធ​តែ​ចង្អុល​បង្ហាញ​យើង ឲ្យ​ងាក​ទៅ​រក​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​អាច​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ធំ​បំផុត​របស់​យើង។

ពេល​ដែល​យើង​បើក​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ជា​សៀវភៅ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ សូម​យើង​នឹក​ចាំ​ថា យើង​កំពុង​តែ​រក​មើល​ព្រះយេស៊ូវ និង​ការសង្រ្គោះ​ដែល​ទ្រង់​ប្រទាន…

តើនរណាខ្លះកំពុងតែឃ្លានអាហារ?

ថូម៉ាសបានកើតក្នុងគ្រួសារក្រីក្រមួយ នៅប្រទេសឥណ្ឌា ហើយក្រោយមក ជនជាតិអាមេរិកក៏បានយកគាត់ទៅចិញ្ចឹម។ ពេលគាត់ធ្វើដំណើរត្រឡប់មកប្រទេសឥណ្ឌាវិញ គាត់បានសង្កេតឃើញក្មេងៗមានការខ្វះខាតដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ នៅក្នុងស្រុកកំណើតរបស់គាត់។ ដូចនេះគាត់ដឹងថា គាត់ត្រូវតែជួយពួកគេ។ គាត់ដឹងថា គាត់ត្រូវធ្វើអ្វីម្យ៉ាង។ គាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមរៀបគម្រោងត្រឡប់ទៅអាមេរិកវិញ ដើម្បីបញ្ចប់ការសិក្សារបស់គាត់ ហើយសន្សំលុយឲ្យបានច្រើន រួចវិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតគាត់វិញ នៅពេលអនាគត។

មានពេលមួយ គាត់ក៏បានអានបទគម្ពីរយ៉ាកុប ២:១៤-១៨ ដែលក្នុងនោះសាវ័កយ៉ាកុបបានចោទសួរថា “បើអ្នកណាថាខ្លួនមានសេចក្តីជំនឿ តែមិនប្រព្រឹត្តតាម នោះតើមានប្រយោជន៍អ្វី តើសេចក្តីជំនឿអាចនឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកនោះបានដែរឬ?” ពេលថូម៉ាសបានត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតគាត់វិញ គាត់ឮក្មេងស្រីតូចម្នាក់ស្រែកប្រាប់ម្តាយរបស់វាថា វាឃ្លានណាស់។ ពេលនោះ គាត់ក៏បាននឹកចាំថា កាលគាត់នៅក្មេង គាត់បានរកមើលអាហារក្នុងធុងសំរាមបរិភោគ ដោយសារឃ្លានអាហារខ្លាំងពេក។ ថូម៉ាសក៏បានដឹងថា គាត់មិនអាចរង់ចំាច្រើនឆ្នាំទៀតបានទេ។ គាត់ក៏បានសម្រេចចិត្តថា គាត់នឹងចាប់ផ្តើមជួយពួកគេនៅពេលនោះតែម្តង។

សព្វថ្ងៃនេះ គាត់មានមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រាមួយកន្លែង ដែលបានទទួលចិញ្ចឹមក្មេងៗ៥០នាក់ ដោយផ្តល់អាហារគ្រប់គ្រាន់ និងថែទាំពួកគេ ដោយនាំពួកគេឲ្យស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ហើយទទួលការអប់រំ។ ទាំងអស់នេះ គឺដោយសារតែបុរសម្នាក់នេះមិនបានពន្យាពេល នៅក្នុងការងារអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាសហៅឲ្យគាត់ធ្វើភ្លាមៗ។
ការបង្រៀនរបស់សាវ័កយ៉ាកុបក៏មានន័យសម្រាប់យើងរាល់គ្នាផងដែរ។ ជំនឿដែលយើងមានចំពោះព្រះយេស៊ូវបានផ្តល់ឲ្យយើងនូវទំនាក់ទំនងជាមួយទ្រង់ ជីវិតអស់កល្ប និងក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ពេលអនាគត។ ប៉ុន្តែ តើជំនឿរបស់យើងមានប្រយោជន៍អ្វី បើយើងមិនឈោងទៅរក ហើយជួយអ្នកដែលខ្វះខាត? តើមាននរណាខ្លះ ដែលកំពុងតែស្រេកឃ្លានអាហារ? —DAVE BRANON

គ្រែដែលនៅទទេ

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​អន្ទះ​សារ​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​មន្ទីរ​ចាស់​ជរា សេនត៍ ចេមស៍ នៅ​តំបន់​ឆ្នេរ​ម៉ុនតេហ្គូ ប្រទេសចាម៉ៃកា ដើម្បី​ភ្ញាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​លោក​រែនឌល(Rendell) ឡើង​វិញ ដែល​ប្រហែល​ពីរ​ឆ្នាំ​មុន គាត់​បាន​យល់អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ៉ ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​ចំពោះ​គាត់។ អេវី(Evie) ជា​ក្មេង​ជំទង់ នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ចម្រៀង​វិទ្យាល័យ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ជា​មួយ រៀង​រាល់​រដូវ​ផ្ការីក​មក​ដល់។ អេវី​បាន​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ជា​មួយ​លោក​រែនឌល ហើយ​ក៏​បាន​បក​ស្រាយ​ពន្យល់ អំពី​ដំណឹង​ល្អ ឲ្យ​គាត់​ស្តាប់  ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ ជា​ព្រះ​អង្គ​សង្រ្គោះ​របស់​គាត់។

ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទះ នៅ​ផ្នែក​ដែល​គេ​បាន​បែក​ចែក​សម្រាប់​ប្រុស​ៗ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​រក​មើល​លោករែនឌល នៅគ្រែ​គេង​របស់​គាត់ តែ​មិន​ឃើញ​គាត់​សោះ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ទៅ​កន្លែង​ប្រចាំ​ការ​របស់​ក្រុម​ពេទ្យ ហើយ​គេ​ក៏​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ នូវ​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឮ។ គាត់​បាន​លាចាក​លោក មុន​ពេល​ខ្ញុំ​មក​ដល់​ប្រាំ​ថ្ងៃ។

ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ផ្ញើ​សារ​ទៅ​អេវី ទាំង​ទឹក​ភ្នែក ដើម្បី​ប្រាប់​ដំណឹង​ដ៏​សោក​សៅ​នេះ។ នាង​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប តាម​របៀប​ដ៏សាមញ្ញ​ថា “ពេល​នេះ លោក​រែនឌល​កំពុង​តែ​សប្បាយ​រីក​រាយ ជា​មួយ​ព្រះ​យេស៊ូវ។ អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ ដែល​យើង​បាន​នាំ​គាត់​ឲ្យ​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ កាល​គាត់​នៅ​រស់”។

ពាក្យ​សម្តី​របស់​នាង បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​សារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​ចែក​ចាយ ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ឲ្យ​អ្នកដទៃ​បាន​ស្គាល់​ក្តី​សង្ឃឹម ដែល​យើង​មាន​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ យើង​មិន​តែង​តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល នៅ​ក្នុង​ការ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ អំពី​ព្រះ​មួយ​អង្គ ដែល​តែង​តែ​គង់​នៅ​ក្បែរ​យើង​ជា​និច្ច​នោះ​ទេ(ម៉ាថាយ ២៨:២០) តែពេល​ដែល​យើង​គិត​អំពី​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ ដែល​យើង និង​មនុស្ស​ដូច​លោក​រែន​ឌល អាច​ទទួល​បាន…

វាំងននដែលបានរហែកជាពីរ

ថ្ងៃ​មួយ នៅ​ជាង​ក្រុង​យេរូសាឡិម ផ្ទៃ​មេឃ​បាន​ប្រែ​ជា​ងងឹត។ មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​ហ្វូងៗ ចង់​ដើរតាម​គាត់ កាល​ពី​បីរ​ឆ្នាំ​មុន។ តែ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​យក​ទៅ​ឆ្កាង ដោយ​ភាព​អាម៉ាស់ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​បំផុត។ ពេល​នោះ មាន​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ទួញ​យំ ដោយ​ទុក្ខ​សោក​ជា​ខ្លាំង។​ ពន្លឺ​ថ្ងៃ​មិន​បាន​បំភ្លឺ​ផ្ទៃ​មេឃ​នៅ​ពេល​រសៀល​នោះ​ទេ។ ហើយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដ៏​ខ្លាំង​របស់​បុរស​នោះ នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​បាន​បញ្ចប់ ពេល​ដែល​គាត់​ស្រែក​ឡើង ដោយ​សម្លេង​ឮ​ៗ​ថា “កិច្ចការ​បាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ”(ម៉ាថាយ ២៧:៥០ និង យ៉ូហាន ១៩:៣០)។

នៅ​ពេល​នោះ សម្លេង​មួយ​ទៀត បាន​បន្លឺ​ឡើង ចេញ​ពី​ព្រះវិហារ​ដ៏​ធំ នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង គឺ​សម្លេង​ក្រណាត់​រហែក។ ផ្ទាំង​ក្រណាត់​ដ៏​ក្រាស់​ដែល​បាន​ចែក​ខណ្ឌ​ទី​បរិសុទ្ធ ឲ្យ​ដាច់​ពី​ទី​ធ្លា​ខាង​ក្រៅ​ព្រះវិហារ ក៏​បាន​រហែក​ជា​ពីរ ពី​លើ​ចុះ​មកក្រោម ដោយ​ការ​អស្ចារ(ម៉ាថាយ ២៧:៥១)។

វាំង​នន​ដែល​បាន​រហែក​នោះ ជា​និមិត្ត​រូប​តំណាង​ឲ្យ​ភាព​ពិត​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង ដែល​មាន​ន័យ​ថា មាន​ផ្លូវ​ថ្មី​មួយ ដែល​បាន​បើក​ទៅ​រក​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ហើយ! ព្រះ​យេស៊ូវ គឺ​ជា​ព្រះ និង​ជា​បុរស​ដែល​បាន​ជាប់​ឆ្កាង និង​សុគត​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ។ ព្រះ​លោហិត​ទ្រង់​បាន​ហូរ ជា​យញ្ញ​បូជា​ចុង​ក្រោយ ជា​យញ្ញ​បូជា​ដ៏​ពិត និង​គ្រប់​គ្រាន់​(ហេព្រើរ ១០:១០) ដែល​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ជឿ​ទ្រង់ បាន​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​អត់​ទោស​បាប និង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​(រ៉ូម ៥:៦-១១)។

នៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​ដ៏​ប្រសើរ​នោះ យើង​បាន​ទទួល​នូវ​ដំណឹង​ល្អ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​មាន ដែល​បាន​ប្រកាស​ថា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បើក​ផ្លូវ​ឲ្យ​យើង បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ រួច​ពី​បាប…

សុភាពតែមានអំណាច

ខណៈ​ពេល​ដែល​កង​ទ័ព​របស់​សត្រូវ​បាន​ចូល​កាន់​កាប់​ប្រទេស​ហូឡង់ នៅ​សម័យ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី​២ ហើយស្ថាន​ការណ៍​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ អ្នក​ស្រី​អ៊ែន ហ្វ្រែង(Anne Frank) និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់ បាន​ធ្វើ​ការ​រៀប​ចំ​ដោយ​ចិត្ត​ក្លាហាន ហើយ​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ ក្នុង​កន្លែង​លាក់​ខ្លួន​សម្ងាត់ ដើម្បី​គេច​ចេញ​ពី​គ្រោះ​ថ្នាក់។ ពួក​គេ​បាន​លាក់​ខ្លួន នៅ​ទីនោះ​អស់​រយៈ​ពេល​២​ឆ្នាំ ក្នុង​អំឡុង​សម័យ​សង្រ្គាម ហើយ​គេ​ក៏​បាន​រក​ពួក​គេ​ឃើញ ហើយ​ក៏​បាន​បញ្ចួន​ពួក​គេ ទៅ​ជំរុំ​ប្រមូល​ផ្តុំ។ ក្រោយ​មក អ្នក​ស្រីអ៊ែន​ក៏​បាន​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់​ហេតុ​របស់​គាត់​ថា “ក្នុង​រយៈ​ពេល​វែង អាវុធ​ដែល​មុត​ស្រួច​បំផុត គឺ​វិញ្ញាណ​ដែល​សប្បុរស និង​សុភាព”។

ការ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ចិត្ត​សុភាព អាច​មាន​ភាព​ស្មុគ្រ​ស្មាញ ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​តែ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ជីវិត​ពិត។

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​អេសាយ ជំពូក​៤០ យើង​ឃើញ​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព ហើយ​ក៏​មាន​អំណាច​ចេស្តា​ផង​ដែរ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ ខ.១១ បាន​ចែង​ថា “ទ្រង់​នឹង​ឃ្វាល​ហ្វូង​របស់​ទ្រង់ ដូច​ជា​អ្នក​គង្វាល ទ្រង់​នឹង​ប្រមូល​អស់​ទាំង​កូន​ចៀម​មក​បី​នៅ​ព្រះពាហុ”។ ប៉ុន្តែ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ “ព្រះ​អម្ចាស់​យេហូវ៉ា​ទ្រង់​នឹង​យាង​មក ដោយ​មាន​ព្រះចេស្តា ហើយ​ព្រះពាហុ​នៃ​ទ្រង់​នឹង​កាន់​កាប់​ត្រួត​ត្រា​ឲ្យ​ទ្រង់”(ខ.១០)។ ព្រះ​អង្គ​មាន​ពេញ​ដោយ​អំណាច​ចេស្តា តែ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព នៅ​ក្នុង​ការ​ការពារ​អ្នក​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ។​

ម្យ៉ាងទៀត ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បណ្តេញ​ពួក​អ្នក​ដូរ​លុយ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វិហារ ដោយ​ផ្កាប់​តុ​ពួក​គេ តែ​ទ្រង់​ក៏​យក​ព្រះ​ទ័យ​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​ក្មេង​ៗ ដោយ​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព​ផង​ដែរ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ​ធ្ងន់​ៗ ដើម្បី​ស្តី​ប្រដៅ​ពួក​ផារិស៊ី​(ម៉ាថាយ ២) តែ​ទ្រង់​ក៏​បាន​អត់​ទោស​បាប​ឲ្យ​ស្រ្តី​ម្នាក់ ដែល​ត្រូវ​ការ​សេចក្តី​មេត្តា ដ៏​សុភាព​របស់​ទ្រង់(យ៉ូហាន ៨:១-១១)។

មាន​ពេល​ខ្លះ យើង​ត្រូវ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង…