Month: December 2020

កាំជ្រួចនៃជីវិត

នៅ​ពេល​ល្ងាច​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​សកល គេ​បាន​បាញ់​កាំជ្រួច នៅ​តាម​បណ្តា​ទីក្រុង និង​ទីប្រជុំ​ជន​នានា នៅ​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក។ គេ​មានចេតនា​ធ្វើ​ឲ្យ​កាំជ្រួច​នោះ​មាន​សម្លេង​លាន់​ឮ​ខ្លាំង ព្រោះ​តាម​ធម្មជាតិ​របស់​កាំជ្រួច ពួក​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ផលិត ដើម្បី​ឲ្យ​ផ្ទុះ​បំបែក​បរិយាកាស។ គ្រាប់​កាំជ្រួច​ដែល​ផ្ទុះ​ពីរ​តង់ លាន់​ឮ​ខ្លាំង​បំផុត ជា​ពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​វា​ផ្ទុះ នៅ​ក្បែរ​ដី។

បញ្ហា​ក៏​អាច​ផ្ទុះ​បំបែក​ចិត្ត គំនិត និង​គ្រួសារ​ផង​ដែរ។ “កំាជ្រួច”នៃ​ជីវិត ដែល​មាន​ដូច​ជា​បញ្ហា​គ្រួសារ ទំនាក់​ទំនង ការងារ និងហិរញ្ញ​វត្ថុ ព្រម​ទាំង​ការ​បាក់​បែក​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ ក៏​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ វា​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ជា​បន្ទុះ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យបរិយា​កាស​នៃ​ផ្លូវ​អារម្មណ៍​របស់​យើង​មាន​ភាព​រង្គោះ​រង្គើ។

តើ​យើង​ស្គាល់​ព្រះ​មួយ​អង្គ ដែល​លើក​យើង​ខ្ពស់​ឡើង ឲ្យ​ផុត​ភាព​វឹក​វរ​ឬ​ទេ? ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ អេភេសូរ ២:១៤ សាវ័ក​ប៉ុល​បានសរសេរ​ថា ព្រះ​គ្រីស្ទ​ជា​ “សន្តិ​ភាព​របស់​យើង”។​ ពេល​ណា​យើង​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះ​អង្គ សន្តិ​ភាព​ព្រះ​អង្គ​ធំ​ជាង​ការរំខាន​ញាំញី និង​បាន​រំងាប់​សម្លេង​រំខាន នៅ​ក្នុង​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ  ការ​ឈឺ​ចាប់ ឬ​ការ​បែក​បាក់​ទំាង​អស់។

នេះ​ជា​ការ​ធានា​ដ៏​មាន​អំណាច ដល់​ជន​ជាតិ​យូដា ក៏​ដូច​ជា​សាសន៍​ដទៃ។ ពួកគេ​ធ្លាប់​រស់​នៅ ដោយ​គ្មាន​សង្ឃឹម និង​គ្មាន​ព្រះ ក្នុង​លោកិយ​នេះ​(ខ.១២)។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ជួប​ការ​គំរាម​កំហែង នៃ​ការ​បៀត​បៀន និង​ការ​បែក​បាក់។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ ព្រះអង្គ​នាំ​ពួក​គេ​ចូល​មក​ជិត​ព្រះ​អង្គ និង​ចូល​មក​ជិត​គ្នា ដោយ​ព្រះ​លោហិត​ព្រះ​អង្គ។ “ដ្បិត​ទ្រង់​ជា​ស្ពាន​មេត្រី​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ទាំង​២​រួម​គ្នា​តែ​១ ហើយ​បាន​រុះ​ជញ្ជាំង​ដែល​ខាន់​កណ្តាល​ចេញ”(ខ.១៤)។

ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​ចាប់​ផ្តើម​បោះ​ជំហាន​ចូល​ក្នុង​ឆ្នាំ​ថ្មី ដោយ​មាន​ការ​គំរាម​កំហែង…

ជោគជ័យពិតប្រាកដ

មាន​ពេល​មួយ​ខ្ញុំ​បាន​សំភាស​ភ្ញៀវ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ម្នាក់​។ គាត់​បាន​ឆ្លើយ​សំណួរ​ខ្ញុំ ដោយ​ការ​គួរ​សម។ តែ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍ថា មាន​អ្វី​មួយ​កំពុង​លាក់​ខ្លួន នៅ​ចន្លោះ​ការ​សន្ទនា​របស់​យើង។ វា​ក៏​បាន​បង្ហាញ​ខ្លួន​ ពេល​ដែល​គាត់​និយាយ​បន្ថែម​ពី​ពាក្យរបស់​ខ្ញុំ។

ខ្ញុំ​សរសើរ​គាត់​ថា គាត់​បាន​ជំរុញ​ចិត្ត​មនុស្ស​រាប់​ពាន់​នាក់។ គាត់​ក៏​បាន​រអ៊ូ​ថា “មិន​មែន​រាប់​ពាន់​នាក់​ទេ គឺ​រាប់​លាន​នាក់”។

គួរ​ឲ្យ​សោក​ស្តាយ​ណាស់ ដែល​ខ្ញុំ​គិត​មិន​ដល់។ ភ្ញៀវ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​រំឭក​ខ្ញុំ អំពី​ស្នាដៃ​របស់​គាត់ មុខ​តំណែង​ដែល​គាត់​មាន សមិទ្ធិ​ផល​ដែល​គាត់​ទទួល​បាន ព្រម​ទាំង​ទស្សនាវដ្ដី​ដែល​គាត់​បាន​មើល។ ពេល​នោះ​ ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ជា​មាន​ការ​ឆ្គាំ​ឆ្គង។​

ចាប់​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​រឿង​នេះ​មក ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ អំពី​ការ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​បង្ហាញ​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់ ដល់​លោក​ម៉ូសេ នៅ​លើ​ភ្នំ​ស៊ីណៃ​(និក្ខមនំ ៣៤:៥-៧)។ ព្រះ​អង្គ​ជា​អ្នក​បង្កើត​ចក្រ​វាល និង​ជា​អ្នក​ជំនុំ​ជម្រះ​មនុស្ស​ជាតិ តែ​ព្រះ​អង្គ​មិន​បាន​ប្រើ​មុខ​តំណែងរបស់​ព្រះ​អង្គ នៅ​ចំពោះ​មុខ​លោក​ម៉ូសេ​នោះ​ទេ។ ព្រះ​អង្គ​ជា​អ្នក​បង្កើត​កាឡាក់​ស៊ី​ជាង​១០០​ពាន់​លាន​ក្នុង​ចក្រ​វាល តែ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​មិន​បាន​យក​រឿង​នេះ​មក​ប្រាប់​លោក​ម៉ូសេ​ដែរ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ព្រះ​អង្គ​បាន​ណែនាំ​គាត់​ឲ្យ​ដឹង​ថា ព្រះ​អង្គ​ជា “ព្រះ​ដែលមាន​ព្រះហឫ​ទ័យ​មេត្តា​ករុណា ហើយ​ទន់​សន្តោស ទ្រង់​យឺត​នឹង​ខ្ញាល់ ហើយ​មាន​សេចក្តី​សប្បុរស និង​សេចក្តី​ទៀង​ត្រង់ ជា​បរិបូរ” (និក្ខមនំ ៣៤:៦)។ ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បង្ហាញ​ថា ព្រះ​អង្គ​ជា​នរណា នោះ​ព្រះ​អង្គ​មិន​បាន​រៀប​រាប់​អំពី​មុខ​តំណែង ឬស្នា​ដៃ​នោះ​ទេ តែ​ព្រះ​អង្គ​បង្ហាញ​ចរិក​លក្ខណៈ​របស់​ព្រះ​អង្គ។

រឿង​នេះ​ពិត​ជា​មាន​ន័យ​ជ្រាល​ជ្រៅ​ចំពោះ​យើង ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ព្រះទ្រង់​បាន​បង្កើត ឲ្យ​ដូច​រូប​អង្គ​ទ្រង់ ហើយ​បាន​ត្រាស់​ហៅឲ្យ​យក​គំរូ​តាម​ព្រះ​អង្គ​(លោកុប្បត្តិ ១:២៧ និង​ អេភេសូរ ៥:១-២)។ ការ​មាន​ស្នា​ដៃ និង​មុខ​តំណែង​គឺ​ជា​រឿង​ល្អ…

ជំនួយ សម្រាប់ឪពុកម្តាយ ដែលមានកូនញៀនទូរស័ព្ទ ឬធែប្លែត

ឪពុកម្តាយជាច្រើន មានការថប់បារម្ភ ពេលដែលកូនៗចំណាយពេលច្រើនពេក នៅពីមុខអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ឬធែប្លែត។ ពួកគេក៏បានចោទជាសំណួរថា "តើខ្ញុំគួរតែឲ្យកូនខ្ញុំមានទូរស័ព្ទផ្ទាល់ខ្លួនប្រើ នៅអាយុប៉ុន្មាន? តើខ្ញុំត្រូវដាក់ច្បាប់ ឬវិន័យអ្វីខ្លះ សម្រាប់ឲ្យពួកគេប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ទាំងនោះ?" តើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច នៅពេលដែលពួកគេញៀនអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ឬធែបប្លែត? នៅមានសំណួរជាច្រើនទៀត ដែលឪពុកម្តាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទមាន។ ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែម សូមទាញយកសៀវភៅនេះ ដោយឥតគិតថ្លៃ។

 

 

ភាពពិតដែលយើងមើលមិនឃើញ

កាល​ពី​ឆ្នំា​១៨៧៦ កម្មករ​អណ្តូង​រ៉ែ​បាន​ខួង​ដី ដើម្បី​ស្វែង​រក​ធ្យូង​ថ្ម ក្នុង​ភូមិ​ភាគ​កណ្តាល​នៃ​រដ្ឋ​អ៊ីនឌីអាណា ហើយ​ក៏​បាន​គិតស្មាន​ថា ពួក​គេ​បាន​រក​ឃើញ​ច្រក​ទ្វារ​ចូល​ស្ថាន​នរក​ហើយ។ លោក​ចន បាឡូ ម៉ាធីន(John Barlow Martin) ដែល​ជាអ្នក​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត បាន​រាយ​ការ​ថា ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ខួង​ដល់​ជម្រៅ​១៨០​ម៉ែត្រ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ឃើញ​ផ្សែង​បាញ់​ចេញ​ពី​ក្នុង​ដី​មក ដោយ​សម្លេង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្ញែង​ខ្លាច។ ពួក​គេ​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា ពួក​គេ​ប្រហែល​ជា​បាន​ខួង​ចំ​ដំបូល​នៃ​រូង​ភ្នំ​របស់​អារក្ស​ហើយ ដូច​នេះ ពួក​គេ​ក៏​បាន​សន្ធប់​មាត់​អណ្តូង​រ៉ែ​នោះ រួច​ប្រញាប់​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ។​

ជា​ការ​ពិត​ណាស់ កម្មករ​អណ្តូង​រ៉ែ​ទាំង​នោះ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ ព្រោះ​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក ក្រុម​ផ្សេង​ក៏​បាន​ខួង​អណ្តូង​រ៉ែ​នោះម្តង​ទៀត ហើយ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ឧស្ម័ន​ធម្មជាតិ​យ៉ាង​ច្រើន​សណ្ឋឹក។ ពួក​គេ​មានការ​យល់​ច្រឡំ តែ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ដូច​ជាច្រណែន​ពួក​គេ​បន្តិច​។ កម្មករ​អណ្តូរ​រ៉ែ​ទាំង​នេះ បាន​រស់​នៅ ដោយ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ចំពោះ​ពិភព​ខាង​វិញ្ញាណ ដែលជា​ញឹក​ញាប់ ​ខ្ញុំ​បានភ្លេច​គិត​ដល់ ។ ខ្ញុំ​ងាយ​នឹង​រស់​នៅ ដោយ​ហាក់​ដូច​ជា​ជឿ​ថា ពិភព​ខាង​វិញ្ញាណ និង​ខាង​សាច់​ឈាម​មិន​មាន​ការប្រសព្វ​គ្នា ហើយ​ងាយ​នឹង​ភ្លេច​ថា “​យើង​រាល់​គ្នា​មិន​មែន​តយុទ្ធ​នឹង​សាច់​ឈាម​ទេ គឺ និង​ពួក​គ្រប់​គ្រង ពួក​មាន​អំណាច និង​ពួក​ម្ចាស់​នៃ​សេចក្តី​ងងឹត​នៅ​លោកីយ៍​នេះ​វិញ ហើយ​ទាស់​នឹង​អំណាច​អាក្រក់​ខាង​វិញ្ញាណ នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​ដែរ”(អេភេសូរ ៦:១២)។

ពេល​ណា​យើង​បាន​ឃើញ​ការអាក្រក់​មាន​ជ័យ​ជម្នះ ក្នុង​លោកិយ​របស់​យើង យើង​មិន​គួរ​ចុះ​ចាញ់ ឬ​ព្យាយាម​ប្រយុទ្ធ​ដោយពឹង​អាង​កម្លាំង​ខ្លួន​ឯង​នោះ​ឡើយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ យើង​ត្រូវ​តយុទ្ធ​នឹង​ការ​អាក្រក់ “ដោយ​ពាក់​គ្រឿង​សឹក​របស់​ព្រះ”(ខ.១៣-១៨)។

យើង​ក៏​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​សិក្សាព្រះ​គម្ពីរប៊ីប និង​ជួប​ប្រជុំ​ជា​ទៀង​ទាត់​ជា​មួយ​អ្នក​ជឿ​ដទៃ​ទៀត ដើម្បី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយ​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត ដោយ​គិត​ដល់​ប្រយោជន៍​អ្នក​ដទៃ…

កសាងសំណល់បាក់បែកឡើងវិញ

កាល​លោក​ដូវេន(Dowayne) មាន​អាយុ​១៧​ឆ្នាំ គាត់​ត្រូវ​តែ​ចាក​ចេញ​ពី​ផ្ទះ ក្នុង​សង្កាត់​ម៉ានេនបឺក ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ទីក្រុង ខេប ថោយន ប្រទេស​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង ដោយសារ​គាត់​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ចោរ​កម្ម និង​ញៀន​ថ្នាំ​ហេរ៉ូអ៊ីន។ គាត់​មិន​បានទៅ​ណា​ឆ្ងាយ​ទេ។ គាត់​បាន​សង់​ខ្ទម​ស័ង្ក​សី ក្នុង​ទីធ្លា​ខាង​ក្រោយ​ផ្ទះ​ម្តាយ​គាត់ ហើយ​មិន​យូរ​ ប៉ុន្មាន​កន្លែង​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ថា​ជា កាស៊ីណូ និង​កន្លែង​សេព​គ្រឿង​ញៀន។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ពេល​គាត់​មាន​អាយុ​១៩​ឆ្នាំ គាត់​ក៏​បាន​ទទួលសេចក្តី​សង្គ្រោះ ដោយ​ជំនឿលើ​ព្រះ​យេស៊ូវ។ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ចាក​ចេញ​ពី​ការ​ញៀន​ថ្នាំ មាន​រយៈ​ពេល​យូរ ហើយ​ហត់​នឿយណាស់ តែ​គាត់​បាន​ជា​ស្អាត ដោយ​សារ​ជំនួយ​មក​ពី​ព្រះ ហើយ​ដោយ​មាន​ការ​គាំ​ទ្រ​ពី​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់ ដែល​ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ​។ រយៈ​ពេល​១០​ឆ្នំា បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​សង់​កាស៊ីណូ​នោះ គាត់ និង​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​ក៏​បាន​កែ​ប្រែ​ខ្ទម​នោះ ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​ព្រះ​វិហារ។ ទីកន្លែង​ដ៏​ងងឹត​​មាន​ពេញ​ដោយ​អំពើ​បាប​នោះ ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​ថ្វាយ​បង្គំ និង​អធិ​ស្ឋាន។

អ្នក​ដឹក​នាំ​នៃ​ព្រះ​វិហារ​មួយ​នេះ បាន​មើល​បទ​គម្ពីរ​យេរេមា ជំពូក​៣៣ ដែល​បាន​ចែង​ អំពី​ការ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​នាំ​ការ​ប្រោសឲ្យ​ជា និង​ការ​ស្អាង​ឡើង​វិញ ដល់​រាស្រ្ត​ទ្រង់ និង​ទឹក​ដី​របស់​ពួក​គេ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធ្វើ​សម្រាប់​លោក​ដូវេន និង​អតីត​កាស៊ីណូ​នោះ។ ហោរា​យេរេមា​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ ដែល​កំពុង​រស់​នៅ​ជា​ឈ្លើយ​សង្រ្គាម ដោយ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ទោះ​ទីក្រុង​នោះ​បាន​ទទួល​រង​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​មែន​ ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​នៅ​តែ​ប្រោស​រាស្រ្ត​ទ្រង់​ឲ្យ​ជា ហើយ​នឹង “ស្អាង​ពួក​គេ​ឡើងវិញ” ដោយ​សម្អាត​ពួក​គេ ឲ្យ​ស្អាត​ពី​អស់​ទាំង​អំពើ​បាប​(យេរេមា ៣៣:៧-៨)។ បន្ទាប់​មក ទីក្រុង​នោះ​នឹង​ថ្វាយ​ក្តី​អំណរ សេចក្តី​សរសើរ និង​ព្រះ​កិត្តិ​នាម​ដល់​ព្រះ​អង្គ(ខ.៩)។…

បទចម្រៀងនៅពេលយប់ងងឹត

មាន​ពេល​មួយ ចរន្ត​អគ្គីសនី​នៅ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​ស្រាប់​តែ​ដាច់ ហើយ​ថ្ងៃ​ក៏​បាន​លិច​អស់​ជា​ច្រើន​ម៉ោង​ហើយ​ដែរ។ កាល​នោះ ខ្ញុំ​នៅ​ផ្ទះជា​មួយ​ក្មេង​តូច​ៗ​២​នាក់ ហើយ​នេះ​ជា​លើក​ទី​មួយ​ហើយ ដែល​ពួក​គេ​បាន​ជួប​បញ្ហា​ដាច់​ភ្លើង។ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ ក្រុមហ៊ុន​អគ្គី​សនី​បាន​ដឹង អំពី​ការ​ដាច់​ចរន្ត​អគ្គី​សនី​នោះ​ហើយ ខ្ញុំក៏​យក​ទាន​មក​ដុត​បំភ្លឺ​ផ្ទះ​ រួច​ខ្ញុំ និង​ក្មេង​ៗក៏​បាន​អង្គុយ​ផ្តុំ​គ្នា​ នៅ​ជុំវិញ​ភ្លើង​ទៀន។ ពួក​គេ​ហាក់​ដូច​ជា​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ និង​រសាប់រសល់ ដូច​នេះ យើង​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ច្រៀង​ចម្រៀង​មួយ​បទ។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ការព្រួយ​បារម្ភ​ដែល​មាន​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មុខ​របស់​ពួក​គេ ក៏​ត្រូវ​បាន​ជំនួស​ដោយ​ស្នាម​ញញឹម​វិញ។ ជួន​កាល​ ក្នុង​ពេល​ដែល​ងងឹត​បំផុត យើង​ត្រូវ​ការ​បទ​ចម្រៀង​មួយ​បទ។

បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក​១០៣ គឺ​ជា​សេចក្តី​អធិស្ឋាន ឬ​បទ​ចម្រៀង​ដែល​ត្រូវ​បាន​និពន្ធ​ឡើង បន្ទាប់​ពី​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​បានវិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ការ​និរទេស។ ស្រុក​កំណើត​របស់​ពួក​គេ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​បាក់​បែក។ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​វិបត្តិ​នោះ ពួក​គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ច្រៀង។ តែ​មិន​មែន​ចេះ​តែ​ច្រៀង​នោះ​ទេ។ ពួក​គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ច្រៀង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​នរណា ហើយ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ។ បទ​គម្ពីរទំនុក​ដំកើង ជំពូក១០៤ ក៏​បាន​ជួយ​រំឭក​យើង​ថា ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះ​ទ័យ​អាណិត សេចក្តី​មេត្តា​ ភាព​អត់​ធ្មត់ និង​មាន​ពេញ​ដោយសេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​(ខ.៨)។ ហើយ​ក្នុង​ករណី ដែល​យើង​ឆ្ងល់​ថា តើ​ព្រះ​ទ្រង់​នៅ​តែ​ប្រកាន់​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប​របស់យើង​ឬ​ទេ នោះ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​ប្រកាស់​ថា ព្រះ​អង្គ​មិន​ខឹង​នឹង​យើង​ទេ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​យើង ហើយ​ព្រះអង្គ​អាណិត​យើង​ណាស់។

យើង​គួរ​តែ​ច្រៀង​អំពី​រឿង​នេះ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​យប់​ងងឹត នៃ​ជីវិត​យើង។

ស្ថិត​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ងងឹត និង​ពិបាក​នោះ អ្នក​ប្រហែល​ជា​ឆ្ងល់​ថា តើ​ព្រះ​ទ្រង់​ពិត​ជា​ល្អ​មែន​ឬ តើ​ព្រះ​អង្គ​ពិត​ជា​ស្រឡាញ់​អ្នក​ឬ? បើ​អ្នក​ពិត​ជា​មាន​ការ​សង្ស័យ​ដូច​នេះ​មែន នោះ​ចូរ​អធិស្ឋាន…

តើនរណាខ្លះត្រូវការខ្ញុំ?

នៅ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​ហោះ​នៅ​ពេល​យប់ ទៅ​រដ្ឋ​វ៉ាស៊ីតោន ឌីស៊ី លោក​អាធ័រ ប្រ៊ូក(Arthur Brooks) ដែល​ជា​អ្នក​និពន្ធ បាន​ស្តាប់​ឮ​ស្រ្តី​ចំណាស់​ម្នាក់​និយាយ​ខ្សិប​ៗ​ប្រាប់​ស្វាមី​របស់​ខ្លួន​ថា “បង​កុំ​គិត​ថា គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ត្រូវ​ការ​បង។ វា​មិនពិត​ទេ”។ បុរស​នោះ​បាន​រអ៊ូរទាំ​ថា គាត់​ចង់​ស្លាប់ ហើយ​ភរិយា​គាត់​ក៏​ប្រាប់​គាត់ កុំ​ឲ្យ​និយាយ​អញ្ចឹង​ទៀត។ ពេល​ដែល​យន្ត​ហោះ​ចុះ​ចត លោក​ប្រ៊ូក​ក៏​បាន​ងាក​ទៅ​ក្រោយ ហើយ​ភ្លាម​ៗ​នោះ គាត់​ក៏​បាន​មើល​ស្គាល់​បុរស​នោះ។ គាត់​ជា​វិវរៈ​បុរស ដែលមាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ទូទាំង​ពិភព​លោក។ អ្នក​ដំណើរ​ដទៃ​ទៀត​ក៏​បាន​ចាប់​ដៃ​គាត់ ហើយ​អ្នក​បើក​យន្ត​ហោះ​ក៏​បាន​អរគុណ​គាត់ សម្រាប់​សេចក្តី​ក្លាហាន ដែល​គាត់​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​មក កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​មុន។ តើ​អ្នក​ក្លាហាន​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​នេះ បានលិច​លង់​ទៅ​ក្នុង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម​ដោយ​របៀប​ណា?​

ហោរា​អេលីយ៉ា​ធ្លាប់​បាន​តតាំង​នឹង​ហោរា​ក្លែង​ក្លាយ​ទាំង​៤៥០​នាក់ របស់​ព្រះ​បាល ដោយ​ចិត្ត​ក្លាហាន ហើយក៏​បាន​ឈ្នះ​ពួក​គេ(១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៨)។ តែ​គាត់​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​នេះ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ឡើយ។ តាម​ពិត ព្រះ​ទ្រង់​គង់​នៅ​ជា​មួយ​គាត់​ជា​និច្ច។ តែក្រោយ​មក គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ឯកោ​ណាស់ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​ដក​ជីវិត​គាត់​។

ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បាន​លើក​វិញ្ញាណ​របស់​លោក​អេលីយ៉ា​ឡើង ដោយ​នាំ​គាត់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះ​អង្គ ហើយ​ឲ្យ​គាត់​បម្រើ​អ្នក​ផ្សេង​ទៀត។ គាត់​ត្រូវ​ទៅ “ចាក់​ប្រេង​តាំង​ហាសែល​ឡើង ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ស្តេចស្រុកស៊ីរី” និងចាក់​ប្រេង​តាំង​យេហ៊ូ ឲ្យ​ឡើង​ធ្វើ “ស្តេច​អ៊ីស្រាអែល” ហើយ​​ចាក់​ប្រេង​តាំង​លោក​អេលីសេ “ធ្វើ​ជា​ហោរា​ជំនួស​គាត់”(១៩:១៥-១៦)។ បន្ទាប់​ពី​គាត់​មាន​កម្លាំង​ឡើងវិញ ដោយ​មាន​គោល​បំណង​ថ្មី គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​រក​លោក​អេលីសេ ដើម្បី​បង្ហាត់​បង្រៀន ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ស្នង​គាត់។​

ជ័យ​ជម្នះ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​អ្នក​អាច​នៅ​ក្រោយ​ខ្នង​អ្នក។ អ្នក​ប្រហែល​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ថា ជីវិត​របស់​អ្នក​បាន​ឈាន​ដល់​ចំណុចខ្ពស់​បំផុត ឬ​មិន​ដែល​បាន​ទៅ​ដល់​សោះ។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ…

អំណរដល់លោក

រៀង​រាល់​រដូវ​បុណ្យ​ណូអែល​មក​ដល់ អ្នក​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​បាន​តុប​តែង​អំពី​ការប្រសូត្រ​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ តាម​វប្ប​ធម៌​ផ្សេង​ៗ​គ្នា ដែល​មាន​ក្នុង​ពិភព​លោក។ យើង​មាន​ការ​តុប​តែង​តាម​បែប​អាឡឺម៉ង់ ដែល​មាន​ទម្រង់​ដូច​ពីរ៉ាមីត និង​ការ​តុប​តែងស្តី​អំពី​ស្នូក​សត្វ​ ដែលធ្វើ​ពី​ឈើ​អូលីវ មក​ពី​ភូមិ​បេថ្លេហិម ព្រម​ទាំង​ការ​តុប​តែង​ដោយ​ប្រើ​ពណ៌​ឆើត​ៗ តាម​ជន​ជាតិ​មិចស៊ីកូ។​ ក្រុម​គ្រួសារ​យើង​ចូលចិត្ត​ការ​តុប​តែង តាម​ជន​ជាតិ​អាហ្វ្រិក​ជាង​គេ ដែល​ក្នុង​នោះ គេ​មិន​បាន​ដាក់​រូប​សត្វ​ចៀម និង​អូដ្ឋ​តាម​ធម្មតា តែ​បាន​ដាក់​រូបសត្វ​ដំរីទឹក​មើល​ទៅ​រូប​ព្រះ​ឱរស​យេស៊ូវ ដោយ​ការ​ពេញ​ចិត្ត។​

ការ​តុប​តែង​អំពី​កំណើត​ព្រះ​យេស៊ូវ តាម​វប្ប​ធម៌​ខុស​ៗ​គ្នា​ដូច​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​មាន​ភាព​កក់​ក្តៅ​ណាស់​ ខណៈ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំនឹក​ចាំ​ថា កំណើត​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ មិន​មែន​សម្រាប់​តែ​ជន​ជាតិ ឬ​វប្បធម៌​មួយ​នោះ​ឡើយ តែ​ជា​ដំណឹង​ល្អ សម្រាប់​លោកិយ​ទាំង​មូល ជា​មូល​ហេតុ​ដែល​មនុស្ស នៅ​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​អរ​សប្បាយ។​

រូប​ព្រះ​ឱរស​ដែល​បាន​បង្ហាញ នៅ​ក្នុង​ការ​តុប​តែង​អំពី​កំណើត​ព្រះ​យេស៊ូវ ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្ញុំ បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​សេចក្តី​ពិត នៃ​ព្រះទ័យ ដែល​ទ្រង់​មាន​សម្រាប់​លោកិយ​ទាំង​មូល។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​យ៉ូហាន ពេល​ដែល​ពួក​ផារិស៊ី​ម្នាក់​ទូល​សួរ​ព្រះ​យេស៊ូវ ព្រះ​អង្គ​ក៏បាន​មាន​បន្ទូល​ថា “ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​មនុស្ស​លោក ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​ទ្រង់​ប្រទាន​ព្រះរាជបុត្រា​ទ្រង់​តែ​១ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ដែល​ជឿ​ដល់​ព្រះរាជបុត្រា​នោះ មិន​ត្រូវ​វិនាស​ឡើយ គឺ​ឲ្យ​មាន​ជីវិត​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​វិញ”(យ៉ូហាន ៣:១៦)។

អំណោយ​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ គឺ​ជា​ដំណឹង​ល្អ​សម្រាប់​មនុស្ស​ម្នាក់​ៗ។ ទោះ​អ្នក​មាន​ផ្ទះ​នៅ​កន្លែង​ណាក៏​ដោយ ក្នុង​ពិភព​លោក​នេះ កំណើត​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ គឺ​ជា​ការ​ប្រទាន​របស់​ព្រះ នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សន្តិ​ភាព​មក​អ្នក។ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​រកឃើញ​ជីវិត​ថ្មី ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ  ដែល “មក​ពី​គ្រប់​ពូជ​មនុស្ស គ្រប់​ភាសា គ្រប់​នគរ ហើយ​ពី​គ្រប់​ទាំង​សាសន៍” ​និង​ច្រៀង​សរសើរសិរីល្អ​របស់​ព្រះ…

សន្តិភាពនៅថ្ងៃបុណ្យណូអែល

នៅថ្ងៃ​បុណ្យ​ណូអែល​ដ៏​រងារ នៅ​ប្រទេស​ប៊ែលហ្សិក ក្នុងឆ្នាំ១៩១៤ គេ​បាន​ឮ​សម្លេង​ច្រៀង​ចេញ​ពី​ត្រង់​សេ ដែល​ពួក​ទាហាន​បាន​ជីក។ គេក៏​បាន​ឮ​បទ “យប់​ដ៏​សុខ​សាន្ត” បន្លឺ​ឡើង ជា​ភាសា​អាឡឺម៉ង់ ហើយ​ក្រោយ​មក ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស។ មុន​នោះ ពួក​ទាហាន​បាន​បាញ់​ដាក់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក តែ​ពេល​នោះ ពួក​គេ​បាន​ទម្លាក់​អាវុធ​ចុះ  ហើយ​ក៏​បាន​ចេញ​ពី​ត្រង់​សេ ដើម្បី​ចាប់ដៃ​គ្នា ​ក្នុង​តំបន់​មាន​ជម្លោះ ដែល​នៅ​ចន្លោះ​ពួក​គេ ដោយ​និយាយ​សួស្តី​ណូអែល ទៅ​កាន់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក និង​ចែក​អំណោយឲ្យ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក តាម​លទ្ធ​ភាព​រៀង​ខ្លួន​។ ការ​ឈប់​បាញ់​គ្នា​ក៏​បាន​បន្ត​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​បន្ទាប់ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​ទាហានទាំង​សង​ខាង​ជជែក​គ្នា​លេង សើច​សប្បាយ និង​ថែម​ទាំង​រៀប​ចំ​ការ​ប្រកួត​បាល់​ទាត់​ទៀត​ផង។​

បទ​ឈប់​បាញ់​គ្នា នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ណូអែល ឆ្នាំ១៩១៤ ដែល​បាន​កើត​ឡើង នៅ​សមរ​ភូមិ​ខាង​លិច ក្នុង​សម័យ​សង្រ្គាម​លោកលើក​ទី​១ គឺ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំ​ពី​សន្តិ​ភាព ដែល​ពួក​ទេវតា​បាន​ប្រកាស នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ណូអែល​ដំបូង​បំផុត​ កាល​ពី​ជាង​២ពាន់​ឆ្នាំ​មុន។​ មាន​ទេវតា​មួយ​អង្គ​បាន​ប្រាប់​ពួក​អ្នក​គង្វាល​ដែល​កំពុង​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា “កុំ​ខ្លាច​អី មើល ខ្ញុំ​មក​ប្រាប់​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ពី​សេចក្តី​អំណរ​យ៉ាង​អស្ចារ្យ ដែល​សំរាប់​បណ្តាជន​ទាំង​អស់​គ្នា ដ្បិត​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ មាន​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​១​អង្គ ប្រសូត​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​ក្រុង​ហ្លួង​ដាវីឌ គឺ​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ​ដ៏​ជា​ព្រះអម្ចាស់”(លូកា ២:១០-១១)។ បន្ទាប់​មក ទេវតា​មួយ​ហ្វូង​ក៏បាន​លេច​ឡើង ហើយ​បន្លឺ​សម្លេង​ថា “សួស្តី​ដល់​ព្រះ​នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត ហើយ​សេចក្តី​សុខសាន្ត​នៅ​ផែនដី នៅ​កណ្តាល​មនុស្ស ដែល​ជា​ទី​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ដល់​ទ្រង់”(ខ.១៣-១៤)។

ព្រះយេស៊ូវ​ជា “ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​សន្តិ​ភាព” ដែល​បាន​សង្រ្គោះ​យើង ឲ្យ​រួច​ពី​បាប(អេសាយ…

ការតុបតែងមិនល្អឥតខ្ចោះ សម្រាប់ថ្ងៃបុណ្យណូអែល

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​មើល​ការ​តុប​តែង​សម្រាប់​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ណូអែល ដែល​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ ឈ្មោះ ហ្សាវីយ័រ(Xavier) បាន​ធ្វើ​អស់​រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​នេះ និង​អំពូល​សម្រាប់​តាំង​លម្អ​ដើម​ណូអែល មាន​ពណ៌ និង​ទំហំ​ខុស​ៗ​គ្នា ដែល​ជី​ដូន​របស់​គាត់បាន​ផ្ញើ​ឲ្យ​គាត់។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ហេតុ​អ្វី​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មិន​ទាន់​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ការ​តុប​តែង​របស់​យើង។ ខ្ញុំ​តែង​តែ​ឲ្យ​តម្លៃ​មក​លើ​ភាព​ប៉ិនប្រសប់ និង​អនុស្សាវរីយ៍ ដែល​យើង​មាន​ជា​មួយ​ការ​តុប​តែង​នេះ។ ដូច​នេះ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ភាព​ទាក់​ទាញ​នៃ​ការ​តាំង​លក់​ឥវ៉ាន់នៅ​តាម​ហាង​ទំនិញ បាន​លួង​លោម​ខ្ញុំ ឲ្យ​ចង់​បាន​ដើម​ណូអែល ដែល​មាន​ការ​តុប​តែង ដោយ​អំពូល​ដែល​មាន​ទំហំ​ដូចគ្នា  និង​មាន​ពន្លឺ​ចាំង​ផ្លេក​ៗ ហើយ​មាន​ខ្សែ​បូ​ធ្វើ​ពី​ក្រណាត់​ដ៏​ប្រណិត។?

ខណៈ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​បែរ​មុខ​ចេញ​ពី​ការ​តុប​តែង​ដ៏​សាមញ្ញ​របស់​យើង​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ក្រឡេក​ឃើញ​គ្រឿង​តុប​តែង​មួយ​ មានរាង​ដូច​បេះ​ដូង​ពណ៌​ក្រហម មាន​ពាក្យ​ដ៏​សាមញ្ញ​មួយ​ឃ្លា​សរសេរ​ពី​លើ​ថា ព្រះយេស៊ូវ​ គឺ​ជា​ព្រះ​អង្គ​សង្រ្គោះ​របស់​ខ្ញុំ។ ដូច​នេះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹក​ចាំ​ថា គ្រួសារ និង​ក្តី​សង្ឃឹម​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ គឺ​ជា​មូល​ហេតុ ដែល​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ណូអែល។ ថ្វី​ដ្បិត​តែ​ដើម​ណូអែល​របស់​យើង មិន​អាច​ប្រៀប​ផ្ទឹម​នឹង​ដើម​ណូអែល​ដែល​គេ​ដាក់​តាំង​នៅ​មុខ​ហាង​មែន តែ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នៅ​ពីក្រោយ​ការ​តុប​តែង​នីមួយ​ៗ នៅ​លើ​ដើម​ណូអែល​របស់​យើង បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ដើម​ណូអែល​យើង​មាន​ភាព​ស្រស់​ស្អាតណាស់!

ដើម​ណូអែល​របស់​យើង បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​ថា ព្រះ​មែស៊ី​ក៏​មិន​បាន​យាង​មក ដើម្បី​ផ្គាប់​ចិត្ត​មនុស្ស​ តាម​របៀប​ណា​មួយ​ឡើយ(អេសាយ ៥៣:២)។ ព្រះ​យេស៊ូវ​ត្រូវ​គេ “ស្អប់​ខ្ពើម និង​បដិសេធ”(ខ.៣)។ តែ​ព្រះ​អង្គ​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​អស្ចារ្យ​ដល់​យើង​រាល់​គ្នា ដោយ​បាន​សម្រេច​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​គេ “ចាក់​ទំលុះ​ព្រះ​កាយ​ព្រះ​អង្គ ដោយសារ​អំពើ​បាប​របស់​យើង”​(ខ.៥)។ ព្រះ​អង្គ​បាន​រង​ទ្រំា​ការ​ដាក់​ទោស ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​អរ​សប្បាយ​នឹង​សន្តិ​ភាព​ដ៏​ពិត(ខ.៥)។ គ្មាន​អ្វី​ដែល​ល្អ​លើស​នេះ​ឡើយ​។​

ខ្ញុំ​ក៏​មាន​ការ​ដឹង​គុណ​ព្រះ​អង្គ​ជា​ថ្មី សម្រាប់​ការ​តុប​តែង​របស់​យើង​ដែល​មិន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ និង​អរ​ព្រះ​គុណ​សម្រាប់​ព្រះ​អង្គសង្រ្គោះ​ដ៏​ឥត​ខ្ចោះ​នៃ​យើង។ ខ្ញុំ​ក៏​លែង​ចង់​បាន​ការ​តុប​តែង​ដ៏​ប្រណឹត…