តអ្នកនិពន្ធ

មើលទាំងអស់

អត្ថបទដោយ Amy Boucher Pye

កសាងសំណល់បាក់បែកឡើងវិញ

កាល​លោក​ដូវេន(Dowayne) មាន​អាយុ​១៧​ឆ្នាំ គាត់​ត្រូវ​តែ​ចាក​ចេញ​ពី​ផ្ទះ ក្នុង​សង្កាត់​ម៉ានេនបឺក ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ទីក្រុង ខេប ថោយន ប្រទេស​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង ដោយសារ​គាត់​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ចោរ​កម្ម និង​ញៀន​ថ្នាំ​ហេរ៉ូអ៊ីន។ គាត់​មិន​បានទៅ​ណា​ឆ្ងាយ​ទេ។ គាត់​បាន​សង់​ខ្ទម​ស័ង្ក​សី ក្នុង​ទីធ្លា​ខាង​ក្រោយ​ផ្ទះ​ម្តាយ​គាត់ ហើយ​មិន​យូរ​ ប៉ុន្មាន​កន្លែង​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ថា​ជា កាស៊ីណូ និង​កន្លែង​សេព​គ្រឿង​ញៀន។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ពេល​គាត់​មាន​អាយុ​១៩​ឆ្នាំ គាត់​ក៏​បាន​ទទួលសេចក្តី​សង្គ្រោះ ដោយ​ជំនឿលើ​ព្រះ​យេស៊ូវ។ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ចាក​ចេញ​ពី​ការ​ញៀន​ថ្នាំ មាន​រយៈ​ពេល​យូរ ហើយ​ហត់​នឿយណាស់ តែ​គាត់​បាន​ជា​ស្អាត ដោយ​សារ​ជំនួយ​មក​ពី​ព្រះ ហើយ​ដោយ​មាន​ការ​គាំ​ទ្រ​ពី​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់ ដែល​ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ​។ រយៈ​ពេល​១០​ឆ្នំា បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​សង់​កាស៊ីណូ​នោះ គាត់ និង​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​ក៏​បាន​កែ​ប្រែ​ខ្ទម​នោះ ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​ព្រះ​វិហារ។ ទីកន្លែង​ដ៏​ងងឹត​​មាន​ពេញ​ដោយ​អំពើ​បាប​នោះ ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​ថ្វាយ​បង្គំ និង​អធិ​ស្ឋាន។

អ្នក​ដឹក​នាំ​នៃ​ព្រះ​វិហារ​មួយ​នេះ បាន​មើល​បទ​គម្ពីរ​យេរេមា ជំពូក​៣៣ ដែល​បាន​ចែង​ អំពី​ការ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​នាំ​ការ​ប្រោសឲ្យ​ជា និង​ការ​ស្អាង​ឡើង​វិញ ដល់​រាស្រ្ត​ទ្រង់ និង​ទឹក​ដី​របស់​ពួក​គេ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធ្វើ​សម្រាប់​លោក​ដូវេន និង​អតីត​កាស៊ីណូ​នោះ។ ហោរា​យេរេមា​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ ដែល​កំពុង​រស់​នៅ​ជា​ឈ្លើយ​សង្រ្គាម ដោយ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ទោះ​ទីក្រុង​នោះ​បាន​ទទួល​រង​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​មែន​ ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​នៅ​តែ​ប្រោស​រាស្រ្ត​ទ្រង់​ឲ្យ​ជា ហើយ​នឹង “ស្អាង​ពួក​គេ​ឡើងវិញ” ដោយ​សម្អាត​ពួក​គេ ឲ្យ​ស្អាត​ពី​អស់​ទាំង​អំពើ​បាប​(យេរេមា ៣៣:៧-៨)។ បន្ទាប់​មក ទីក្រុង​នោះ​នឹង​ថ្វាយ​ក្តី​អំណរ សេចក្តី​សរសើរ និង​ព្រះ​កិត្តិ​នាម​ដល់​ព្រះ​អង្គ(ខ.៩)។…

ចូរអរព្រះគុណគ្រប់ពេលវេលា

កាល​ពី​សតវត្សរ៍​ទី​១៧ លោកម៉ាទីន មីនខាត(Martin Rinkart) បាន​ធ្វើ​ការ​ជា​អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ពេញ​ពេល ក្នុង​ខេត្ត​សាក់សូនី ប្រទេស​អាឡឺម៉ង់ ជាង​៣០​ឆ្នាំ ក្នុង​អំឡុង​សម័យ​សង្រ្គាម និង​ជម្ងឺ​រាត​ត្បាត។ នៅ​ឆ្នាំ​មួយ​នោះ គាត់​បាន​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ​សព​ឲ្យ​គេ បាន​៤​ពាន់​ដង ដោយ​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​ពិធី​បុណ្យ​សព​របស់​ភរិយា​គាត់ ហើយ​ពេល​ខ្លះ គ្រួសារ​របស់​គាត់​បាន​ជួប​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន ដោយ​សារ​ការ​ខ្វះ​ខាត​អាហារ​យ៉ាង​ខ្លាំង។

បញ្ហា​ទាំង​អស់​នេះ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម ប៉ុន្តែ ជំនឿ​ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ព្រះ នៅ​តែ​ខ្លាំង​ជា​និច្ច ហើយគាត់​បាន​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ​ ។ តាម​ពិត គាត់​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ការ​អរ​ព្រះ​គុណ​តាម​រយៈ​បទ​ចម្រៀង ដែល​មាន​ចំណង​ជើងថា “ចូរ​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​នៃ​យើង”។

លោក​រីនខាត​បាន​យក​គំរូ​តាម​ហោរា​អេសាយ ដែល​បាន​បង្គាប់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ ឲ្យ​អរ​ព្រះ​គុណ គ្រប់​ពេល​វេលា ដោយ​រាប់បញ្ចូល​ទំាង​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​ពួក​គេ(អេសាយ ១២:១) ឬ​នៅ​ពេល​ដែល​ខ្មាំង​សត្រូវ​កៀប​សង្កត់​ពួក​គេ។ ពួកគេ​នៅ​តែ​ត្រូវ​លើក​ដំកើង​ព្រះ​នាម​ព្រះ សូម្បី​តែ​ក្នុង​ពេល​បែប​នោះ ដោយ​ប្រកាស់​ឲ្យ​ប្រជា​ជាតិ​ទាំង​ឡាយ​បាន​ដឹង​អំពី​ការ​អ្វីដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធ្វើ(ខ.៤)។

យើង​ងាយ​នឹង​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ ក្នុង​ពេល​អប​អរ​ការ​ប្រមូល​ផល និង​ក្នុង​ពេល​យើង​បរិភោគ​អាហារ​ជា​បរិបូរ​ជា​មួយ​ក្រុមគ្រួសារ និង​មិត្ត​ភក្តិ។ ប៉ុន្តែ យើង​អាច​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ការ​ដឹង​គុណ ដល់​ព្រះ​អង្គ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​ទុក្ខ​លំបាក ពេល​ដែល​យើង​បាត់​បង់​អ្នក​ណា​ម្នាក់ ក្នុង​គ្រួសារ ឬ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​តែ​មាន​បញ្ហា​ហិរញ្ញ​វត្ថុ ឬ​ក៏​យើង​កំពុង​តែ​មាន​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​ជា​មួយ​អ្នក​ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​យើង?

ចូរ​យើង​រួម​ចិត្ត និង​សំឡេង ដើម្បី​សរសើរ​ដំកើង និង​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ  ដ៏​អស់​កល្ប ដែល​ផ្ទៃមេ​ឃ និង​ផែន​ដី​សរសើរ​ដំកើង។ យើង​អាច “ច្រៀង​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ពី​ព្រោះ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ការ​ដ៏​ប្រសើរ”(ខ.៥)។-Amy Boucher…

ការស្វាគមន៍អ្នកខាងក្រៅ

ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ ក្នុង​ប្រទេស​ផ្សេង ជា​ដំបូង​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា គេ​មិន​ស្វាគមន៍​ខ្ញុំ។ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​រក​បាន​កន្លែង​អង្គុយ​ ក្នុង​ព្រះវិហារ​តូច​មួយ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ស្វាមី​ខ្ញុំ​អធិប្បាយ​ព្រះ​បន្ទូល​នៅ​ទីនោះ បុរស​ម្នាក់​ដែល​មាន​វ័យ​ចំ​ណាស់​ជាង​ខ្ញុំ បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំឲ្យ​ទៅ​អង្គុយ​កន្លែង​ផ្សេង ដោយ​ខ្វះ​ការ​គួរ​សម ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល។ ភរិយា​គាត់​ក៏​បាន​សុំ​ទោស​ខ្ញុំ ហើយ​រៀប​រាប់​ថា ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​អង្គុយ​នៅ​លើ​កៅ​អី​វែង ដែល​ពួក​គេ​តែង​តែ​អង្គុយ​ជា​ប្រចាំ។ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីនោះ​ធ្លាប់​ជួល​កៅ​អី​វែង ក្នុង​ព្រះ​វិហារ ឲ្យ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ ដើម្បី​រៃ​អង្គាស​ប្រាក់ សម្រាប់​ព្រះ​វិហារ ហើយ​ដើម្បី​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា កុំ​ឲ្យ​មាន​អ្នក​ដទៃ​មក​អង្គុយ​នៅ​កៅ​អី ដែល​មាន​ម្ចាស់​ហើយ។ គេ​ជឿ​ថា ផ្នត់​គំនិត​នេះ​បាន​បន្ត​មាន​ អស់​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍​ក្រោយ​មក​ទៀត។

ក្រោយ​មក ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​ពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​បង្គាប់​ពួកអ៊ីស្រាអែល​ឲ្យ​ស្វាគមន៍​ជន​បរទេស គឺ​ផ្ទុយ​ពី​វប្បធម៌​ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជួប នៅ​ប្រទេស​នោះ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រទាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នោះ ដើម្បី​ឲ្យ​រាស្រ្ត​ទ្រង់​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​បានបង្គាប់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស្វាគមន៍​ជន​បរទេស ដោយ​រំឭក​ពួក​គេ​ថា ពី​ដើម​ពួក​គេ​ក៏​ធ្លាប់​រស់​នៅ​ជា​ជន​បរទេស ក្នុង​ទឹក​ដី​គេ​ផង​ដែរ​(លេវីវិន័យ ១៩:៣៤)។ ពួក​គេ​មិន​គ្រាន់​តែ​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ជន​បរទេស ដោយ​ចិត្ត​សប្បុរស​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​(ខ.៣៣) តែ​ក៏​ត្រូវ “ស្រឡាញ់​គេ ឲ្យ​ដូច​ខ្លួន​ឯង”(ខ.៣៤)។ ព្រះ​អង្គ​បាន​រំដោះ​ពួក​គេ ឲ្យ​រួច​ពី​ការ​ជិះ​ជាន់ នៅ​នគរ​អេស៊ីព្ទ ដោយ​ប្រទាន​ពួក​គេ នូវផ្ទះ ក្នុង​ទឹក​ដី ដែល​មាន “ទឹក​ដោះ និង​ទឹក​ឃ្មំ​ហូរហៀរ”(និក្ខមនំ ៣:១៧)។ ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​ស្រឡាញ់​អ្នកដទៃ ដែល​ចូល​មក​ស្នាក់​នៅ ក្នុង​ទឹក​ដី​នោះ​ដែរ។​

ពេល​ណា​អ្នក​ជួប​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​មិន​ដែល​ស្គាល់…

បង្ហាញឲ្យគេឃើញព្រះគ្រីស្ទគង់ក្នុងយើង

កាល​ពី​ក្មេង អ្នក​គ្រូ​ថេរីសា(Thérèse) នៃ​ក្រុង​លីស៊ី គឺ​ជា​កុមារ​ដ៏​រីក​រាយ មិន​ខ្វល់​ពី​អ្វី​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ពេល​ដែល​ម្តាយ​របស់គាត់​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត កាល​គាត់​មាន​អាយុ​ទើប​តែ​៤​ឆ្នាំ គាត់​ក៏​បាន​ប្រែ​ជា​ក្មេង​ដែល​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ច្រើន ​ហើយ​ងាយ​នឹងមាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ។ ប៉ុន្តែ ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ណូអែល ​អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង​​បាន​​ផ្លាស់​ប្តូរ។ បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​ចូល​រួម​កម្ម​វិធី​រំឭក អំពី​ការ​ប្រសូត​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ ជា​មួយ​ពួក​ជំនុំ​របស់​គាត់ គាត់​ក៏​បាន​ពិសោធន៍​នឹង​ព្រះ​វត្ត​មាន​របស់​ព្រះ ​ដោយ​ព្រះ​អង្គ​រំដោះ​គាត់​ឲ្យ​រួច​ពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច និង​ប្រទាន​ឲ្យ​គាត់​មាន​ក្តី​អំណរ។ គាត់​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា ការ​ផ្លាស់​ប្តូរនោះ បាន​កើត​ឡើង ដោយ​សារ​អំណាច​របស់​ព្រះ​អង្គ ដែល​បាន​យាង​ចុះ​ពី​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស មាន​ព្រះ​នាម​យេស៊ូវ និង​ដោយសារ​ព្រះ​វត្ត​មាន​របស់​ព្រះ​ដែល​គង់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​នាង។

តើ​ការ​គង់​នៅ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ក្នុង​ចិត្ត​យើង មាន​ន័យ​យ៉ាង​ណា​ចំពោះ​យើង? ត្រង់​ចំណុច​នេះ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​គង់​នៅ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ក្នុង​ចិត្ត​យើង គឺ​ជា​សេចក្តី​អាថ៌​កំបាំង ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន “​លាក់​ទុក តាំង​ពី​អស់​កល្ប​រៀង​រាល់​តែ​ដំណ​ត​មក”(កូល៉ុស ១:២៦) តែ​ទ្រង់​បាន​បើក​សម្តែង​ដល់​រាស្រ្ត​ទ្រង់។  ព្រះ​ទ្រង់​បាន​បើក​សម្តែង​ឲ្យ​ពួក​គេ​ដឹង​ថា “សិរីល្អ​ដ៏​បរិបូរ​របស់​សេចក្តី​អាថ៌កំបាំង​នេះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក្នុង​ពួក​សាសន៍​ដទៃ គឺ​ថា ព្រះគ្រីស្ទ​ទ្រង់​សណ្ឋិត​នៅ​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ដែល​ជា​ទី​សង្ឃឹម​យ៉ាង​ឧត្តម”(ខ.២៧)។ ដោយ​សារ​ព្រះ​គ្រីស្ទ​បាន​គង់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ក្រុង​កូល៉ុស នោះ​ពួក​គេ​ក៏​បាន​ពិសោធន៍​នឹង​ក្តី​អំណរ ក្នុង​ជីវិត​ថ្មី។ ពួក​គេ​មិន​ជាប់​ជា​ទាសករ​នៃ​អំពើ​បាប ក្នុង​ជីវិត​ចាស់​នោះ​ឡើយ។​

បើ​យើង​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ជា​ព្រះ​អម្ចាស់ និង​ព្រះ​អង្គ​សង្រ្គោះ​របស់​យើង នោះ​យើង​ក៏​នឹង​បាន​ស្គាល់​សេចក្តី​អាថ៌​កំបាំង​នៃ​ការ​គង់​នៅ​របស់​ទ្រង់ ក្នុង​ចិត្ត​យើង​ផង​ដែរ។​ ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​  ព្រះ​អង្គ​អាច​រំដោះ​យើង​ឲ្យ​រួច​ពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច ហើយ​ជួយ​ឲ្យ​យើង​បង្កើត​ផល​ផ្លែ​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ…

ទុកចិត្តព្រះ ក្នុងពេលសោកសង្រេង

ពេល​ដែល​លោក ផាផា ចន(Papa John) បាន​ដឹង​ខ្លួន​ថា គាត់​មាន​ជម្ងឺ​មហា​រីក​ដំណាក់​កាល​ចុង​ក្រោយ គាត់ និង​ភរិយា​គាត់​ឈ្មោះ ឃែរ៉ូល(Carol) បាន​ដឹង​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​កំពុង​តែ​ត្រាស់​ហៅ​ពួក​គេ ឲ្យ​ចែក​រំលែក​រឿង​នេះ នៅ​តាម​បណ្តាញ​អ៊ីនធើណិត។ ពួក​គេ​ជឿ​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​នឹង​ធ្វើ​ការ តាម​រយៈ​ភាព​កម្សោយ​របស់​ពួក​គេ ដូច​នេះ ពួក​គេ​ក៏​បាន​បង្ហោះ​សារ ដែល​និយាយ​អំពី​ក្តី​អំណរ ទុក្ខ​ព្រួយ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់ អស់​រយៈ​ពេល​ពីរ​ឆ្នាំ។​

ពេល​ដែល​អ្នក​ស្រី​ឃែរ៉ូល បង្ហោះ​សារ​ថា ស្វាមី​របស់​គាត់​បាន “ទៅ​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ” មនុស្ស​រាប់​រយនាក់ បាន​ឆ្លើយ​តប ដោយ​ពួក​គេ​ជា​ច្រើន​នាក់​បាន​អរ​គុណ​អ្នក​ស្រី​ឃែរ៉ូល សម្រាប់​ការ​ចែក​ចាយ​ដោយ​បើក​ចំហរ។ មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​សរសេរ​ថា ដំណឹង​មរណៈ​ភាព​របស់​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ គឺ​ជា​ដំណឹង​ដ៏​មាន​ន័យ​ ព្រោះ “យើង​រាល់​គ្នា​នឹង​ស្លាប់​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ”។ មនុស្ស​ម្នាក់​ទៀត ក៏​បាន​និយាយ​ថា ទោះ​គាត់​មិន​ដែល​បាន​ជួប​គូស្វាមី​ភរិយា​នេះ​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់​អាច​បង្ហាញ​អារម្មណ៍​ថា គាត់​បាន​ទទួល​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ជា​ច្រើន តាម​រយៈ​ទី​បន្ទាល់​នៃ​ការ​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ។​

ទោះ​ពេល​ខ្លះ លោក​ចន​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ជា​ពន់​ពេក នៅ​ក្នុង​រូប​កាយ​គាត់​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់ និង​អ្នក​ស្រី​ឃែរ៉ូល បាន​ចែក​ចាយ​រឿង​របស់​ពួក​គេ ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ទ្រទ្រង់​ពួក​គេ។ ពួក​គេ​ដឹង​ថា ទី​បន្ទាល់​របស់​ពួក​គេ នឹង​បង្កើត​ផល​ផ្លែ​ថ្វាយ​ព្រះ។ ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​លោក​ធីម៉ូថេ ក្នុង​ពេល​ដែល​គាត់​រង​ទុក្ខ គាត់​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ដ្បិត​ខ្ញុំ​ស្គាល់​ព្រះ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជឿ​តាម ហើយ​ខ្ញុំ​ជឿ​ពិត​ថា ទ្រង់​អាច​នឹង​ថែ​រក្សា​បញ្ញើ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ផ្ញើ​ទុក​នឹង​ទ្រង់ ដរាប​ដល់​ថ្ងៃ​នោះ​ឯង”(២ធីម៉ូថេ…

ព្រះអង្គបានកែប្រែខ្ញុំ

ពេល​ដែល​លោក​ចន(John) ដែល​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​បន​ធំ​ជាង​គេ​នៅ​ទីក្រុង​ឡុងដ៍ ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​ដាក់​គុក គាត់​យល់​ច្រឡំ​ថា ខ្លួន​គាត់​ជា​មនុស្ស​ល្អ។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​គាត់​ជាប់​ពន្ធនា​គា គាត់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចូល​រួម​ការ​សិក្សា​ព្រះ​គម្ពីរ ដើម្បី​ទទួលបាន​នូវ​នំខេក និង​កាហ្វេ ប៉ុន្តែ គាត់​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​បាន​ឃើញ​អ្នក​ទោស​ដទៃ​ទៀត ហាក់​ដូច​ជា​មានទឹក​មុខ​រីក​រាយ។ គាត់​ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​យំ នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ច្រៀង​បទ​ចម្រៀង​ទី​១ ហើយ​ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​ទទួល​បានព្រះ​គម្ពីរ​មួយ​ក្បាល។​ គាត់​មាន​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ដែល​បាន​អាន​កណ្ឌ​គម្ពីរ​អេសេគាល ដែល​បាន​ចែង​ថា “កាល​ណា​មនុស្ស​ទុច្ចរិត​បែរ​ចេញ​ពី​អំពើ​ទុច្ចរិត ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ ទៅ​ប្រព្រឹត្ត​សេចក្តី​ដែល​ត្រឹមត្រូវ ហើយ​ទៀង​ត្រង់​វិញ នោះ​គេ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រលឹង​ខ្លួន​រស់​នៅ គឺ​នឹង​រស់​នៅ​ជា​ពិត ឥត​ស្លាប់​ឡើយ ដោយ​ព្រោះ​គេ​បាន​ពិចារណា​ហើយ​បែរ​ចេញ​ពី​អំពើ​រំលង ដែល​ខ្លួន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នោះ”(១៨:២៧-២៨)។  ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​បាន​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​គាត់ ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ដឹង​ថា គាត់​មិនមែន​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ទេ… គាត់​ជា​មនុស្ស​អាក្រក់ ដែល​ត្រូវ​ការ​ការ​ប្រែ​ចិត្ត។ ពេល​ដែល​គាត់​បាន​អធិស្ឋាន​ជា​មួយ​លោក​គ្រូគង្វាល​ហើយ គាត់​ក៏​បាន​និយាយ​ថា គាត់​បាន​រក​ឃើញ​ព្រះ​យេស៊ូវ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​បាន​កែ​ប្រែ​ជីវិត​គាត់។

បទ​គម្ពីរ​ខាង​លើ​នេះ គឺ​ជា​ពាក្យ​ដែល​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ក្នុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​និរទេស។ ទោះ​ពួក​គេ​បាន​ងាក​ចេញ​ពី​ព្រះ​ហើយ​ក៏​ដោយ ក៏​ព្រះ​អង្គ​នៅ​តែ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​ពួក​គេ​បោះបង់​ចោល​អំពើ​រំលង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ ដែល​ពួក​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នោះ ហើយ​ផ្លាស់​ប្រែ “​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត និង​វិញ្ញាណ​ថ្មី”(ខ.៣១)។ ខគម្ពីរ​នេះ​បាន​ជួយ​ឲ្យ​លោក​ចន “ប្រែ​ចិត្ត និង​រស់​នៅ​ថ្វាយ​ព្រះ”(ខ.៣២) ដោយ​ដើរ​តាម​ព្រះ​យេស៊ូវ ដែល​ជា​ព្រះ ​បាន​ត្រាស់​ហៅ​មនុស្ស​មាន​បាប ឲ្យ​ប្រែ​ចិត្ត​(លូកា ៥:៣២)។

ចូរ​យើង​ឆ្លើយ​តប ពេល​ដែល​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បណ្តាល​ចិត្ត​យើង​ឲ្យ​ផ្លាស់​ប្រែ​ចិត្ត ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​អត់ទោស​បាប និង​សេរី​ភាព​រួច​ពី​អំពើ​បាប​ផង​ដែរ​។​—Amy Boucher…

កម្លាំងសម្រាប់បន្តដំណើរទៅមុខទៀត

មួយ នៅ​រដូវ​ក្តៅ ខ្ញុំ​មាន​គម្រោង​និពន្ធ​ដ៏​ធំ​មួយ ដែល​ជិត​ដល់​ពេល​កំណត់។ វា​ជា​កិច្ចការ​មួយ​ដែល​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ទាន់​ពេល​វេលា។ ខ្ញុំ​បាន​ចំណាយ​ពេល​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ តែ​ម្នាក់​ឯង ដោយ​ព្យាយាម​នឹក​រក​ពាក្យ​ដែល​ត្រូវ​សរសេរ​នៅ​លើ​ទំព័រ​សៀវភៅ។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្សោះ​អស់​កម្លាំង និង​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​ណាស់ ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​បោះ​បង់ចោល​ការ​តស៊ូ។ មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា​ម្នាក់​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​នឹក​ចាំ អំពី​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ស្រស់​ថ្លា ហើយ​គាត់​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​គួរ​តែ​រក​ពេល​សម្រាក និង​ញាំ​អាហារ​ឲ្យ​សប្បាយ​ចិត្ត។​

ភ្លាម​ៗ​នោះ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ គាត់​និយាយ​ត្រូវ។​ យោបល​របស់​គាត់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​គិត​ដល់​លោក​អេលីយ៉ា និង​សារ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ភ័យ​ខ្លាច ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​ពី​ក្សត្រី​យេសេបិល(១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩:២) ទោះ​គម្រោង​និពន្ធ​សៀវភៅ​របស់​ខ្ញុំ មិន​បាន​ជួប​បញ្ហា​ធ្ងន់​ធ្ងរ ដូច​លោក​ហោរា​រូប​នេះ​ក៏ដោយ​។ បន្ទាប់​ពី​លោក​អេលីយ៉ា​ទទួល​បាន​ជ័យ​ជម្នះ​លើ​ពួក​ហោរា​ក្លែង​ក្លាយ នៅ​ភ្នំ​កើមែល ក្សត្រី​យេសេបិល​ក៏​បាន​ផ្ញើ​ព្រះ​រាជសារ​ទៅ​គាត់​ថា នាង​នឹង​ចាប់​ខ្លួន​គាត់ ហើយ​សម្លាប់​គាត់​ចោល ដូចនេះ​គាត់​ក៏​មាន​ការ​អស់​សង្ឃឹម លែង​ចង់​រស់​ទៀត។​ ប៉ុន្តែ ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​អរ​សប្បាយ នឹង​ការ​គេង​លក់​យ៉ាង​ស្កប់​ស្កល់ ហើយ​ទេវតា​បាន​មក​ជួប​គាត់​ពីរ​ដង ដើម្បី​ប្រទាន​អាហារ​ដល់​គាត់។​ បន្ទាប់​ពី​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ បាន​ចម្រើន​កម្លាំង​កាយ​គាត់ ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ គាត់​ក៏​អាច​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត។

ពេល​ណា យើង​មាន “ការ​ពិបាក​ពេក ក្នុង​ដំណើរ​ជីវិត​របស់​យើង”(ខ.៧) យើង​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​ការ​ការ​សម្រាក និងបរិភោគ​អាហារ ដ៏​មាន​ផា​សុខ​ភាព និង​អំណរ។ ព្រោះ​ពេល​ណា​យើង​មាន​ការ​ខ្សោះ​អស់​កម្លាំង ឬ​ខឹង យើង​ងាយ​នឹង​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​ខក​ចិត្ត ឬ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច។ ប៉ុន្តែ ពេល​ណា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ខាង​រូប​កាយ​យើង​ តាមរយៈ​ធន​ធាន​របស់​ព្រះ​អង្គ តាម​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ព្រះ​អង្គ…

ការឈរយ៉ាងមាំមួន

អេទ្រាន(Adrian) និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់​បាន​ទទួល​រង​ការ​បៀត​បៀន ដោយ​សារ​ពួក​គេ​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ដែល​ពួក​គេ​រស់​នៅ។​ តែ​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ពិបាក​នោះ ពួក​គេ​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទដល់​អ្នក​ដទៃ។ មាន​ពេល​មួយ គាត់​បាន​ឈរ​នៅ​ក្នុង​ទីធ្លា​ព្រះវិហារ​របស់​គាត់ ​ដែល​ដិត​ដាម​ទៅ​ដោយ​ស្នាម​គ្រាប់​កំាភ្លើង​ជា​ច្រើន​គ្រាប់ ដោយសារ​ពួក​ភារវករ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ទីកន្លែង​នោះ ជា​កន្លែង​ហ្វឹក​ហាត់។ គាត់​ក៏​បាន​ប្រកាស់​ប្រាប់​គេ​ថា “ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​សុក្រ​ដ៏​ប្រសើរ ជា​ថ្ងៃ​ដែល​យើង​នឹក​ចាំ​ថា ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​រង​ទុក្ខ​ជំនួយ​យើង នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង”។ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​បន្ត​រង​ទុក្ខ​វេទនា ហើយ​អ្នក​ជឿ​ទាំង​ឡាយ​អាច​យល់ អំពី​បញ្ហា​នេះ។ ប៉ុន្តែ ក្រុម​គ្រួសារ​គាត់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​បន្ត​រស់​នៅ​ទី​នោះ​។ ពួក​គេ​និយាយ​ថា “យើង​បន្ត​រស់​នៅ​ទីនេះ យើង​នៅ​តែ​ឈរ​ឲ្យ​មាំ​មួន”។

គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ទំាង​នេះ បាន​យក​គំរូ​តាម​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ឈរ​មើល​ព្រះ​យេស៊ូវ​សុគត​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​(ម៉ាកុស ១៥:៤០)។ ស្រ្តី​ទាំង​នោះ​មាន​ដូច​ជា ម៉ារា​ពី​ស្រុក​ម៉ាក់ដាឡា​១ និង​ម៉ារា ជា​ម្តាយ​យ៉ាកុប​តូច និង​យ៉ូសេ​១ ហើយ​និង​សាឡូមេ​១ ក៏​មាន​ស្ត្រី​ឯ​ទៀត​ជា​ច្រើន ដែល​សុទ្ធ​តែ​ហ៊ាន​ឈរ​នៅ​ទីនោះ ព្រោះ​តាម​ធម្មតា មិត្ត​ភក្តិ និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​បុគ្គល​ដែល​ជា​សត្រូវ​របស់​រដ្ឋ អាច​ត្រូវ​គេ​សើច​ចម្អក និង​ដាក់​ទោស។ តែ​ស្រ្តី​ទាំង​នេះ​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​ព្រះ​យេស៊ូវ ដោយ​បន្ត​ឈរ​នៅ​ទីនោះ នៅ​ក្បែរ​ព្រះ​អង្គ។ ពួក​គេ​បាន​ដើរ​តាម​ព្រះ​អង្គ និង​ផ្គត់​ផ្គង់​តម្រូវ​ការ​របស់​ព្រះ​អង្គ នៅ​ស្រុក​កាលីឡេ​រួច​មក​ហើយ​ (ខ.៤១) តែ​ពួក​គេ​នៅ​តែ​បន្ត​ឈរ នៅ​ក្បែរ​ព្រះ​អង្គ នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​មាន​តម្រូវ​ការ​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ​បំផុត។

នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ពេល​ដែល​យើង​នឹក​ចាំ អំពី​អំណោយ​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត​របស់​ព្រះ​អង្គ​សង្រ្គោះ និង​ការ​សុគត​របស់​ព្រះ​អង្គ​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង ចូរ​យើង​ចំណាយ​ពេល​ពិចារ​ណា ​អំពី​របៀប​ដែល​យើង​អាច​ឈរ​ឲ្យ​មាំ​មួន ថ្វាយ​ព្រះ​យេស៊ូវ ខណៈពេល​ដែល​យើង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​(មើល​យ៉ាកុប ១:២-៤)។ ចូរ​យើង​គិត​អំពី​បង​ប្អូន​រួម​ជំនឿ​នៅ​ទូទាំង​ពិភព​លោក…

គេបានបង់ថ្លៃជំនួសហើយ

មាន​ពេល​មួយ លោក​ហ្សៀល(Zeal) ដែល​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ជំនួញ នៅ​ប្រទេស​នីហ្សេរីយ៉ា បាន​ទៅ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​យុវ​ជន​ម្នាក់ ដែល​កំពុង​សម្រាក​ព្យាបាល​ក្នុង​មន្ទីរ​ពេទ្យ នៅ​ទីក្រុង​ឡូហ្កូស បន្ទាប់​ពី​ត្រូវ​គេ​បាញ់​ចំ​ភ្លៅ។ ពេល​ដែល​យុវជន​រូប​នេះមាន​ភាព​ធូរ​ស្បើយ​ល្មម​នឹង​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ គេ​មិន​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់​ចេញ​ពី​ពេទ្យ​ឡើយ ទាល់​តែ​គាត់​បានបង់​ថ្លៃ​ពេទ្យ​ជា​មុន​សិន។ នេះ​ជា​គោល​នយោ​បាយ ដែល​មន្ទីរ​ពេទ្យ​រដ្ឋ​ជា​ច្រើន ក្នុង​តំបន់​នេះ​បាន​អនុវត្ត​តាម។ បន្ទាប់​ពី​លោក​ហ្សៀល​បាន​ប្រឹក្សា​យោបល​ជា​មួយ​អ្នក​ធ្វើ​ការ​មនុស្ស​ធម៌​ម្នាក់​ហើយ គាត់​ក៏​បាន​បង់​ថ្លៃ​ពេទ្យ​ទាំង​អស់ឲ្យ​យុវជន​នោះ ជា​លក្ខណៈ​អនាមិក ដោយ​ប្រើ​មូល​និធិ​មនុស្ស​ធម៌ ដែល​គាត់​បាន​រៃ​អង្គាស​បាន​កាល​ពី​ពេល​កន្លង​មក​។ គាត់​ធ្វើ​ដូច​នេះ គឺ​ដើម្បី​បង្ហាញ​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​គាត់ ដែល​ជា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ។ គាត់ក៏​សង្ឃឹម​ផង​ដែរ​ថា អ្នក​ដែល​បាន​ទទួល​អំណោយ​សប្បុរស​ធម៌​នេះ នឹង​ជួយ​យក​អសារ​អ្នក​ដទៃ នៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ផង​ដែរ។​

ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ទាំង​មូល មាន​ខគម្ពីរ​ជា​ច្រើន ដែល​បាន​ចែង​អំពី​ការ​ធ្វើ​អំណោយ​ដល់​អ្នក​ដទៃ ដោយ​ប្រើ​ធន​ធាន​ដែលព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន។ ឧទាហរណ៍ កាល​លោក​ម៉ូសេ​បង្រៀន​ពួក​អ៊ីស្រាអែល អំពី​របៀប​រស់​នៅ​ក្នុង​ទឹក​ដី​សន្យា គាត់បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ថ្វាយ​ទៅ​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ជា​ទី​មួយ (មើល​ចោទិយកថា ២៦:១-៣) ហើយ​ត្រូវ​ទំនុក​បម្រុង​ដល់​អ្នក​ខ្វះ​ខាត ដែល​ជា​ជន​បរទេស ក្មេង​កំព្រា និង​ស្រ្តី​មេម៉ាយ(ខ.១២)។ ដោយសារ​ពួក​គេ​កំពុង​តែ​រស់​នៅ ក្នុង​ទឹក​ដី​ដែល “​មាន​ទឹក​ដោះ និង​ទឹក​ឃ្មុំ​ហូរហៀរ”(ខ.១៥) នោះ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដល់អ្នក​ទាល់​ក្រ។

យើង​ក៏​អាច​នាំ​ឲ្យ​គេ​ស្គាល់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ តាម​រយៈ​ការ​ចែក​រំលែក​ធន​ធាន​របស់​យើង ទោះ​តិចឬ​ច្រើន​ក្តី។ យើង​ប្រហែល​ជា​មិន​មាន​ឱកាស​ចែក​រំលែក​ធន​ធាន​ដោយ​ផ្ទាល់ ដូច​លោក​ហ្សៀល​ទេ ប៉ុន្តែ យើង​អាចទូល​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​បង្ហាញ ឲ្យ​យើង​ដឹង អំពី​របៀប​ចែក​រំលែក ឬ​ដឹង​ថា នរណា​ខ្លះ​កំពុង​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​យើង។—AMY BOUCHER PYE

សេចក្តីសន្យាតាំងពីសម័យបុរាណ

កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៧៩ លោក​បណ្ឌិត គេប្រៀល បាខេយ(Gabriel Barkay) និង​ក្រុម​ការងារ​របស់​គាត់ បាន​រក​ឃើញ​ក្រាំង​ប្រាក់​ពីរ ក្នុង​ទី​បញ្ចុះ​សព​មួយ នៅ​ក្រៅ​ទី​ក្រុង​យេរូសាឡិម ដែល​ជា​ទីក្រុង​ដ៏​ចំណាស់។ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៤ បន្ទាប់​ពីការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​យ៉ាង​ម៉ត់​ចត់ អស់​២៥​ឆ្នាំ អ្នក​ជំនាញ​បាន​បញ្ជាក់​ថា នៅ​ក្នុង​ក្រាំង​នោះ មាន​អត្ថ​បទ​ព្រះ​គម្ពីរ​ដែល​មានចំណាស់​បំផុត ដែល​គេ​បាន​កប់​ទុក​ក្នុង​ឆ្នាំ​៦០០ មុន​គ្រីស្ទ​សក​រាជ។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​បំផុត​នោះ គឺ​ក្រាំង​ទាំង​នោះ​មាន​កត់​ទុក​នូវ​សេចក្តី​អធិស្ឋាន​សូម​ព្រះ​ពរ​របស់​ពួក​សង្ឃ ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ​ថា​ “សូម​ឲ្យ​ព្រះយេហូវ៉ា​ប្រទាន​ពរ ហើយ​រក្សា​ឯង សូម​ឲ្យ​ព្រះយេហូវ៉ា​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះភក្ត្រ​ទ្រង់​ភ្លឺ​មក​ដល់​ឯង ព្រម​ទាំង​ផ្តល់​ព្រះគុណ​ដល់​ឯង​ផង”(ជនគណនា ៦:២៤-២៥)។

ត្រង់​ចំណុច​នេះ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​លោក​អើរ៉ុន និង​ពួក​កូន​ប្រុស​របស់​គាត់(តាម​រយៈ​លោក​ម៉ូសេ) អំពី​របៀបអធិស្ឋាន​សូម​ព្រះ​ពរ សម្រាប់​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​ ក្នុង​នាម​ជា​តំណាង​របស់​ព្រះ​អង្គ។ អ្នក​ដឹក​នាំ​ទាំង​នេះ ត្រូវ​ទន្ទេញ​ឲ្យ​ចាំពាក្យ​ពេចន៍​ទាំង​អស់ ដែល​ព្រះ​អង្គ​ប្រាប់​ឲ្យ​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​ពួក​បណ្តាជន​តាម​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ព្រះ​អង្គ។ សូម​ចាំ​ថា ពាក្យ​ពេចន៍​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​នេះ បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​អ្នក​ប្រទាន​ព្រះ​ពរ ព្រោះ​បទ​គម្ពីរ​នេះ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ “ព្រះយេហូវ៉ា” បីដង ហើយ​ប្រើ​ពាក្យ “ឯង”៦ដង គឺ​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​ទទួល​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ជំនួយ​មក​ពី​ព្រះអង្គ។

ចូរ​យើង​ចំណាយ​ពេល​បន្តិច ដើម្បី​ជញ្ជឹង​គិត អំពី​បទ​គម្ពីរ​នេះ ដែល​បាន​ប្រាប់​យើង​ថា ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នឹងប្រទាន​ពរ​យើង។ បទ​គម្ពីរ​នេះ​ក៏​បាន​រំឭក​យើង អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​គ្មាន​ព្រំដែន​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និង​រំឭក​យើងថា ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នឹង​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​យើង​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា។ បើ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​ថា អ្នក​កំពុង​តែ​ដាច់​ឆ្ងាញពី​ព្រះ​អង្គ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ នោះ​ចូរ​តោង​ឲ្យ​ជាប់​សេចក្តី​សន្យា ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ដ៏​បុរាណ​នេះ។…