តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Dave Branon

ល្អលើសពេលណាទាំងអស់

ព្រះ​វិហារ​ធំ​ណូត្រឺ ដេម នៅ​ទីក្រុង​ប៉ារីស គឺ​ជា​សំណង់​អគារ​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​គួរ​ជា​ទី​ទស្សនា។ ស្ថាបត្យ​កម្ម​របស់​វា គឺ​ពិត​ជា​អស្ចារ្យ ​ហើយ​បង្អួច​របស់​វា​ដែល​លម្អ​ដោយ​កញ្ចក់​ពណ៌ និង​ផ្ទៃ​ខាង​ក្នុង​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត ក៏​គួរ​ឲ្យ​គយ​គន់​ផង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់​ពី​អគារ​នេះបាន​ឈរ​យ៉ាង​ខ្ពស់​ត្រដែត នៅ​ក្នុង​ទេសភាព​នៃ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​អស់​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍ វា​កំពុង​តែ​មាន​ការ​ខូច​ខាត។ ពេល​វេលា និងការ​បំពុល​បរិយាកាស​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​មក​លើ​វា ហើយ​ពេល​នេះ​ជា​ពេល​ដែល​សំណង់​អគារ​ដ៏​រុង​រឿង​នេះ ត្រូវ​ការ​ការ​ជួស​ជុល។

អគារ​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​សាង​សង់​នៅ​សតវត្សរ៍​ទី​៨ និង​ជា​ទី​សំគាល់​នៃ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​។ អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​សំណង់​អគារ​នេះ​កំពុង​តែ​នាំ​គ្នា​ជួយ​សង្រ្គោះ​វា។ កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន រដ្ឋា​ភិបាល​បារាំង​បាន​ត្រៀម​លុយ​ជាង​៦​លាន​ដុល្លា ដើម្បី​ជួយ​ជួស​ជុល​ព្រះវិហារ​ធំ​នេះ ឲ្យ​ល្អ​ដូច​ដើម​វិញ។ ទម្រ​ដ៏​ខ្ពស់​ត្រដែត​របស់​វា​ត្រូវ​តែ​មាន​ការ​ទ្រទ្រង់​ឲ្យ​រឹង​មាំ​ឡើង​វិញ។​ សំណង់​ថ្ម​ជា​ច្រើន​ នៅផ្នែក​ខាង​ក្នុង​របស់​វា ចាំបាច់​ត្រូវ​សាង​សង់​ឡើង​វិញ ហើយ​ដំបូល​ទៀត​សោត ក៏​ត្រូវ​ការ​ការ​ជួស​ជុល​ផង​ដែរ។ គេ​នឹង​ចំណាយថវិការ​នោះ ដើម្បី​ជួស​ជុល​វា​ឡើង​វិញ ព្រោះ​សំណង់​ព្រះ​វិហារ​ធំ​មួយ​នេះ​បាន​ឈរ​នៅ ធ្វើ​ជា​និមិត្ត​រូប​នៃ​ក្តី​សង្ឃឹម សម្រាប់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន។

រូប​កាយ​របស់​យើង ក៏​មាន​លក្ខណៈ​មិន​ខុស​ពី​អគារ​ប៉ុន្មាន​ទេ។ រូប​កាយ​យើង​នឹង​មាន​សភាព​ចាស់ និង​ពុក​ផុយ​ជាង​មុន! ប៉ុន្តែ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពន្យល់​ថា យើង​មាន​ដំណឹង​ល្អ​មួយ គឺ​ថា : យើង​បាត់​បង់​សម្រស់​រូប​កាយ​របស់​យើង ដោយ​ជៀស​មិន​ផុត ប៉ុន្តែ ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង ដែល​ជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​យើង អាច​បន្ត​មាន​ភាព​ថ្មី​ឡើង​វិញ និង​លូត​លាស់​ទៅរក​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជា​និច្ច​(២កូរិនថូស ៤:១៦)។

ពេល​ដែល​យើង​បាន​ដាក់​គោល​ដៅ​ថា យើង​នឹង​រស់​នៅ ដើម្បី​បំពេញ​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់​(៥:៩) យើង​នឹង​នៅ​តែបន្ត​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ដើម្បី​បំពេញ និង​កែ​ប្រែ​យើង​(៣:១៨ អេភេសូរ…

លើសពីដំណោះស្រាយ

ថ្មី​ៗ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ “ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​ងាយ​ស្រួល​មួយ” ពេល​ដែល​ចៅ​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​យក​តុក្កតា​ទន្សាយ​របស់​នាង មកកម្តៅ​នៅ​ពី​លើ​កញ្ចក់ សម្រាប់​ការពារ​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ផ្ទះ នៅ​រដូវ​រងា។ កម្តៅ​នៅ​លើ​កញ្ចក់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​រោម​តុក្កតា​ទន្សាយ​របស់នាង​រលាយ​ជាប់​នឹង​កញ្ចក់ ធ្វើ​ឲ្យ​វា​លែង​ស្អាត​ដូច​មុខ​ទៀត ប៉ុន្តែ អ្នក​ឯកទេស​ផ្នែក​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ផ្ទះ បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ដំណោះស្រាយ​ដ៏​ងាយ​ស្រួល​មួយ ដើម្បី​សម្អាត​កញ្ចក់​នោះ​ឲ្យ​ស្អាត​ដូច​ថ្មី។ ដំណោះ​ស្រាយ​ពិត​ជា​មាន​ប្រយោជន៍​ណាស់ ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​ ខ្ញុំ​ឈប់​ឲ្យ​ក្មេង​ៗ​យក​តុក្កតា មក​ដាក់​នៅ​ក្បែរ​ជើង​ក្រាន​កម្តៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៀត​ហើយ។

ខ្ញុំ​បាន​លើក​យក​ដំណោះ​ស្រាយ​នេះ​មក​និយាយ ព្រោះ​ជួន​កាល យើង​អាច​សង្កេត​ឃើញ​ថា ព្រះ​គម្ពីរ​ប្រជុំ​ទៅ​ដោយ​ដំណោះស្រាយ​ជា​ច្រើន ដែល​ជួយ​ឲ្យ​ជីវិត​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់​ ព្រះ​គម្ពីរ​មាន​ខគម្ពីរ​ជា​ច្រើន ដែល​ចែង​អំពី​របៀប​រស់​នៅ ក្នុង​ជីវិត​ដែល​ថ្វាយ​ព្រះ​កិត្តិ​នាម​ដល់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ ព្រះ​គម្ពីរ​មាន​គោល​បំណង​លើស​ពី​នេះ​ទៀត។ ព្រះគម្ពីរ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​យើង នូវ​ដំណោះ​ស្រាយ​មួយ សម្រាប់​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ដែល​ធំ​បំផុត គឺ​ការ​ត្រូវ​ការ​ការ​សង្រ្គោះ​ឲ្យ​រួច​ពី​បាប និង​រួច​ពី​ការ​ដាច់ចេញ​ពី​ព្រះ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច។

ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង​អំពី​រឿង​សំខាន់​ៗ​ជា​ច្រើន ដែល​រាប់​ចាប់​ពី​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា អំពី​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​(ក្នុង​លោកុប្បត្តិ​ ៣:១៥) និងផ្លូវ​ទៅ​រក​ក្តី​សង្ឃឹម​ដ៏​ពិត នៃ​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែន​ដី​ថ្មី​(វិវរណៈ ២១:១-២)។ ក្នុង​រឿង​ទាំង​នេះ​មាន​ខ្លឹមសារ​រួម​មួយ​ គឺ​ថា ព្រះ​ជាម្ចាស់​មាន​ផែនការ​ដ៏​អស់​កល្ប ដើម្បី​សង្រ្គោះ​យើង ឲ្យ​រួច​ពី​បាប និង​អនុញ្ញាត​យើង ឲ្យ​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​ប្រកប​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ។ ក្នុង​រឿង​នីមួយ​ៗ និង​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​ទាំង​អស់ អំពី​របៀប​រស់​នៅ ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ ​គឺ​សុទ្ធ​តែ​ចង្អុល​បង្ហាញ​យើង ឲ្យ​ងាក​ទៅ​រក​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​អាច​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ធំ​បំផុត​របស់​យើង។

ពេល​ដែល​យើង​បើក​ព្រះ​គម្ពីរ ដែល​ជា​សៀវភៅ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ សូម​យើង​នឹក​ចាំ​ថា យើង​កំពុង​តែ​រក​មើល​ព្រះយេស៊ូវ និង​ការសង្រ្គោះ​ដែល​ទ្រង់​ប្រទាន…

តើនរណាខ្លះកំពុងតែឃ្លានអាហារ?

ថូម៉ាសបានកើតក្នុងគ្រួសារក្រីក្រមួយ នៅប្រទេសឥណ្ឌា ហើយក្រោយមក ជនជាតិអាមេរិកក៏បានយកគាត់ទៅចិញ្ចឹម។ ពេលគាត់ធ្វើដំណើរត្រឡប់មកប្រទេសឥណ្ឌាវិញ គាត់បានសង្កេតឃើញក្មេងៗមានការខ្វះខាតដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ នៅក្នុងស្រុកកំណើតរបស់គាត់។ ដូចនេះគាត់ដឹងថា គាត់ត្រូវតែជួយពួកគេ។ គាត់ដឹងថា គាត់ត្រូវធ្វើអ្វីម្យ៉ាង។ គាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមរៀបគម្រោងត្រឡប់ទៅអាមេរិកវិញ ដើម្បីបញ្ចប់ការសិក្សារបស់គាត់ ហើយសន្សំលុយឲ្យបានច្រើន រួចវិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតគាត់វិញ នៅពេលអនាគត។

មានពេលមួយ គាត់ក៏បានអានបទគម្ពីរយ៉ាកុប ២:១៤-១៨ ដែលក្នុងនោះសាវ័កយ៉ាកុបបានចោទសួរថា “បើអ្នកណាថាខ្លួនមានសេចក្តីជំនឿ តែមិនប្រព្រឹត្តតាម នោះតើមានប្រយោជន៍អ្វី តើសេចក្តីជំនឿអាចនឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកនោះបានដែរឬ?” ពេលថូម៉ាសបានត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតគាត់វិញ គាត់ឮក្មេងស្រីតូចម្នាក់ស្រែកប្រាប់ម្តាយរបស់វាថា វាឃ្លានណាស់។ ពេលនោះ គាត់ក៏បាននឹកចាំថា កាលគាត់នៅក្មេង គាត់បានរកមើលអាហារក្នុងធុងសំរាមបរិភោគ ដោយសារឃ្លានអាហារខ្លាំងពេក។ ថូម៉ាសក៏បានដឹងថា គាត់មិនអាចរង់ចំាច្រើនឆ្នាំទៀតបានទេ។ គាត់ក៏បានសម្រេចចិត្តថា គាត់នឹងចាប់ផ្តើមជួយពួកគេនៅពេលនោះតែម្តង។

សព្វថ្ងៃនេះ គាត់មានមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រាមួយកន្លែង ដែលបានទទួលចិញ្ចឹមក្មេងៗ៥០នាក់ ដោយផ្តល់អាហារគ្រប់គ្រាន់ និងថែទាំពួកគេ ដោយនាំពួកគេឲ្យស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ហើយទទួលការអប់រំ។ ទាំងអស់នេះ គឺដោយសារតែបុរសម្នាក់នេះមិនបានពន្យាពេល នៅក្នុងការងារអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាសហៅឲ្យគាត់ធ្វើភ្លាមៗ។
ការបង្រៀនរបស់សាវ័កយ៉ាកុបក៏មានន័យសម្រាប់យើងរាល់គ្នាផងដែរ។ ជំនឿដែលយើងមានចំពោះព្រះយេស៊ូវបានផ្តល់ឲ្យយើងនូវទំនាក់ទំនងជាមួយទ្រង់ ជីវិតអស់កល្ប និងក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ពេលអនាគត។ ប៉ុន្តែ តើជំនឿរបស់យើងមានប្រយោជន៍អ្វី បើយើងមិនឈោងទៅរក ហើយជួយអ្នកដែលខ្វះខាត? តើមាននរណាខ្លះ ដែលកំពុងតែស្រេកឃ្លានអាហារ? —DAVE BRANON

គ្រែដែលនៅទទេ

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​អន្ទះ​សារ​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​មន្ទីរ​ចាស់​ជរា សេនត៍ ចេមស៍ នៅ​តំបន់​ឆ្នេរ​ម៉ុនតេហ្គូ ប្រទេសចាម៉ៃកា ដើម្បី​ភ្ញាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​លោក​រែនឌល(Rendell) ឡើង​វិញ ដែល​ប្រហែល​ពីរ​ឆ្នាំ​មុន គាត់​បាន​យល់អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ៉ ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​ចំពោះ​គាត់។ អេវី(Evie) ជា​ក្មេង​ជំទង់ នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ចម្រៀង​វិទ្យាល័យ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ជា​មួយ រៀង​រាល់​រដូវ​ផ្ការីក​មក​ដល់។ អេវី​បាន​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ជា​មួយ​លោក​រែនឌល ហើយ​ក៏​បាន​បក​ស្រាយ​ពន្យល់ អំពី​ដំណឹង​ល្អ ឲ្យ​គាត់​ស្តាប់  ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ ជា​ព្រះ​អង្គ​សង្រ្គោះ​របស់​គាត់។

ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទះ នៅ​ផ្នែក​ដែល​គេ​បាន​បែក​ចែក​សម្រាប់​ប្រុស​ៗ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​រក​មើល​លោករែនឌល នៅគ្រែ​គេង​របស់​គាត់ តែ​មិន​ឃើញ​គាត់​សោះ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ទៅ​កន្លែង​ប្រចាំ​ការ​របស់​ក្រុម​ពេទ្យ ហើយ​គេ​ក៏​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ នូវ​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឮ។ គាត់​បាន​លាចាក​លោក មុន​ពេល​ខ្ញុំ​មក​ដល់​ប្រាំ​ថ្ងៃ។

ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ផ្ញើ​សារ​ទៅ​អេវី ទាំង​ទឹក​ភ្នែក ដើម្បី​ប្រាប់​ដំណឹង​ដ៏​សោក​សៅ​នេះ។ នាង​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប តាម​របៀប​ដ៏សាមញ្ញ​ថា “ពេល​នេះ លោក​រែនឌល​កំពុង​តែ​សប្បាយ​រីក​រាយ ជា​មួយ​ព្រះ​យេស៊ូវ។ អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ ដែល​យើង​បាន​នាំ​គាត់​ឲ្យ​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ កាល​គាត់​នៅ​រស់”។

ពាក្យ​សម្តី​របស់​នាង បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​សារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​ចែក​ចាយ ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ឲ្យ​អ្នកដទៃ​បាន​ស្គាល់​ក្តី​សង្ឃឹម ដែល​យើង​មាន​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ យើង​មិន​តែង​តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល នៅ​ក្នុង​ការ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ អំពី​ព្រះ​មួយ​អង្គ ដែល​តែង​តែ​គង់​នៅ​ក្បែរ​យើង​ជា​និច្ច​នោះ​ទេ(ម៉ាថាយ ២៨:២០) តែពេល​ដែល​យើង​គិត​អំពី​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ ដែល​យើង និង​មនុស្ស​ដូច​លោក​រែន​ឌល អាច​ទទួល​បាន…

វាំងននដែលបានរហែកជាពីរ

ថ្ងៃ​មួយ នៅ​ជាង​ក្រុង​យេរូសាឡិម ផ្ទៃ​មេឃ​បាន​ប្រែ​ជា​ងងឹត។ មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​ហ្វូងៗ ចង់​ដើរតាម​គាត់ កាល​ពី​បីរ​ឆ្នាំ​មុន។ តែ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​យក​ទៅ​ឆ្កាង ដោយ​ភាព​អាម៉ាស់ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​បំផុត។ ពេល​នោះ មាន​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ទួញ​យំ ដោយ​ទុក្ខ​សោក​ជា​ខ្លាំង។​ ពន្លឺ​ថ្ងៃ​មិន​បាន​បំភ្លឺ​ផ្ទៃ​មេឃ​នៅ​ពេល​រសៀល​នោះ​ទេ។ ហើយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដ៏​ខ្លាំង​របស់​បុរស​នោះ នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​បាន​បញ្ចប់ ពេល​ដែល​គាត់​ស្រែក​ឡើង ដោយ​សម្លេង​ឮ​ៗ​ថា “កិច្ចការ​បាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ”(ម៉ាថាយ ២៧:៥០ និង យ៉ូហាន ១៩:៣០)។

នៅ​ពេល​នោះ សម្លេង​មួយ​ទៀត បាន​បន្លឺ​ឡើង ចេញ​ពី​ព្រះវិហារ​ដ៏​ធំ នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង គឺ​សម្លេង​ក្រណាត់​រហែក។ ផ្ទាំង​ក្រណាត់​ដ៏​ក្រាស់​ដែល​បាន​ចែក​ខណ្ឌ​ទី​បរិសុទ្ធ ឲ្យ​ដាច់​ពី​ទី​ធ្លា​ខាង​ក្រៅ​ព្រះវិហារ ក៏​បាន​រហែក​ជា​ពីរ ពី​លើ​ចុះ​មកក្រោម ដោយ​ការ​អស្ចារ(ម៉ាថាយ ២៧:៥១)។

វាំង​នន​ដែល​បាន​រហែក​នោះ ជា​និមិត្ត​រូប​តំណាង​ឲ្យ​ភាព​ពិត​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង ដែល​មាន​ន័យ​ថា មាន​ផ្លូវ​ថ្មី​មួយ ដែល​បាន​បើក​ទៅ​រក​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ហើយ! ព្រះ​យេស៊ូវ គឺ​ជា​ព្រះ និង​ជា​បុរស​ដែល​បាន​ជាប់​ឆ្កាង និង​សុគត​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ។ ព្រះ​លោហិត​ទ្រង់​បាន​ហូរ ជា​យញ្ញ​បូជា​ចុង​ក្រោយ ជា​យញ្ញ​បូជា​ដ៏​ពិត និង​គ្រប់​គ្រាន់​(ហេព្រើរ ១០:១០) ដែល​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ជឿ​ទ្រង់ បាន​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​អត់​ទោស​បាប និង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​(រ៉ូម ៥:៦-១១)។

នៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​ដ៏​ប្រសើរ​នោះ យើង​បាន​ទទួល​នូវ​ដំណឹង​ល្អ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​មាន ដែល​បាន​ប្រកាស​ថា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បើក​ផ្លូវ​ឲ្យ​យើង បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ រួច​ពី​បាប…

សុភាពតែមានអំណាច

ខណៈ​ពេល​ដែល​កង​ទ័ព​របស់​សត្រូវ​បាន​ចូល​កាន់​កាប់​ប្រទេស​ហូឡង់ នៅ​សម័យ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី​២ ហើយស្ថាន​ការណ៍​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ អ្នក​ស្រី​អ៊ែន ហ្វ្រែង(Anne Frank) និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់ បាន​ធ្វើ​ការ​រៀប​ចំ​ដោយ​ចិត្ត​ក្លាហាន ហើយ​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ ក្នុង​កន្លែង​លាក់​ខ្លួន​សម្ងាត់ ដើម្បី​គេច​ចេញ​ពី​គ្រោះ​ថ្នាក់។ ពួក​គេ​បាន​លាក់​ខ្លួន នៅ​ទីនោះ​អស់​រយៈ​ពេល​២​ឆ្នាំ ក្នុង​អំឡុង​សម័យ​សង្រ្គាម ហើយ​គេ​ក៏​បាន​រក​ពួក​គេ​ឃើញ ហើយ​ក៏​បាន​បញ្ចួន​ពួក​គេ ទៅ​ជំរុំ​ប្រមូល​ផ្តុំ។ ក្រោយ​មក អ្នក​ស្រីអ៊ែន​ក៏​បាន​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់​ហេតុ​របស់​គាត់​ថា “ក្នុង​រយៈ​ពេល​វែង អាវុធ​ដែល​មុត​ស្រួច​បំផុត គឺ​វិញ្ញាណ​ដែល​សប្បុរស និង​សុភាព”។

ការ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ចិត្ត​សុភាព អាច​មាន​ភាព​ស្មុគ្រ​ស្មាញ ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​តែ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ជីវិត​ពិត។

ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​អេសាយ ជំពូក​៤០ យើង​ឃើញ​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព ហើយ​ក៏​មាន​អំណាច​ចេស្តា​ផង​ដែរ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ ខ.១១ បាន​ចែង​ថា “ទ្រង់​នឹង​ឃ្វាល​ហ្វូង​របស់​ទ្រង់ ដូច​ជា​អ្នក​គង្វាល ទ្រង់​នឹង​ប្រមូល​អស់​ទាំង​កូន​ចៀម​មក​បី​នៅ​ព្រះពាហុ”។ ប៉ុន្តែ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ “ព្រះ​អម្ចាស់​យេហូវ៉ា​ទ្រង់​នឹង​យាង​មក ដោយ​មាន​ព្រះចេស្តា ហើយ​ព្រះពាហុ​នៃ​ទ្រង់​នឹង​កាន់​កាប់​ត្រួត​ត្រា​ឲ្យ​ទ្រង់”(ខ.១០)។ ព្រះ​អង្គ​មាន​ពេញ​ដោយ​អំណាច​ចេស្តា តែ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព នៅ​ក្នុង​ការ​ការពារ​អ្នក​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ។​

ម្យ៉ាងទៀត ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បណ្តេញ​ពួក​អ្នក​ដូរ​លុយ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វិហារ ដោយ​ផ្កាប់​តុ​ពួក​គេ តែ​ទ្រង់​ក៏​យក​ព្រះ​ទ័យ​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​ក្មេង​ៗ ដោយ​ព្រះ​ទ័យ​សុភាព​ផង​ដែរ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ​ធ្ងន់​ៗ ដើម្បី​ស្តី​ប្រដៅ​ពួក​ផារិស៊ី​(ម៉ាថាយ ២) តែ​ទ្រង់​ក៏​បាន​អត់​ទោស​បាប​ឲ្យ​ស្រ្តី​ម្នាក់ ដែល​ត្រូវ​ការ​សេចក្តី​មេត្តា ដ៏​សុភាព​របស់​ទ្រង់(យ៉ូហាន ៨:១-១១)។

មាន​ពេល​ខ្លះ យើង​ត្រូវ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង…

បរិយ៉ាកាស នៃការលើកទឹកចិត្ត

ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត រៀង​រាល់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​មើល​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ហាត់​ប្រាណ នៅ​ក្បែរ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ។ នៅ​កន្លែង​ដ៏​មមាញឹក​នោះ​ មាន​សុទ្ធ​តែ​អ្នក ដែល​ព្យាយាម​ហាត់​ប្រាណ ឲ្យ​មាន​ខុស​ភាព​ល្អ និង​កម្លាំង​កាន់​តែ​ខ្លាំង។ គេ​បាន​ដាក់​ផ្លាក​សញ្ញា នៅ​ទីនោះ ដើម្បី​រំឭក​យើង​ថា យើង​មិន​ត្រូវ​កាត់​ទោស​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ឡើយ ប៉ុន្តែ គេ​តែង​តែ​ស្វាគមន៍ ​ពាក្យ​សម្តី និង​សកម្ម​ភាព ដែល​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ការ​គាំ​ទ្រ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ចំពោះ​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​យើង​។

រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​ថា អំពី​អាកប្ប​កិរិយា ដែល​យើង​ត្រូវ​មាន ក្នុង​ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ។ អ្នក​ខ្លះ​បាន​ព្យាយាម​ហ្វឹកហាត់ ឲ្យ​មាន​ភាព​រឹង​មាំ​ខាង​វិញ្ញាណ និង​លូត​លាស់ ក្នុង​សេចក្តី​ជំនឿ តែ​ពេល​ខ្លះ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ពួក​គេ​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​អាច​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ចំណោម​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ដទៃ​បាន ដោយសារ​ខ្លួន​មិន​មាន​ភាព​រឹង​មាំ​ខាង​វិញ្ញាណ នៅ​ក្នុង​ការ​ដើរ​ជា​មួយ​ព្រះ​យេស៊ូវ ដូច​អ្នក​ដទៃ។

ត្រង់​ចំណុច​នេះ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្រៀន​យើង ដោយ​និយាយ​ត្រង់​ៗ​ថា “ចូរ​កំសាន្ត ហើយ​ស្អាង​ចិត្ត​គ្នា ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដូច​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​កំពុង​តែ​ធ្វើ​ហើយ​នោះ​ដែរ”(១ថែស្សាឡូនិច ៥:១១)។ ហើយ​គាត់​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម​ថា “ត្រូវ​ឲ្យ​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​បំពេញ​ចិត្ត​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន សំរាប់​ជា​សេចក្តី​ល្អ ឲ្យ​បាន​ស្អាង​ចិត្ត​ឡើង”(រ៉ូម ១៥:២)។ យើង​ត្រូវ​ដឹង​ថា ព្រះ​វរបិតា​នៃ​យើង​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សណ្តោស ចំពោះ​យើង​យ៉ាង​ខ្លាំង បាន​ជា​យើង​អាច​បង្ហាញចេញ​នូវ​ព្រះ​គុណ​របស់​ព្រះ​អង្គ ដល់​អ្នក​ដទៃ ដោយ​ពាក្យ​សម្តី និង​សកម្ម​ភាព ដែល​លើក​ទឹក​ចិត្ត។

ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង “ទទួល​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក”(ខ.៧) ចូរ​យើង​ថ្វាយ​ការ​លូត​លាស់​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង ដាច់​ដល់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដោយ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ព្រះ​អង្គ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជីវិត​យើង។ ហើយ​ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​ព្យាយាម​ដើរ​តាម​ព្រះ​អង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ចូរ​យើង​បង្កើត​បរិយា​កាស នៃ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត…

ជម្រើសក្រៅពីការព្រួយបារម្ភ

មាន​បុរស​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​ម្នាក់ ដែល​ជា​អ្នក​គោរព​ច្បាប់ បាន​ទទួល​សារ​ជា​សម្លេង​ពី​បុរស​ម្នាក់ ដែល​បាន​ថា ខ្លួន​ជា​មន្ត្រី​ប៉ូលីស ហើយ​បាន​ឲ្យ​បុរស​ម្នាក់​នោះទូរស័ព្ទ​ទៅ​កាន់​លេខ​ទូរស័ព្ទ​របស់​ខ្លួន។ ភ្លាម​ៗ​នោះ បុរស​ម្នាក់​នេះ​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ព្រួយ​បារម្ភ​ថា គាត់​ប្រហែល​ជា​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខុស​ហើយ។ គាត់​មិន​ហ៊ាន​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​កាន់​លេខ​នោះ​ទេ ហើយ​ថែម​ទាំង​គេង​មិន​លក់ ដោយ​គិត​អំពី​រឿង​ដែល​អាច​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គាត់។ មន្ត្រី​ប៉ូលីស​នោះ​មិន​ដែល​ទំនាក់​ទំនង​មក​គាត់​ម្តង​ទៀតឡើយ ប៉ុន្តែ សារ​ជា​សម្លេង​នោះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ព្រួយ​បារម្ភ អស់​រយៈ​ពេល​ជា​ច្រើន​សប្តាហ៍។

ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ចោទ​សួរ នូវ​សំណួរ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​មួយ អំពី​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ថា “តើ​មាន​អ្នក​ឯ​ណា​ដែល​អាច​នឹង​បន្ថែម​កំពស់​ខ្លួន​១​ហត្ថ ដោយសារ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ​បាន​ឬ​ទេ?”(ម៉ាថាយ ៦:២៧)។ សំណួរ​នេះ​អាច​ជួយ​ឲ្យ​យើង​គិត​ឡើង​វិញ អំពី​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ ហើយ​ឈប់​ព្រួយ​បារម្ភ​តទៅ​ទៀត ព្រោះ​សំណួរ​នេះ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​មិនបាន​ជួយ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា ដែល​យើង​កំពុង​តែ​ព្រួយ​បារម្ភ​នោះ​ឡើយ។

ពេល​ដែល​បញ្ហា​កំពុង​តែ​បោះ​ពួយ​មក​រក​យើង​ពី​ចម្ងាយ យើង​ត្រូវ​អធិស្ឋាន​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច ដើម្បី​ជៀស​វាង​បញ្ហា​នោះ។ ប៉ុន្តែ បើ​យើង​ដឹង​ថា យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​មួយ ដើម្បី​ជៀស​វាង​បញ្ហា​នោះ​ទេ យើង​អាច​ទទួល​ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត ដោយ​ដឹង​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មិន​ដែល​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​យើង​ប្រឈម​មុខ​នឹង​បញ្ហា តែ​ម្នាក់​ឯង​ឡើយ។ ទ្រង់​តែង​តែ​អាច​ជួយ​យើង​ជា​និច្ច។ យើង​ក៏​តែង​តែ​អាច​ថ្វាយ​បញ្ហា​យើង ទៅ​ទ្រង់ ដោយ​ជំនឿ​ និងការ​ទុក​ចិត្ត។

ពេល​ណា​យើង​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ យើង​អាច​ស្តាប់​ព្រះ​បន្ទូល​លើក​ទឹក​ចិត្ត​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ដែល​ទ្រង់​ក៏​ធ្លាប់​មាន​ការ​ពិបាក និង​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ផង​ដែរ។ ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “ចូរ​ផ្ទេរ​បន្ទុក​របស់​អ្នក​ទៅ​លើ​ព្រះយេហូវ៉ា នោះ​ទ្រង់​នឹង​ជួយ​ទប់ទល់​អ្នក ទ្រង់​មិន​ព្រម​ឲ្យ​មនុស្ស​សុចរិត​ត្រូវ​រង្គើ​ឡើយ”(ទំនុកដំកើង ៥៥:២២)។ ការ​ថ្វាយ​បន្ទុក​ដល់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ជា​ជម្រើស​ដ៏​ល្អ ជំនួស​ឲ្យ​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ! —DAVE BRANON

ព្រះដ៏អស់កល្ប

កាល​ពី​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ដែល​រក​ស៊ី​ទិញ​លក់​ផ្ទះ ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត បាន​ទទួល​មរណៈ​ភាព ដោយ​សារ​ជម្ងឺ​មហា​រីក។ ពេល​ដែល​ខ្ញុំ និង​ស៊ូ(Sue)ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ ជជែក​គ្នា​អំពី​អ្នក​ស្រី​ផាតស៊ី(Patsy) ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​រំឭក​ថា ជា​ច្រើន​ឆ្នាំកន្លង​ទៅ អ្នក​ស្រី​ផាតស៊ី​បាន​នាំ​បុរស​ម្នាក់ ឲ្យ​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​មិត្ត​ភក្តិ​ដ៏​ល្អ​របស់​យើង។

យើង​ពិត​ជា​មាន​ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត​ណាស់ ពេល​ដែល​យើង​នឹក​ចាំ​ថា អ្នក​ស្រី​ផាតស៊ី មិន​គ្រាន់​តែ​ជួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​ជា​ច្រើន ឲ្យ​រក​បាន​ផ្ទះ​ដ៏​ល្អ​សម្រាប់​រស់​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​យើង​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​គាត់​ក៏​បាន​ជួយ​អ្នក​ដទៃ ឲ្យ​រក​បាន​ផ្ទះ​ដ៏​អស់​កល្ប​ជា​និច្ច​ផង​ដែរ។

ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​ត្រៀម​ខ្លួន សុគត​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង ដើម្បី​យើង​រាល់​គ្នា ទ្រង់​បាន​យក​ព្រះ​ទ័យ​ទុក​ដាក់​ជា​ពិសេស ​ចំពោះ​ផ្ទះ​ដ៏​អស់​កល្ប​របស់​យើង​ផង​ដែរ។ គឺ​ដូច​ដែល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​សិស្ស​របស់​ទ្រង់​ថា “នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​នៃ​ព្រះវរបិតា​ខ្ញុំ មាន​ទី​លំនៅ​ជា​ច្រើន ពុំ​នោះ ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ហើយ ខ្ញុំ​ទៅ​រៀប​កន្លែង​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា”(យ៉ូហាន ១៤:២)។

យើង​ចង់​មាន​ផ្ទះ​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត ក្នុង​ជីវិត​នេះ គឺ​កន្លែង​ដ៏​ពិសេស សម្រាប់​ក្រុម​គ្រួសារ​យើង​បរិភោគ​អាហារ គេង និង​នៅ​ជុំ​គ្នា យ៉ាង​មាន​សុភ​មង្គល។ ប៉ុន្តែ ចូរ​យើង​គិត​ស្រមៃ​ថា យើង​បាន​បោះ​ជំហាន ចូល​ទៅ​ក្នុង​ជីវិត​នៅ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​ក៏​បាន​ឃើញ​ផ្ទះ​ដ៏​អស់​កល្ប​របស់​យើង ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​រៀប​ចំ​ឲ្យ​យើង។ តើ​ពេល​នោះ​នឹង​មាន​ភាព​អស្ចារ្យ​ប៉ុណ្ណា? ចូរ​យើង​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ សម្រាប់​ការ​ប្រទាន​យើង ឲ្យ​មាន​ជីវិត “ពេញ​បរិបូរ”(យ៉ូហាន ១០:១០) ដែល​រាប់​បញ្ចូល​ព្រះ​វត្ត​មាន គង់​នៅ​ជា​មួយ​យើង នៅ​ពេល​សព្វ​ថ្ងៃ និង​វត្ត​មាន​របស់​យើង នៅ​ជា​មួយ​ទ្រង់ នៅ​ពេល​ក្រោយ​ទៀត ក្នុង​កន្លែង​ដែល​ទ្រង់​កំពុង​រៀប​ចំ​ឲ្យ​យើង(១៤:៣)។

ពេល​យើង​គិត​អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះ​បាន​ត្រៀម​ទុក…

អរព្រះគុណ ដ្បិតព្រះអង្គជាព្រះ

ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​មនោ​សញ្ចេតនា​រាប់​ពាន់​ពាក្យ ដែល​គេ​បាន​បោះ​ពុម្ភ​ផ្សាយ នៅ​លើ​កាត​ប៉ូស្តាល់ ប្រហែល​ជា​មាន​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​បំផុត។ វា​ជា​ពាក្យ ដែល​គេ​សរសេរ​ថា “សូម​អរគុណ ដែល​អ្នក​គឺ​ជាអ្នក”។ បើ​អ្នក​បាន​ទទួល​កាត​នោះ អ្នក​ដឹង​ថា មាន​គេ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​អ្នក មិន​មែន​ដោយ​សារ​អ្នក​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ពិសេស​សម្រាប់​គាត់​នោះ​ទេ តែ​គឺ​ដោយសារ​តែ​អ្នក​មាន​តម្លៃ​សម្រាប់​គាត់។​

ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឆ្ងល់​ថា តើ​ពាក្យ​មនោសញ្ចេត​ប្រភេទ​នេះ អាច​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​ល្អ​បំផុត សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​និយាយ “អរ​ព្រះ​គុណ” ដល់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ឬ​ទេ? ជា​ការ​ពិត​ណាស់  មាន​ពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជីវិត​យើង តាមរ​បៀប​ដែល​យើងអាច​មើល​ឃើញ ហើយ​យើង​ក៏​និយាយ​ថា “ព្រះ​អម្ចាស់ ទូល​បង្គំ​សូម​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ សម្រាប់​ការ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ទូល​បង្គំមាន​ការ​ងារ​នេះ”។ ប៉ុន្តែ ភាគ​ច្រើន​យើង​អាច​គ្រាន់​តែ​និយាយ​ថា “ទូល​បង្គំ​សូម​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ ដែល​ព្រះ​អង្គ​គឺ​ជា​ព្រះ”។

ការ​អរ​ព្រះ​គុណ ដូច​នេះ គឺ​បាន​បង្កប់​នៅ​ពី​ក្រោយ បទ​គម្ពីរ​មួយ​ចំនួន ដែល​មាន​ដូច​ជា ១របាក្សត្រ ១៦:៣៤ ជា​ដើម ដែលបាន​ចែង​ថា “ចូរ​អរ​ព្រះគុណ​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា ដ្បិត​ទ្រង់​ល្អ ពី​ព្រោះ​សេចក្តី​សប្បុរស​នៃ​ទ្រង់​នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច”។ ទូល​បង្គំសូម​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ ដ្បិត​ព្រះ​អង្គ​ជា​ព្រះ ដែល​ល្អ និង​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់។ ហើយ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ៧:១៧ បានថ្លែង​ថា “ខ្ញុំនឹង​សរសើរ​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា តាម​សេចក្តី​សុចរិត​ទ្រង់”។ ហើយ “ចូរ​យើង​ចូល​ទៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ដោយ​អរ​ព្រះគុណ

… ដ្បិត​ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​ជា​ព្រះ​យ៉ាង​ធំ ហើយ​ជា​មហាក្សត្រ​យ៉ាង​ខ្ពស់​លើ​អស់​ទាំង​ព្រះ”(ទំនុកដំកើង ៩៥:២-៣)។ ទូលបង្គំ…